¶ Pars. .11.conſumitur inceſſanter. dracho expectans: eſt diabolus inſidians et exitū noſtrū deſiderans ad perdendū. Sic ergo pa-tet quanta bona proueniant ex meditatōne mortis. et econtario quanta mala ex obliuione uel negligentia memoran-di. Vnde in vitipſatrū dicitur: ꝙ theophilus epiſcopus mo-riens dixit. Beatus es abba arſeni. quia ſemper hanc horamante oculos habuiſti. Vnde in vita beati iohannis elemoſi-narii dicitur: ꝙ conſuetudo fuit antiquitus: ꝙ cum impera-tor coronatus erat: aſtantibus exercitibus ſuis: ueniebantmonumentorū artifices/ cum diuerſorum marmorū coloribus: inquirētes ab eo de quali metallo iuberet ſuū fieri mo-numentū. per hoc inſinuantes ꝙ tanqͣ mortalis homo cogi-taret de morte: curam anime ſue ageret: pie regnum ſuū re-geret. ſubditos non contemneret. nec ſe ſuper alios arroganter efferret. Sicut ait ſeneca. Quid clienti tuo iraſceris: ſuſtine paululū: venit mors que nos pares efficiet. Mors enimomnes equat: et omnes pares morimur/ excepto ꝙ maioresfuerunt in vita: et plura bona tp̄alia receperunt: de pluribushabent poſt mortē reddere rationē. Semꝑ igitur hō habeatmeōriā mortis ante oculos cordis ſui. ſicut ſpeculū in quo ſeconſideret et cognoſcat. Sed multi ſunt: ſic̄ virꝯſiderās vultūſuū ī ſpeculo ꝗ ſtatī cū poſt hmōi ꝯſideratione abierit: obli-tus eſt qͣlis fuerit. Sicut dr̄ Ia. i. De lince dicunt phi: ꝙ licetmaxīo viſus acumine prepolere noſcat̉: ita ut etiā ꝑietes lapideos viſu penetrare dicat̉. tm̄ tn̄ defectū meōrie patit̉: ꝙcū a re viſa oculos auerterit: illā ad meōriā nō reducit: ſed ꝙͣcito ceſſat oculus intueri/ ſtatim ceſſat meōria recordari. ſicnos dū mortē noſtrā et nouiſſima meditamur: intima nr̄alimpidius intuemur. ſed cū mentē ab hac meditatiōe auer-timus: vix huius meditationis exile veſtigiū in anīo retine-mus. ¶ Paragraphus ſcd̓s ¶ Conſideremus etiā mortis preſentiā iocis omnibus expectandū. quia aduentus eius incertus eſt/ et inopinabilis. Nihil enī morte certius. nihil incertius hora mortis. nihil uelocius. nihil inuadit acrius: neqꝫ crudelius. Illa nos locis omnibus expectat/ et nos ſi ſapiētes fuerimus: eā ubiqꝫ expectare debemus. Seneca. Mors ſenibusc. iii.