Druckschrift 
Sermones quattuor novissimorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quinta pars.Eiectꝭ īpiis a facie dn̄i: et in abyſſū inferni §. i.ſine fine detruſis: mūdo remanēte purgato ac indei laudē et gloriā et ſolaciū beatorū glorificato.i. in quandā admirandā pulchritudinē raptucreature cuiuſlibet innouato: chriſtus dn̄s ſāctos oēs angelis btīs in gloriā deducet iubilo. ac ineterne claritatisabyſſū ſecū regnaturos ꝑhennit̓ introducet. vbi beatꝭ āgelisſil̓es erūt: et creatoris eſſentiā mūdis cordibus ꝯtēplantes:eterna exultatione gaudebūt. diuine dilectōis ac mutue ca-ritatis poſſeſſione deo ſuo ineternū et inuicē ſibi felicit̓ ad-herebūt. ibi exuberabit eis tanta letitia: tāta celeſtiū gratiagaudioꝝ: ut remuneratori ſuo tantꝭ muneribus grās ſꝑ a-gant: et nullū faſtidiū ex ip̄a affluentiū bonoꝝ ꝑceptōe ſu-ſtineāt. Quicūqꝫ ibi erūt et ſi differentibus meritis abīuiceꝫdiſtabūt: oēs tn̄ vna ꝑfectōe btī erūt. quia ſingulis ſua p̄miaſuffitientia ꝓrſus erūt. 6. ii. in quo ponit̉ q̄dā excitatō adbtītudinē ꝯtēplandā. Nos aūt frēs cariſſimi in huiꝰdane ꝑegrinatōis erūna noſtri exilii penas ſuſtinentes: bo-noꝝ oīm egeſtate ſqualentes: et maloꝝ oīm diſpendia ꝓfe-rētes. vndiqꝫ pctōꝝ laqueos hoſtiūqꝫ malignoꝝ inſidias me-tuentes. ſed ſatis vigilant̓ aut ſollicite p̄cauētes. vndiqꝫ p̄ſſuras et anguſtias patientes. cecutiētes in miſeriis. torpeſcētes in vitiis. uanitatem veritate. exilium patria. egeſtatē copia. vilitatē gl̓a cecitate miſerabili ſeu potius inſanadementia diligētes. ad illā ſanctoꝝ gloriam de qua aliquā-tiſper prefati ſumus: intellectus aciem et mentis faciem eleuantes: eterne vite gaudia contemplemur. ut eius dulcedinēpalato cordis aliquantulū p̄guſtemus: et ſuauitate deguſta-tionis illecti: deum ip̄m feruentius diligamus: ac ip̄am gloriam ardentius appetamus. peccatum vigilantius caueamꝰniundi contemnamus ꝓſpera. letiusqꝫ ac leuius ſuſtineamuſaduerſa. omnibus quoqꝫ que in mundo ſunt funditus mori-amur. Si enī de illius īmenſe ſuauitatis abyſſo nobis fuerit-a ſūmo largitore ꝯceſſū ſtillā vel modicū ſentire: ſtatī vitepn̄tis tediū finiri optabimus: ac miſere ꝑegrinatiōis exiliūnequaqͣ patria diligemꝰ: ſed ad vitā beatā ardēti deſiderio