¶ Secunda pars.eſt in ianuis. iuuenibus in inſidiis. Vn̄ eccl̓a. xiiii. Memento qm̄ mors nō tardabit. Et dn̄s dicit apoc. iii. Si nō vigilaueris: ueniā ad te tanꝙͣ fur/ et neſcies qua hora ueniā ad te. Etmath. xxiiii. Si ſciret pater familias qua hora fur ueniret: vtgilaret utiqꝫ/ et nō ſineret ꝑ fodi domū ſuā. Ideo et vos eſto-te parati. quia qua hora nō putatis: filius homīs ueniet. Debet ergo quilibet eſſe paratus omni hora: quaſi nūc eſſet abſqꝫ dubio moriturus. ꝓpterea nempe voluit deus nos latere finem noſtrū: ut dū incerti ſumus qn̄ moriamur: ſꝑ ad morteparati inueniri ſtudeamus. Nobilis cuiuſdā vnigenitus/ reli-gioue ingrediens: patri de cuius ingreſſu dolenti: et ut euminde violenter extraheret. vilitanti dixit: ꝙ ſi vnā conſuetudinem de terra ſua amoueret̉: rediret ad ſeculū. Inquirenti patri: que eſſet illa conſuetudo? Reſpondit. in terra rieſtra mo-riuntur iuuenes ſicut ſenes. ſi hanc amoueritis egrediar/ nonaliter. Quia mortē (licet eſſet iuuenis) metuebat. Quo audito: pater intrauit ordinē: et deo cum filio ſuo deuote ſerui-uit. Debent igitur peccatores ſine dilatione cōuerti/ et a peccato celeriter reſilire: ſecundū conſiliū ſapientis eccleſiaſticiv. Ne tardas conuerti ad dominū/ et ne differas de die in diem. ſubito enim ueniet ira illius: et in tempore vidincte diſꝑdet te. Iuſti uero debent eſſe ſolliciti de meritis adquirēdis:ſicut hoīes in meſſe mane ſurgunt: inſtanter colligunt/ necante noctē dimittunt. ſic debet quiſqꝫ fidelis cōgregare ma-nipulos meritoꝝ. ſicut ait ſapiēs ꝓuer. x. Qui congregat inmeſſe: filius ſapiens eſt. qui aūt ſtertit in eſtate: filius ꝯfuſionis. Idē ꝓuer. vi. Vade ad formicā o piger/ et conſideraviaseius: et diſce ſapientiā. q̄ cū nō habeat ducē/ nec p̄ceptorem.nec pͥncipē: p̄parat in eſtate cibū ſibi: et ꝯgregat in meſſe ꝗd̓comedat. Vides ꝙ hoīes ſapiētes ꝓuidēt ſibi neceſſaria ꝓ anno: eo tp̄e quo pn̄t ſibi ꝯuenientius et utilius ꝓuidere. aliqn̄ ꝓvno ſolo mēſe. Pauꝑes uero qui nō pn̄t ad longū tp̄s ſibi ꝓ-uidere/ ſaltē ꝓ ſeptimana ꝓuidēt ſibi. Diuites etiā qn̄ volūt facere magnū feſtū: ꝑ multos dies ante ꝓuident/ q̄ ſunt neceſſaria ad feſtū. Quāto magis ergo deberēt ſibi merita cōgregare/ nō ꝓ die/ mēſe uel anno: ſed ꝓvita eterna. Et ſi mūdam