X
Ita ergo age chariſſime mihi. ita age ⁊ accede. ⁊ noli negligere inuocare eū. ⁊ noli incurioſus eē. Et neqꝫ in me ſegnē ac deſidioſumintendas. mihi em̄ ſufficit cōfuſio vultꝰ mei.monēti. ⁊ nō intelligēti. dicēti ⁊ nō faciēti. Sꝫeſto imitator ꝑfectoꝝ ⁊ ſpūaliū patrū: ⁊ regulam eorū exqͥre. Et ne velis q̄ ſunt ardua/ etexcelſa inciꝑe. q̄ nequaqͣꝫ valeb̓ ꝑficere: neqꝫea q̄ ſunt nimis exigua ⁊ ībecillia. vt multiplicata tibi merces accreſcat. Ne nutrias corpuſculū tuū: ne te incipiat īpugnare. Neqꝫillud carnalibꝰ voluptatibꝰ inſueſcas. ne pregrauet̉ aīa tua: ⁊ ad ima dep̄ſſus vitijs deducaris. Si aūt in hͦ te dederis. vt deſideria eiꝰꝑficias: derelinquet viā planā ⁊ rectā: ⁊ aſperam ⁊ p̄ruptā incedet̉. Om̄em qͦꝫ ſordidā cogitationē facile recipit: nec vltra pōt eſſe prudens vel ſapiēs. Et ſi iterū ſupra modū eundem volueris affligere/ etiā ꝑ hoc animꝰ grauat̉: ſegnitia atqꝫ deſidia obtinebit̉. ⁊ ſupplebit̉ iracūdia. In laudibꝰ qͦꝫ ⁊ or̄onibꝰ atqꝫ inbonitate obedientie: pigrū ac remiſſuꝫ efficitInſtitutū gͦ tuū. mēſura bona ex equo pondere gubernet̉. Dicito mihi. Nunqͣꝫ in ſtadioſpectator: equis currētibꝰ aſtitiſti: Ac rurſumnauiculā in pelago cōtemplatꝰ es? Eqͦs ꝟo ſiſupͣ modū ad curſum cōcitati fuerint interiſſe: ⁊ iterū ſi ſupra quā mēſura exigit / fuerīt relaxati. ip̄m aurigā deiectū ꝑ diuerſa traxiſſe?Sil̓iter ⁊ nauicula in mari ſi ſupra capacitatem ſuā fuerit onerata. fluctibꝰ cōprimit̉: ⁊ ſirurſum leuiata/ ⁊ abſqꝫ onere fuerit. velotiꝰvehemētia ventorū ſubmergit̉ Sil̓iter etiācorpꝰ ⁊ aīa: ſi ſupra modū ex his q̄ ſupͣ diximꝰfuerint ab īuicē p̄grauata. decidat vtrūqꝫ neceſſe ē / ac ſuccūbat. Propterea bonū ē/ itavnūquēqꝫ inciꝑe vt ꝑficiat: vt poſſit deo placere. ⁊ vtilē ſibimetipſi ac ꝓximis exhibere.¶ Ca. X. Ueros ⁊ ꝑfectos monachos cōmendās ⁊ ad certamē ꝓuocans: pigros ꝑ aptam ſimilitudinē ꝯfutās: oſtēdēſqꝫ ex comꝑatione monachi ad militē qūo ſegnis ⁊ negligens a diabolo vincat̉: vigilās ꝟo ꝑ gr̄am deiadiuuet̉: occaſione cuiꝰ diuinā gr̄am plurimūcōmendat.Os eſtis benedictus grex chriſti. vos eſtis luminaria orb̓ terre: vos eſtis ſal terre⁊ colūna ſub celo. Uos inqͣꝫ qͥ ꝑfecti ac ꝟi monachi eſtis. qͥ eſtis angeli ſuꝑ terrā. qͥ angelo-
rū ꝯuerſationē diligitis. corpꝰ ſiqͥdē geſtatishumanū: opꝰ āgelicū ꝑficitis. Agō vr̄ in qͦ cōtenditis tꝑalis ē: retributio aūt eiꝰ ⁊ laus ī ſeculum ſeculi ꝑmanet. Labor abſtinentie vr̄ebreuis ē. at ꝟo p̄miū īmortale ē. Quātū ātvos abſtinētie regulā obſeruatis. ⁊ virtutescū dilectiōe acqͥritis tm̄ aduerſariꝰ vr̄ diabolus irritat̉. ⁊ ſeuus efficit̉: diuerſoſqꝫ laqueosad decipiēdos vos atqꝫ īpediēdos occultat.Attendite gͦ vob̓ fratres chariſſimi / a laq̄iseiꝰ. Nullꝰ em̄ abſqꝫ certamine coronat̉. neqꝫgr̄a dei d̓ſerit quēqͣꝫ: ſi cū alacritate pugnauerit. Si qͥs ꝟo ſemetip̄m relaxās: os ſuū pigritia detētus nō oꝑit: nec gr̄am eiꝰ inuocat / vtſibi auxiliū cōferat̉: ne velit gr̄am eiꝰ incuſare: eo ꝙ nō fuerit ab ea adiutꝰ. Quēadmodum fiqͥs manibꝰ ac pedibꝰ ſanꝰ extiterit. habeatqꝫ corā ſe pl̓imas eſcas oppoſitas. ⁊ pigricie cā noluerit eas ori ſuo applicare / ⁊ cōmedere. ⁊ aīam ſuā reficere: ita ⁊ monachꝰ experimentū hn̄s bonarū deliciarū diuine gr̄e: ſi neglexerit huiuſcemodi dulcedīe ſatiari. Quisem̄ miſeret̉ illi. qͥ hn̄s manū nequaqͣꝫ ꝑcipiatex his q̄ ſibi an̄poſita fuerint. Uel qūo miſereatur qͥs monacho. qͥ cū nō habeat ſollicitudinem actuū terrenorū. ſalutē ſuā neglexerit?Comꝑat̉ aūt monachꝰ militi īgrediēti in p̄lium: mēbra corꝑis ſui vndiqꝫ circūuallanti. donec dimicādo victorie palmā accipiat. Uigilat nāqꝫ diligenti cuſtodia/ muniēdo ſe. ⁊ decertat: verēs neqn̄ eū adu̓ſariꝰ deijciat ac ꝓſternat. Si ꝟo in ſegniciē ſemetip̄m relaxauerit. facile miles hmōi triūphabit̉. Eodē mōetiā monachꝰ / ſi vires aīe ſue ſegnit̓ negligēterqꝫ laxauerit. abſqꝫ vlla difficultate a diabolo inimico ſuo elidet̉. Permittit ſiqͥdē in corde ſuo cogitatiōes turpes ac ſordidas. libenterqꝫ in ſe recipit elatā ſapīam. vanā gloriamqͦꝫ atqꝫ inuidiā. necnō ⁊ detractionē. odiū gule libidinē. ⁊ inſatiabilē ſomnū. In his aūt oībus: in deſperationē ſemetip̄m deducit. Si ātvigilauerit. ſꝑ qͦꝫ in ſuū p̄ſidiū gr̄aꝫ dei q̄ſieritſꝑ ei auxiliabit̉/ ⁊ ab ip̄a docebit̉ qūo ei placere debeat fitqꝫ in eo ip̄a gr̄a laus: ⁊ q̄ ei laudēexhibeat. Quēadmodū ſi qͥs attēdat in ſpeculū: idē ip̄e ē qͥ videat ⁊ qͥ videat̉. Sic et gr̄avbi īuenerit requiē: ibi inhabitat/ ⁊ īhabitat̉.⁊ efficit̉ vt p̄dixi laus ⁊ q̄ laudē exhibeat. neqꝫabſqꝫ huius auxilio cor ſibi valebit ſufficere.Retribuit aūt ei ſi qͥs ab ea ꝑceꝑit. et ex vinoeiꝰ eidē offert potū: velut ſi dicā ex cōpūctiōeeiꝰ retribuit ei lachrymas. ⁊ a dulcedine viniB