CapitulumXI
eiꝰ / hūiliationē ꝓfert cordis. Ex ꝟtute qͦꝫ q̄maſſumpſit: eidē cōcinit pſalmos. Abſqꝫ ꝑſonaſiqͥdē: īdigēs eē videt̉ ſpeculū. Cū ꝟo acceꝑitꝑſone cuiuſlibet ītuitū/ ex eo qd̓ accipit retribuit. Et ſi exornatꝰ qͥſqͣꝫ in eo attēdat. ideꝫ exip̄o ſpeculo ornatꝰ efficit̉. Sil̓r ⁊ hō abſqꝫ gr̄adiuina: inopis eē videt̉ ⁊ indigēs. ſi ꝟo ꝓmeruerit gr̄am/ ex hͦ ip̄o qd̓ fuerit adiutꝰ ab ea:pot̓it in ſe emēdare ꝟtutes. Si aūt denuo fugauerit eā. deſolatꝰ inuenit̉ ac nudꝰ. ⁊ īhabitant in eo cogitationes turpes ac ſordide. ſic̄nicticorax in domicilio. Hoīs gͦ ē gr̄am īuocare. gr̄e ꝟo ē. vt ei ī opitulatiōe adueniat. Abſqꝫ gr̄a em̄ mens nō pōt illuminari: ad ꝯtēplādam multiplicē futuri ſeculi pulchritudinem.Et niſi ſanctificatū fuerit cor: nō venit gr̄a inhoīe. Si aūt illuminatꝰ a gr̄a ꝟtutes optīasacqͥſierit. ſibiqꝫ emēdationē qͣꝫ adeptꝰ ē reputauerit: multū ſemetip̄m fallit. Neqꝫ īfirmitatem ſuā ītelligens: emulꝰ nāqꝫ ſibi exn̄s hmōiꝓcul a ſe gr̄am deturbabit. Cū ꝟo qͥs opitulationē acqͥrēs: gr̄am diuinā agnouerit. ⁊ cū fuerit corroboratꝰ vt ꝟtutes obtineat/ glorificauerit deū ⁊ dixerit. gl̓ia miſeratiōibꝰ tuis dn̄eqd̓ me īdignū gr̄am tuā ꝓmereri feciſti. ⁊ quēadmodū voluiſti emēdaſti ī me q̄ tibi fuerātplacita: hmōi agnoſcēs fragilitatē ſuā: feſtīabit ſe diuine gr̄e tēplū p̄parare. ⁊ tūc efficit̉ ineo gr̄a ip̄a ſacerdos. atqꝫ ipſa oblatio: et eſcaſpālis ⁊ qͥ māducat. imꝑator ⁊ regnū. edificiūqꝫ ⁊ qͥ edificat. Efficit̉ qͣꝫ ciuitas. ⁊ murꝰ inexpugnabilis. ⁊ ab om̄i malo eum cuſtodiet. donec ab hͦ ſecl̓o ad ꝑhennē vitā ⁊ in futuꝝ ſecūlum tranſferat.Ca. XI. Inducēs inuitationē auctorisauxiliū ſpondētis: ⁊ ad ablutionē vitioꝝ ꝑſuadentis. Et vt ad ip̄m īclinent̉ inuitati: exꝑtūſe ꝯſiliatorē ꝓteſtat̉ ⁊ offert: ꝯſulitqꝫ vt ad ꝑfectam ſingularēqꝫ pudicicie ꝟtutē feſtinēt: q̄mexcellēter cōmēdās pulchras inducit ſil̓itudi.nes/ tādē eos deflēs qͥ illā habuer̄t ⁊ ꝑdider̄t.Nclina ad meaurē tuā dilectiſſime mihi / et eroribi ꝯſiliator ſi ad vitā vis et̓nā ꝑuenire. O mēbrū meū ſi deſideras introire. ⁊ſi ꝯcupiſcis btītudineꝫ dn̄i dei tui. dicito mihifrat̓ cur abluis faciē tuā aqͣ / vt ꝓximo tuo placeas. Nec dū gͦ reſpuiſti vitia paſſiōis carnistue. ẜꝫ hoꝝ adhuc vitio detineris. Si autē vislauare faciē tuā/ dilue eaꝫ lachrymis. ⁊ ablue
eā cū fletibꝰ. vt in ꝯſpectu dei ⁊ ſcōꝝ angeloꝝcū claritate refulgeat. Facies ſiqͥdē q̄ abluit̉lachrymis/ īmarceſſibilē decoreꝫ acqͥret. Sicdicis fortaſſe mihi. Cōfundor ſordidam ac deformē faciē ꝑferre / ſꝫ ⁊ ſi incultā faciē ⁊ pedesſordidatos cū corde purificato habuerꝭ/ ſuꝑclaritatē ſolis cū dei angelis refulgeb̓. Quidetiā riſum indifferent̉ ꝓfers/ nōne flere ac lugere te dixiſti? Tu ꝟo hͨ relinquēs riſibꝰ incōditis demoraris. ⁊ hͦ vn̄? niſi ex eo qd̓ non deſideras btītudinē eiꝰ/ nec timeas ſupplicia eiusQui igit̉ tēptatiōes exꝑtꝰ ē. pot̓it cōmonere eos qͥ necdū exꝑti ſunt. Et qͥ in manibꝰ latronū incidit/ pot̓it viātes cautos ac diligentes efficere. Quia gͦ ⁊ ego ex ꝑte tēptatꝰ ſumꝓpt̓ ſegniciē meā. ſiqͥdē ad horā tm̄mō cautelam habui. ſꝫ mea ignauia ac pigricia ī hac mefelicitate cōſtituit. ob hͦ itaqꝫ cupio dilectiſſimi ꝯſiliator exiſtere gregi electo chriſti. ne obvitia carnalia/ ⁊ ſecularē voluptatē ab illa claritate priuemini. ⁊ a thalamo ſponſi pleno leticia ⁊ exultatione cū dedecore abijciamini.Labor abſtinētie vr̄e/ velut ſomniū ē. reqͥesaūt laboris īenarrabilis. Attēdite vobiſmetipſis. ne ab vtriſqꝫ ꝑtibꝰ corruatis. ⁊ ꝓ vtriſqꝫvltionē exoluatis. ſꝫ feſtinate potiꝰ ꝑfectā ꝟtutem acqͥrere/ q̄ adornata ē oībꝰ qͦs diligit deꝰHāc ſi poſſideritis / nunqͣꝫ deū exaſperabitis.nec mali aliqͥd ꝓximis vr̄is facietis. Hec ātſingularꝭ ꝟtꝰ vocat̉ / hn̄s in ſe pulchritudineꝫdiu̓ſaꝝ ꝟtutū. Quēadmodū em̄ regale diadema / abſqꝫ lapidibꝰ p̄cioſis. ⁊ electꝭ margaritꝭcōponi nō pōt. ita ⁊ hec ſingularis pudicicieꝟtus. abſqꝫ pulchritudine diuerſaꝝ ꝟtutum/nō valebit ꝯſiſtere. Nā ⁊ plena regali diademati comꝑabit̉. Sic̄ em̄ in eo ſi vnꝰ lapis velmargarita defuerit/ fulgere ſuꝑ caput regisdecenter nō pōt. ita ⁊ hͨ ſingularis ꝟtꝰ ſi dehabuerit vnā ſpeciē ceterarū ꝟtutū. ꝑfecta ꝟtꝰnoīari nō pōt. Aſſimilabit̉ rurſum copioſisdapibꝰ / cōditis. ſalis ꝟo ſuauitatē nō habētibus. Quēadmodū gͦ optime dapes/ abſqꝫ ſale inutiles ſunt. ita etiā hͨ ſingularis ꝟtꝰ / in oīpulchritudine diu̓ſis ꝟtutibꝰ adornata. ſi charitatē circa deū ⁊ ꝓximū nō habuerit. abominanda fortiter ⁊ inutilis habebit̉. Rurſuꝫ ſimilis ē ꝑfecto alphabeto. ꝓprijs lr̄is adornato. Et ſi qͥs ex eo vnā auferat lr̄am/ totū oīuꝫom̄ino ad nihilū ꝯſtituet̉ / ita ⁊ hͨ ſingularis ꝟtus. ſi ex oībꝰ ꝟtutibꝰ vnā minꝰ habuerit/ tota īutilis reꝑit̉. Comꝑabit̉ etiā fortiſſime aqͥleiuxͣ firmamēti celſitudinē ꝑuolāti. q̄ cernens