Ca.IICapitulū I
Ingenioſi/ acutiſſimi Sanctiqꝫ viri EffrēEdiſſene eccleſie diaconi: De compunctiōecordis: Liber primus incipit.¶ Capl̓m. I. Premittens planctum auctoris pro anime ſue / inſtitutioniſqꝫ patrū ſuoꝝvulneribus: cum eiuſdem inſtitutiōis deſcriptione / ⁊ accuſatione / atqꝫ reprehenſione vite ⁊ inſtitutionis ſue: fratrūqꝫ ſuorum.Olor me compellit dicere: ⁊ iniquitas mea cōminatur mihi vt ſileam. Terrores me ꝓloqui vehementer pervrgent. ⁊ delicta mea ſilentiū me habere compellunt. Quia ergo ab vtriſqꝫ coartor: expedit mihi vt enarrē magis dolorem cordis meivt quoddā refrigeriū capiā. Animꝰ meus ſauciatus eſt: ⁊ oculi mei lachrymas cōcupiſcūt.Quis dabit capiti meo aquam. ⁊ oculis meis fontem lachrymarum: vt ꝓ vulneribꝰ anime mee indeſinenter diebus ac noctibus defleam. Necnō etiā inſtitutionis noſtre mollicies / que temporibꝰ noſtris efficitur: qūo repleta eſt vulneribus ⁊ ignorātia. Elatio ſiquidem eius. qualitatē vulnerū ſuorū conſiderare nō ſinit. Nam inſtitutio illa / que fiebat indiebus patrū noſtrorū. qui in vniuerſa terraquaſi quedā luminaria refulſerunt. hec erat.Cōuerſabant̉ quippe in ea quaſi inter ſpinas⁊ tribulos / hereticorū videlicet atqꝫ impiorūquaſi p̄cioſi lapides ac ſplendide margarite.Quorū conuerſationem nimis caſtam ac ſobriam. ipſi inimici videntes / imitatores eorūfieri geſtiebant. Quis em̄ humilitatē eorumcernens. nō protinꝰ cōpungebat? Aut qͥs eorum modeſtiam aūt quietudinē intuens. nōcōfeſtim āmirando obſtupuit? Quis amatorpecuniariarū parſimoniā eorū ac nuditatemaſpiciens. nō totū mundū odio habuit ac deſpexit? Quis fraudator aūt arrogans / ſobriam eorū vitam attendens. nō ilico ad humilitatem ſemetip̄m conuertit? Quis aūt fornicator aūt ꝓphanꝰ ad orationē eos cernēsſubſiſtere. nō ſtatim caſtam ac pudicam ſectatus eſt vitā? Quis ꝟo iracundus ac furore repletus. ſi eos attendit. nō oēm rancoris amaritudinem cōmutauit. Hic em̄ poſiti certauerunt: nunc aūt ibi conſtituti letant̉: quia deglorificatus ē in eis: ⁊ om̄es edificationē anime inuenerūt. Noſtra aūt inſtitutio rectasdeſerens vias. per prerupta ⁊ aſpera incedit
itinera. Nō eſt em̄ qui ꝓpter deū a facultatibus ſuis abſcedatᶻ. neqꝫ em̄ eſt qui ob eternāvitam ſemetip̄m ſubijciat. Nō eſt mitis neqꝫhumilis: nō eſt quietus nō eſt firmiter ſtabilitus: nec eſt qui iniuriam perpeſſus ſuſtineat.Nō eſt cui male dicat̉. ⁊ ſufferat. Igit̉ om̄esſunt contradictores. om̄es furibundi / ⁊ omnes pigritia torpentes. om̄es ad amaritudinem prompti: ⁊ om̄es ad ornatū veſtium faciles. om̄eſqꝫ inanis glorie cupidi: omnes vaniac timidi. ⁊ om̄es ſemetip̄os amātes. Etem̄qui venit inſtitui. antequā inſtituat̉ / alios inſtituere cupit: ⁊ docere anteqͣꝫ diſcat. Priuſqͣꝫ erudiat̉ / promulgare vult leges: ⁊ anteqͣꝫdiſcat ordines ſyllabarū philoſophare incipitPriuſqͣꝫ ſubijciat̉. vult habere ſubiectos: etanteqͣꝫ maiorū iuſſis obtemperet. arripit iubentis officium. Et anteqͣꝫ inſtruat̉. inſtruere cupit / ac monere vſurpat. Si aūt quis ingradu p̄ceſſerit: cū auctoritate quadā inſolerter in moribus imperat. Si autē ex locupletepauꝑ fuerit: honoreꝫ ſibi confeſtim expeterevſurpat. Si vero ex inope. de requie ſciſcitatur: ſi oꝑarius fuit. digitos cōtinuo ſtudet teneros ac delicatos habere. Quis eſt itaqꝫqui noſtrā inſtitutionē nō defleat. Abrenūciantes ſiquidem ſeculo. que terrena ſunt ſapimus. Et quidem agricole cōtempſerunt terram: ⁊ nos qui videmur ſpirituales eſſe. colligati ſumus in ea. Neſcimus ad quid vocatiſumus. O fratres chariſſimi: vbi venimus?Ad continentiam vocati ſumus: ⁊ eſcarū exquiſitarū induſtriam adhibemus. In nuditatem venimus: ⁊ de amictu veſtimentorū contendimus. In ſubiectionē vocati ſumus: ⁊ imperantibus contradicimus. In modeſtiam ⁊quietem venimꝰ: ⁊ om̄es quaſi fere agreſtesefficimur.Ca. II.Accuſans duriciā cordis noſtri/tarditatēqꝫ noſtrā ad compunctionē / cōuerſionem ⁊ penitentiā: cū exhortatiōe ad hmōiagenda: ⁊ doctrina qūo agi debeant exemplapatrum confirmans. ⁊ ad illorū imitationemnos prouocans.Egentes nonagnoſcimꝰ: ⁊ audientes nequaqͣꝫLin aures noſtras percipimus. Sialiquis conficiens iter / homicidium ꝑpetratum repente agnouerit: vultus eius ilico immutat̉: ⁊ cor eius pauore concutit̉. Prophe-