Capitulum
cōuenerat. ī cor tuū verſa vice defigas. Sꝫin hac vita tātūmodo gloriaris. multum vana eſt ſpes tua. et expectatio tua infelix eſt.Quid eſt quod os tuum orat deum: ⁊ q̄ ſuntque poſcis ab eo? Seculi huiꝰ requiē/ an immortalitatē / ac ꝑpetuam vitam? Si hec temporalia ⁊ nō manentia requiris: melior eſt tefornicator: ⁊ melior eſt ſimiliter latro. Hi em̄dep̄cant̉ vt ſalui fiant: ⁊ te beatificant quē inhac bonitatis cōuerſatione fallaciter militare ꝓſpiciunt. Odio nāqꝫ habens lumen/ tenebras dilexiſti: ⁊ regna celorū deſerens: terrena ⁊ tꝑalia cōcupiſci. Timuiſti miſerabilisne benignus deus/ ⁊ amator hoīm/ laboremtui oꝑis fraudaret: quaſi nō vicē det laboris:ip̄e p̄ueniens v̓tutē. Cor quoqꝫ tuū ip̄e cōpūgit: ⁊ mercedem ipſe tribuit. Cuncta tibi abeo largiunt̉: ⁊ tu in elationē extolleris? Mercedem mercennarij exquiret ab his / qui eumfraudare voluerint/ ⁊ tuarū lachrymarū habuit denegare mercedem? Abſit. Qui ait. q̄rite ⁊ inuenietis. pulſate ⁊ aꝑiet̉ vobis. mendax ergo efficit̉? Nequaqͣꝫ te hec ſuſpitio miſerande decipiat. Quis tui emulus fuit? Quistam ſeuus ⁊ inuidus extitit? Ille nimirū adu̓ſarius hoſtis bonorū illius eſt hoc ſtudium /vt nullꝰ hominū ſalutē inueniat. Ueni nūcitaqꝫ in temetip̄m. ⁊ ne velis odire aīam tuā.Aperi oculos mentis tue. ⁊ proſpice eos quitecum ſunt. qūo in cōmune dimicant. qūo feſtinant. lampades ſuas tenētes in manibus.⁊ os eorū laudat ⁊ glorificat īmortalem ſponſum. Oculi quoqꝫ eorū pulchritudinem eiuscōſiderant. ⁊ aīa exultat ⁊ viget. Aīaduerte⁊ vide/ qm̄ appropinquabit. veniet ⁊ nō tardabit. vt expectantes ſe repente letificet. Exitvt ꝑſonet vox. ecce adueniet ſponſus: ⁊ hi qͥtecum ſunt ꝓcedent cū gaudio / habentes ſecum lampades relucentes. ⁊ ſplendida indumenta. Audient em̄ vocem eius dicentem.Uenite benedicti patris mei. poſſidete paratum vobis regnū / a cōſtitutione mūdi. Tūcneceſſe eſt / cum clamorē factum audieris. dicas eis. Fratres mei/ donate mihi puſillumolei. ecce lampas mea extinguit̉. Audies qͦꝫab eis. Ne forte ſufficiat nobis ⁊ tibi. vade potius ad vendentes ⁊ emē. Et tunc ꝑges penitens ⁊ afflictus: ⁊ tempus emēdationis iamnō īuenies. Terra em̄ vniuerſa tremebit adgloriam eius/ ⁊ tunc plorās ⁊ vlulans dicēs.Uado ⁊ pulſo/ ⁊ quis ſcit ſi aꝑiat̉ mihi. Rediens aūt pulſabis. ⁊ reſpondebit̉ tibi ab intus
Amen dico tibi / neſcio qͥs es. Uade a me operarius iniquitatis. Stante aūt te. introibit īaures tuas vox leticie ⁊ exultationis. ⁊ agnoſces vocem vniuſcuiuſqꝫ collegarum. ⁊ ingemiſcens dices. Heu mihi miſero. Qūo a tātaclaritate priuatus ſuꝫ? Om̄i temꝑe vite meecū ipſis eram. ⁊ nunc ab eis ſeꝑatus ſum. Iuſte ꝑpeſſus ſum. Illi aūt abſtinebāt. ego aūtindifferenter agebā. Hi pſallebāt. ego ꝟo ridebam. Hi cum genu flecterent flebant. egovero extollebar. Hi humiliabant ſemetipſos.ego vero ſuperbiebam. Illi ſe viles ⁊ exiguos deputabant. ego vero ornatu veſtium delectabar. Propterea illi nunc exultant. egoaūt lugeo ⁊ lamentor. Ili letant̉. ego ꝟo amariter defleo. Euigila itaqꝫ miſerande euigila. ⁊ īmenſam eius bonitatem conſidera. etne velis ſalutē tuā negligere. Et exquire eū.⁊ erit in ſalutē velociter/ inuoca eum ⁊ proteget te. Da ei vt recipias ab eo centupluꝫ. Sicarthula cum ſit abſqꝫ anima per litterarumapices clamat. ⁊ om̄e debitum quod in ea ſcriptum eſt reſtituit. qͣꝫto magis benignus deꝰdabit gratiam querentibus eum?/ Chartulaper litteras vſuram ſuper vſuram augmentat. ⁊ theſaurum gratie mercede orationumdeus multiplicat. Ne velis incurioſus exiſtere. nec dominet̉ tui ſollicitudo terrenoruꝫ negociorum. neqꝫ in deſperationem temetip̄madducas. Deus em̄ propter viſcera miſerationnm ſuarū. ſuſcipit ⁊ proteget te. ⁊ omnesqui eum ex toto corde queſierint. Accede ergo ne dubites. ⁊ procide ante eum. ingemiſcens ⁊ plorans dicito ei. Dn̄e meus ⁊ ſaluator meus. quare me dereliquiſti? Miſereremei qm̄ tu es amator hominum. qui ſolus esſine peccato. Extrahe me de ceno iniquitatūmearum. vt non ibi infigar ineternum. Libera me ex ore inimici mei. ecce em̄ vt leo rugitdeuorare me cupiens. Excita potentiam tuā⁊ veni. vt ſaluum me facias. Coruſca coruſcationes tuas ⁊ diſſipa virtutes eius. expaueſcat ⁊ tremiſcat a facie tua. Infirmus nanqꝫeſt. neqꝫ habet virtutes ſtare ante conſpectūtuum. neqꝫ ante faciem diligentium te. Uidens enim ſignum gratie tue. pauore concutitur. ⁊ confuſus diſcedit ab eis. Et nunc dn̄eſalua me. quoniam ad te confugi. Si ergo ſicacceſſeris ad eum ⁊ inuocaueris eum ex totocorde. confeſtim quaſi bonus pater ⁊ miſericors. mittet gratiam ſuam. ⁊ auxiliabitur tui⁊ omnes voluntates tuas adimplebit ī bonū