¶ Ca.Ca. II
ſtupeſcēs. qūo greſſus animi tui ad ꝑcipiēdaſmāſiōes ſingulas ꝯfortent̉. Nec aliquā pͣuitatem vl̓ tortuoſis flexibꝰ aſꝑatā ī hac via reꝑieſqꝛ dn̄s celi ip̄a via vite factꝰ ē: oībꝰ qͥ deſiderauerint ad patrē luminū ꝑuenire.¶ Scī Effrē diaconi liber d̓ btītudīe aīe explic̄Incipit liber eiuſdem de penitentia.¶ Ca. I. Ex pietate dn̄i nr̄i ieſu chriſti qͥ deſinu patrꝭ deſcēdit vt pctōres ad pnīam vocaret ⁊ male hn̄tes ſanaret: ml̓tis rōnibꝰ īcitāsſautiatū pctōrē vt ꝓ vulneꝝ ſuoꝝ ſanatiōe admedicū benigniſſimū ⁊ ꝓmptiſſimū feſtinanter accedat: qͥ ꝓpt̓ multā ſuā bonitatē ſtatiminuenit̉ ab inqͥrentibus ſe.Ominus noſter ieſus chriſtꝰ: qͥ deſcēdit deſinu pr̄is. ⁊ effectꝰ ē nob̓ via ſalutis ſuꝑ pnīa īſtruēs: diuina ⁊btā ſua voce ſic ait. Nō veni vocare iuſtos. ſꝫpctōres in pnīam. nec egēt ſani medico. ſꝫ quimale hn̄t. Si ego hͨ dico/ ne velis me audire.Si aūt ip̄e dn̄s hͦ dic̄: qͣre ſꝑnis. ⁊ negligis vitātuā? Si aūt ꝯſciꝰ es tibi / qd̓ habeas ītrīſecusīſanabilia vulnera cogitationū / ⁊ actuū. qͣretu de occultꝭ negligis ⁊ īcurioſus exiſtis. nolens on̄dere medico vulnera tua vt ſanet ea?Uſqꝫ qͦ itaqꝫ male vtens / negligis vulnꝰ tuū.vt magis putrēdo vulnerꝭ īſanabilis efficiat̉Quare dilectiſſime teip̄m odio hn̄s: nō vis liberari ex occultꝭ vulneribꝰ tuis? Quid timesNō ē ſeuꝰ. nec iteꝝ īmiẜicors: n̄ vtit̉ ferro neccauſtico vel auſtero medicamēto. ꝟbo tm̄ curat. Si ad eū ītegra ꝟitate accedas. plenꝰ bonitate ē. ⁊ plenꝰ mīa ē. Propt̓ te aduenit ex ſinū pr̄is ꝓpt̓ te īcarnatꝰ ē ex vt̓o ꝟgīs mr̄is. vtaccedas ad eū ſine metu ⁊ diffidētia. Propt̓te hō factꝰ ē: vt te ſanet ex ꝑiculoſis vulneribꝰtuis. Cū ml̓ta dilectiōe ⁊ bonitate vocat te adſe. Accede ad eū pctōr: facile ſanaberꝭ. Proijce exte onera pctōꝝ: offer munera obſecrationū/ ſuppone lachrymas ī putredine vulnerū. Intm̄ em̄ celeſtis medicꝰ bonꝰ ē: vt lachrymis ⁊ gemitibꝰ donet vulneribꝰ ſanitatē. Accede pctōr ⁊ ꝓcidēs huic benigniſſimo medico offer lachrymas: q̄ ab hmōi medicamentoꝓficiūt. Sic em̄ vult celeſtꝭ medicꝰ ſanare vnūquēqꝫ. medicamēto diluēs lachrymaꝝ. Nihilē em̄ qd̓ nō ꝯcedat ⁊ ſanet̉ medicamēto pnīe.hoc em̄ medicam̄tū nō vſqꝫ qͣqꝫ detinet egrotū: ſꝫ ſtatī ſanat. Expectat gͦ medicꝰ videre lachrymas tuas. accede noli tīere. on̄de ei vulnus. ⁊ offer medicam̄tū lachrymaꝝ ⁊ fletuū.
Ecce em̄ aꝑtū ē hoſtiū pnīe: feſtina pctōr pͥuſqͣꝫ claudat̉. Nō expectat tꝑs ad tuā negligētiam: nec ip̄m hoſtiū vidēs te deſidioſū ⁊ ꝯtēnētem ſuſtinet ꝑuicatiā tuā. Quare odiſti vitaꝫtuā miẜande? Qd̓ p̄cioſū vt ſuꝑiꝰ ſit aīe tue īfeliciſſime? Tu ꝟo pctōr eādē ſpreuiſti. Neſcꝭdilectiſſime mihi. qͣ hora iubeat celeſtꝭ medicꝰclaudi hoſtiū medicīe. Accede obſecro/ feſtina ſanare vulnꝰ. letifica celeſtē exercitū ī tuaꝯu̓ſatiōe. Sol iā ad veſꝑtinā venit horā. ⁊ ꝓpt̓te ſuſtinet. vt occurras ad māſionē Uſqꝫ qͥ cōſentꝭ adu̓ſario tuo īmūdiſſimo. īpudent̓ volūtates eiꝰ ꝑficiēs. Ille em̄ vult te igni ꝑpetuotrade̓. hͦ nāqꝫ eiꝰ ſtudiū. hͦ dignū qd̓ ſuis amatoribꝰ tribuit. Ip̄e deniqꝫ p̄liat̉ cū armis ſuisid ē ꝯcupiſcētijs malis/ aduſū oēs hoīes. Ip̄eem̄ īmūdiſſimꝰ ad deſꝑationē ꝑducit acqͥeſceſtes ſibi. p̄durās eoꝝ cor. ⁊ exiccans lachrymas. vt nec cōpūgat̉ oīno pctōr. Fuge hō: nete interimat. Audi pctōr btām illā vocē. miſerātiſſimi dn̄i dicētē. Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtꝭ: ⁊ ego vos reqͥeſce̓ faciaꝫ.Tollite iugū meū ſuꝑ vos: ⁊ diſcite a me / qͥamitis ſū ⁊ hūilis corde. ⁊ īuenietꝭ requiē aīabus vr̄is. Cur negligis hō: ⁊ qͣre dignā dilationē ꝑdis d̓ die ī diē? Acced̓/ noli time̓. benignꝰ⁊ dignꝰ ē: nō reqͥrit cirographū tuū. Oīm em̄pctōꝝ tuoꝝ remiſſio ip̄e eſt. oīm vitioꝝ ſanatvulnera/ donat vitā ſine īuidia. Quaſi benignꝰ ſuſcipit facile accedētes ad ſe. ⁊ qꝛ deꝰ magnꝰ ⁊ p̄ſciꝰ futuroꝝ ē/ ſciēs oēs cogitationesnr̄as. cū acceſſerit qͥs adorare ⁊ obſecrare eūvidit cor eiꝰ ⁊ oē ꝓpoſitū. Qui accedēs īmutabilē piāqꝫ cogitationē hꝫ. accedēs ip̄e benigniſſimꝰ deꝰ ꝓpt̓ multā bonitatē ſuā/ ſtatī īuenit̉ ab inqͥrētibꝰ ſe/ ⁊ pͥuſqͣꝫ accedat hō ad deūdic̄. ecce adſum. Et an̄qͣꝫ accedit aꝑit theſaurū ſuū corā ſe inqͥrēte. ⁊ anteqͣꝫ fundat lachrymas. effūdit ſuꝑ eū miẜatiōes ſuas. ⁊ pͥuſqͣꝫ exoret recōciliat̉ ei.Ca. II.Ex cōmemoratiōe charitatꝭ/ benignitatꝭ ⁊ mīe dei/ diligent̓ nos exhortās vt īhͦ ſecl̓o pnīam age̓ conemur: eo ꝙ ī alio ſecl̓oqd̓ oībꝰ mal̓ repletū ē. fructuoſa pnīa agi n̄ p̄t.Haritas eī dei. ſic fac ⁊ ſic deſid̓ratQui ī ꝟitate accedūt ad eū n̄ tardat audire/ nec iteꝝ imꝑat veniētiad ſe. cur tāto tꝑe ẜuierit īimico. ⁊ ſpōte deſeruerit deū. Nō q̄rit trāſacti tꝑis qͣꝫtitatē. ſꝫ ſolūmō hūilitatē lachrymas ⁊ gemitꝰ. ꝓcidētesſibi īſpicit dn̄s. Et qꝛ p̄ſciꝰ ⁊ creator ē dn̄s nr̄.mox remittit om̄es iniquitates nr̄as/ omniadelicta cogitationum ⁊ actuum emundans.