IXCapitulum
nito filio dei. vt faciat mecū miſcd̓iam: ⁊ liberet me a multitudine iniqͥtatū mearū/ ⁊ collocet me inter macerias bn̄dicti paradiſi. vtvob̓ heredibꝰ eiꝰ / vicinus efficiar. eo qd̓ voseſtis chariſſimi filij. ego vero quaſi canis abiectus: vt proijciatis ſuꝑ me micas de mēſa vr̄avt impleat̉ in me qd̓ ſcriptū ē. qm̄ catuli edūtde menſa filiorū. Ita dilectiſſimi mihi effundite ſuꝑ me or̄ones vr̄as. et venite feſtinemꝰad vitā nr̄am. Om̄ia em̄ qͣſi vmbra p̄tereuntOdiamus etiā mūdū hūc. ⁊ om̄ia que ī eoſunt. Sollicitudinē qͦꝫ carnalē p̄ter ſalutemanime nr̄e nullā habeamꝰ: ſicut ⁊ dn̄s nr̄ ait.Quid em̄ ꝓficit homini ſi mūdū lucratus fuerit vniuerſum: aīe aūt ſue detrimētū patiat̉.Aut quā dabit hō redēptionē ꝓ aīa ſua? Negociatores ſumꝰ ſpiritales o dilectiſſimi cōparati ſumꝰ negociatoribꝰ ſecl̓aribꝰ. Cōſiderate que dico fratres. Secularis negociator ꝑſingulos dies lucrū ſeu diſpendiū ſupputat: ⁊ſi detrimentū ſuſtinere ſe ītelligit: feſtinat acſollicitudinē adhibet ⁊ cōmodat. qūo mercimonium ſuum ſaluū reſtituat. Ita ⁊ tu dilectiſſime ꝑ ſingulos dies: veſꝑe ⁊ mane. diligēter cōſidera / qualit̓ ſe habeat mercimonij tuirō. Et ad veſꝑam ingredere in cor tuū. ⁊ ſcrutare temetip̄m: ⁊ dicito. Putas ne ī aliqͦ acerbaui deū? Ne ꝟbū ocioſum locutꝰ ſum? Ne īmoderate egi? Ne irritaui fratrē meū? Ne aliquē detractionibꝰ laceraui? Ne forte pſallēteme: cor meū ⁊ mens mea fantaſlas ſeculi cogitauit? Ne forte cōcupiſcentia carnalis ſuꝑme irruit: ⁊ ego libēti aīo ſuſcepi? ne ſollicitudinibus terrenis ſuꝑatꝰ ſum? Si in om̄ibꝰ hisdamnū tibi illatū intelligis: feſtina qūo melioribus cōmodis repareris. Ingemiſce ex intimo corde: ꝓfer ab oculis lachrymas: ne idērurſum detrimentū ſuſtineas. Et facto diluculo iterū eadem meditare ⁊ dicito. Qūo putas nox iſta tranſijt. Lucratus ne ſum in eamercimoniū meū. Putas mens mea vna cūcorꝑe vigilauit? Si oculi mei lachrymas ꝓduxerunt? Ne cū genua in or̄one ꝑ noctē poſui:in ſoporē ſomni deductus ſum? Nec aduenerunt mihi ſordide cogitatiōes: ⁊ libenter easmeditatus ſum? Et ſi te deceptū in his ſenſeris: feſtina ſanitatem reciꝑe. ⁊ ſtatue cuſtodiam in corde tuo/ ne rurſum eadē patiaris. Siita ſollicitudinem habueris: ſaluabis mercimoniū tuū: ⁊ dn̄o tuo placebis. et tibimetipſivtilis eris. Attende aūt tibi: nec te velis ſegnicie ac negligentie tradere. Principium
quidem ꝑditionis/ eſt negligentia. Imitareaūt apem/ ⁊ ꝓſpice admirabile myſteriū: qūoex diuerſis floribus terre. ſuam oꝑationē congregat. In hoc ergo exiguo animante conſidera. Si em̄ cōgregati fuerint ſapientes mūdi. atqꝫ orbis terre philoſophi. non valebuntprudentiam eius diſſerere. qūo ex floribus qͥdem/ quaſi quedā monumenta edificat. Sepelit aūt ibi ſoboles ſuas/ ⁊ cum viuificaueriteas. quaſi quidā princeps: milicie vocem ſuāad eas emittit. quā pariter audiētes: volitare incipiunt. Tūc monumēta illa vnde egreſſe ſunt ſoboles/ oꝑat̉: ac replere feſtinateſcarum dulcedine: ita vt om̄is prudens ſi cōſiderat: glorificet conditorē deum / admirans qd̓ex tam ꝑuo ac viliſſimo animante tanta ſapiētia proceſſerit. Sil̓iter ergo ⁊ tu chariſſimecōgrega tibi diuicias ⁊ theſaurū quē fur nunqͣꝫ continget ⁊ p̄mitte in celum. Nam ⁊ pͥncipes terre. ſi voluerit quiſqͣꝫ eorum in regionēabire longinquā: p̄mittunt famulos ſuos cuꝫpatrimonio ſuo / vt cū in p̄paratā māſionē ꝑuenerint: ibi diuertant. Ita ⁊ dilectiſſime p̄mitte patrimonium tuū in celis: vt ſuſcipiarꝭin tabernaculis ſanctorum.¶ Ca. IX. ¶Exhortans vt tribulatiōes mūdi patienter tolerent̉ / ⁊ ne ſpes in temporalibus ſed in dn̄i amatoris hoīm benignitate ponatur: qui cūcta bona largit̉ ⁊ laborātes mercede nō fraudat: ꝑ hͦ ꝓuocans nos ad vigilātiam ne adueniēte ſponſo ⁊ alijs in regnuꝫ ſuſceptis. nos excludamur ⁊ poſtea negligentiam nr̄aꝫ fruſtra defleamꝰ. docēs qͦꝫ qūo dn̄mīuocare debeamꝰ ⁊ ꝑfectos viros imitari: corpus ad carnalia nō aſſueſcere: diſcretionē nihilominꝰ circa eiꝰ caſtigationē obẜuare: āmonens tādē vnūquēqꝫ ita debere inciꝑe: vt poſſit perficere inceptum.E velis ergo tēporis hꝰ breuitatē neglige̓: ne ꝑ ſecl̓aifinita penite̓ īcipias. Nō audis dn̄mdicētē. In hͦ mūdo tribulationē habebitꝭ. Iterū ait: in patiētia vr̄a poſſidebitis aīas vr̄as.Si aūt tū ꝓpt̓ molliciē mētꝭ atqꝫ īcuriā / in tribulatiōibꝰ huiꝰ mūdi odiū habeas. deuitas qͥdem patiētiā. carnalē qͥdē voluptatē d̓ſideras.qd̓ iugū xp̄i bonū ac ſuaue ꝓpt̓ tuā ignauiā qͣidurū ⁊ gͣue. ⁊ qd̓ nō facile poſſit portari detrahis ⁊ īcuſas. ⁊ teip̄m ī ꝑditiōeꝫ tradis / cū iſta: ⁊ qͥs tui miẜebit̉: ſi teip̄m int̓imas? qͥs tuimiẜebit̉. ſi aſſumēs arma dn̄i/ qͥbus dimicare