CapitulumVIII
que ſua ſunt/ ſiue bona ſiue mala: qui aūt mala geſſerunt/ iacentes ſuꝑ lectum ſuum ꝑcutiunt pectora ſua/ quia nō eſt quoqͣꝫ fugere ⁊abſcondere. vel ſuꝑ his que geſſerunt penitētiam agere. Terra em̄ quaſſat̉ ⁊ tonitrua timore concutiunt/ fulgura pauorē cōmouentTunc obtinebit eos ꝓfunda obſcuritas. itavt hora illa/ fulgur velox repente totam commoueat terram. Tube em̄ cum timore de celo buccinant/ ⁊ ſuſcitant dormientes/ excitātquoqꝫ eos qui a ſeculo dormierūt. Celi em̄ cūſuis ꝟtutibus cōmouebunt̉. ⁊ terra vniuerſaquaſi aqua maris / a facie glorie eius contremiſcet. Ignis ſiquideꝫ terribilis diſcurret an̄faciem eius. emundans eam ab iniquitatibꝰqͥbus fuerat contaminata. Infernus portasſuas q̄ a ſeculo ſunt patefaciet / mors deſtruetur/ puluis qui putruerat. id eſt. humana caro / audiēs vocē tube viuificabit̉. Uere em̄miraculum ē intueri / qūo contra ictum oculiin infernū. quaſi multitudo piſcium in mareenutrita ita ⁊ innumerabilis copioſaqꝫ oſſiuꝫmultitudo humane nature. vnūquodqꝫ eoꝝcurret / ꝓpriam iuncturā inquirens. ſurgengentes quoqꝫ clamabunt om̄es ⁊ dicēt. Gloria ei qui nos congregauit/ ⁊ ꝓpter ſuam clementiam reſurgere fecit. Tunc iuſti exultabunt / ⁊ ſancti letabunt̉. ⁊ veri ⁊ ꝑfecti monachi cōſolabunt̉. ⁊ a labore abſtinentie ſue requieſcent / martyres coronabunt̉. apl̓i ac ꝓphete glorificabunt̉. Beatus qui ꝓmerueritin hora illa videre/ qūo cū gloriā accipienturin nubibus / obuiā īmortali ſponſo. om̄es quidilexerunt eū / ⁊ feſtinauerūt ꝑficere oēs voluntates eius. vt em̄ vnuſquiſqꝫ hic / ad excelſa ꝑuolat premiorū. ⁊ quēadmodū hic vnuſquiſqꝫ ſe emūdauerit/ ſic eius gloriā intuebit̉⁊ qūo quiſqꝫ deſiderauit eum. ſic ſatiabit̉ dilectione eius. Admirabit̉ etiam primus adaꝫin hora illa videns magna ⁊ terribilia/ qūo exeo ſolo ⁊ cōiuge eius/ īmēſe nationes ⁊ multitudines producte ſunt. Magis aūt āmirabit̉ glorificans conditorē deū/ qūo ab vnanatura / ⁊ ex vna creatura exorti / in regno celorum ⁊ in paradiſo/ ⁊ in inferno. ſortem proſuis meritꝭ ſuſceper̄t. Gloria ſoli ſapiēti deo.¶ Ca. VIII. Inducens ex ſuperiorum recordatione compunctionem ⁊ querelam auctoris miſeriam ſuam confitentis ac miſericordiam dei/ fratrūqꝫ ſuorum preces implorantis: ſollicitudinē quoqꝫ carnalem diſuadē
tis ⁊ ad negociationem ſpiritalē atqꝫ vite. etnegociorum ſuorum rationem per ſingulosdies faciendam/ exhortantis.Ariſſimi recordatus ſum hore illius ⁊ intremui.conſideraui illud horrendum iudicium / ⁊ expaui. Leticiam quoqꝫ que eſt inparadiſo/ ⁊ ingemiſcens fleui/ vſqꝫ qͦ nō remāſerit in me ꝟtus vt amplius flerem/ quia negligentia ⁊ elatione p̄teriuidies meos. ⁊ ī cōgitationibus ſordidis/ anni mei finiti ſunt.Qūo elapſi ſunt / nō conſideraui/ qūo tranſierunt / ſentire nō potui. Dies mei defecerūt.⁊ iniquitates mee multiplicate ſunt. Heu mihi chariſſimi quid faciam in compunctiōe hore illius / qn̄ mihi noti mei circūſteterint/ quime beatificabant / huiꝰ religionis habitum cōtemplantes. ab intus aūt vas plenū erā iniqͥtate ⁊ īmundicia. ⁊ eum qui ſcrutat̉ corda etrenes obliuioni tradideram. Uere ꝯfuſio ibieſt/ etiam miſerabilis qui illā cōfuſionem exceperit. Amator hominū benigniſſime/ adiuro te per miẜationes tuas/ ne me a ſiniſtristuis ſtatuas. cum his qui te exacerbaueruntne dicas mihi neſcio te / ſed tribue mihi propter multā miſcd̓iam tuā indeſinenter compunctionem ⁊ fletum. ⁊ humilia cor meum etſanctifica / vt fiam templum gratie tue. Nam⁊ ſi peccator ſum ⁊ impie geſſi/ tamen ad ianuam tuam iugiter pulſo. Et ſi piger ſum et incurioſus / actn̄ viam tuam incēdo. Fratresmei dilectiſſimi obſecro vnanimitatē veſtraꝫfeſtinate placere deo. Dum tempus habebitis plorate in conſpectu eius diebus ac noctibus / cū oratis ⁊ pſallitis / vt eruat nos ab illointerminabili fletu / ⁊ ſtridore dentiū. ⁊ a gehenne igne/ ⁊ a vermibus īmortalibus / vt inregno ſuo gaudere nos faciat/ in vita illa immortali. vbi fugat̉ dolor/ triſticia/ ⁊ gemitus.vbi nec lachrymis aliquis. nec penitentia indiget. vbi nō ē timor ⁊ tremor. vbi nō ē mors⁊ corruptio. vbi nō ē aduerſarius ⁊ īpugnās.vbi nō eſt exacerbatio ⁊ ira. vbi nō eſt odium⁊ inimicitia. ſed om̄ino gaudium ⁊ leticia ⁊ exultatio. ⁊ menſa ſpiritualibꝰ cibis plena/ q̄ p̄parauit deus diligētibus ſe. ⁊ beatus qͥ ꝓmeruerit eam / infelix aūt qui fuerit priuatus abea. Obſecro vos fratres chariſſimi effundite ſuꝑ me viſcera veſtra. ⁊ precamini pro meꝓcidentes benigno ⁊ amatori hominū vnige