Dotum. iij.

Uolij1 ¶ Sed quid faciet ille qͥ indeterminate vouit religionem cū tamen nullā inueniat que eū velit? ℟.Inno voluit ꝙ ꝑmaneat ſub obedientia ep̄i ⁊ ſitmonachus eius. Sed ego hoc nō teneo de neceſſitate. ſꝫ ꝙ pōt nubere et ſtare in ſeculo.2 ¶ Quid ſi dubitat an determinatā intētionē habuerit vel ne? ℟. in dubijs tutior pars eſt eligēdac. iuuenis. d̓ ſpō. Et idē faciat ſicut qui indeterminate ꝓmiſit.7 ¶ Utrū ille queꝫ penitet eo ꝙ fecit votum peccetmortalit̓? ℟. ꝙ no. qꝛ ſicut ante votū poterat nonvelle vouere: ita poſt pōt nō voluiſſe vouere: dūmō pure impleat: exquo fecit.14 ¶ Otrū ille qͥ fecit votū de nō intrādo religioneꝫſit obligatus ad nō intrādū? ℟. ẜm Ric. in quol̓.iij. q. xiiij. ꝙ nō quia ſicut illicituꝫ eſt iurare nō facere bonū ita ⁊ illicitū ē vouere nō intrare religionem q̄ eſt maximū bonū. Hoſ. tn̄ diſtinguit ꝙ illectus nō pōt intrare et votuꝫ obligat vt nō intretillud monaſteriū qd̓ ꝓpter lucrū habendū ipſumcircūuenit et allicit. ſꝫ aliud monaſteriū pōt. vt. xxq. iij. cōſtituit. de cōuer. cōiu. dudū. Inſpiratꝰ aūta dn̄o pōt intrare. c. gaudemꝰ. de diuor. Et placetet ꝓbatur in. c. beatꝰ. xxij. q. ij. et in. c. ij. de iureiuNec cures de dicto Gratiani. xxij. queſti. iiij. §. vl̓timo in fi. qui non eſt tenendus in hoc vt infra patebit.3 ¶ Utrū ille qui habens votuꝫ religionis eligiturin ep̄m teneat̉ prius intrare? ℟. ꝙ ſic de voto. c. ꝑtuas.10 ¶ Utrū ille qͥ vouit vnā religioneꝫ intrare poſſitaliā intrare? Rn̄. ꝙ nō laxioreꝫ: ſꝫ bn̄ ſtrictiorē. Etẜm diſtinctōꝫ d̓ qͣ sͣ. Religio. vj. §. xxxiiij. exceptoꝙ nō tenet̉ petere licētiā ſi eſt ſtrictior.¶ Sed qͥd ſi d̓ facto intrat religionē laxiorē. Rn̄.tenet ingreſſus. et penitere debꝫ de fracto voto deregula. c. qͥ poſt. li. vj.18¶ Utrū ille qui vouit intrare religionē ſatiſfaciatvoto ſi ītrat ⁊ poſtea egredit̉. ℟. ẜm R. ī. iiij. diſt.xxxviij. ar. viij. q. iij. ꝙ aut ille intrare religionē veuit actualit̓ ꝓponebat in religione manere ita tn̄ ꝙilld̓ ꝓpoſitū nō cadit ſub voto: ſꝫ ip̄m comitat̉ tm̄.Aut actualiter ꝓponit experiri vt ſi ſibi placueritſtet ſinantem egrediet̉. Aut de nullo iſtoꝝ cogitatactualit̓: ſꝫ tm̄ vouet intrare qꝛ ſibi videt̉ bonū aīeſue aut dū vouet hꝫ ꝓpoſitū exeundi poſtꝙͣ intrauit. Si pͥmo mō vouit et intrat ⁊ poſtea exijt ſatiſfecit voto. Et licet hͦ dictū nō ꝓbet Ri. p̄t tn̄ ſic ꝓbari. Nā vt dicit Henri. d̓ gan. in. iij. quolibꝫ. q̄xix. licet qͥs cōcipiat diuerſa ꝓpoſita circa idē. putaviſitandi limina ſancti Petri pedibꝰ nudis die veneris. et vni iſtoꝝ apponat votuꝫ: ⁊ ſub ꝓmiſſiōevoti aſtringat ſe ad implendū vnū illorū tm̄. licetalia maneant abſolute ſub rōne ꝓpoſiti: tn̄ nō tenetur ad ea ſicut ad votū. Sic in ꝓpoſito. Itē alia ratione poſſet ꝓbari ꝙ ſatiſfecit ſic: qꝛ ſicut iuramentum factuꝫ in materia iuris recipit oēs limitatōesiuris. ſic ⁊ votū: cū ambulent pari paſſu. vt dixi sͣ.Iuramentū. iiij. §. j. Ergo intelliget̉ vt ꝓbaret ẜmꝙ ſtatutū eſt in iure. et cū hac opinione Ri. cōitercōcurrunt theologi. immo plus dicit Ri. ibidem

ꝙ etiā ſi intrauit aīo exeundi cū volūtate tn̄ dandioperā. vt deus īmutet ꝓpoſitū ſuū ꝙ ſatiſfecit voto. Et idē dicendū ſi vouit mō ſcd̓s .ſ. cū volūtateexperiendi. Aut tercio modo .ſ. de nullo iſtorū cōgitās .ſ. ꝙ ſatiſfecit. Si tn̄ intraret cū ꝓpoſito exeūdi: et nunꝙͣ dandi operā vt mutet̉ ſuū ꝓpoſitumnullo mō apud deū ſatiſfeciſſet qꝛ plus deus ponderat affectuꝫ ꝙͣ manū. xiiij. q. v. Si qͥd inueniſti.Et talis eſt in malignitate non in infirmitate: ſicutille qͥ intrando hꝫ animuꝫ exeundi: tn̄ mutandi. ſialiud inſpiret̉. Si aūt qͣrto mō qͥs vouet .ſ. cū ꝓpoſito exeundi poſtqͣꝫ intrauerit. Hoc pōt eſſe tripliciter. Primo qꝛ vouet intrare vt exeat. Scd̓o quiavouet introitum et exitum. Tercio quia ſolū vouet introitū. ſꝫ concomitatur ꝓpoſitum exeundi etquocūqꝫ iſtorū modorū illicitū eſt votū. Pouereem̄ vt exeat eſt vouere ꝓpter finē malū. et ſic nō tenet votū. Uouere etiā introitū et exitū eſt temerarium ꝓpter cōiunctionē ꝑtis male .ſ. exitus. Similiter intrare religionē cū voluntate exeundi ē peccatū. ⁊ id̓o temerariū ſi nō vult dare operā vt mutetur ꝓpoſitum ſuuꝫ. Qd̓ nota. quia ſepius in pra¶ Utrū votū factū ex metu obliget. vide sͣ. Me­ 19ctica cōtingit.tus. §. viij.¶ Utrū votū factū de re licita. nō tn̄ vtili ad ſalu­ 20tem ſit obligatoriū: Rn̄. ẜm Ri. vbi sͣ. ar. ix. q. iij.ꝙ non vnde qn̄ aliqͥs vouet aliqͥd qd̓ in vno caſupōt eſſe vtile ad ſalutē. ⁊ in alio caſu inutile obligatur ad obſeruātiā voti in illo caſu in qͦ eſt vtile adſalutē: nō in alio in qͦ ē inutile ad ſalutem. puta aliqͥs vouit nūqͣ petere diſpēſatiōꝫ votoꝝ euenit caſus ꝙ ꝓbabilit timet de trāſgreſſiōe alicꝰ voti: ſicpōt petere diſpēſationē: nō obſtāte voto p̄fato. Siv̓o caſus talis nō euenit. ſꝫ magis ſibi expedit adſalutē ſeruare. ſic tenet votū p̄dictū ⁊ non poteritpetere diſpēſatōꝫ niſi fuerit intētio vouētis ꝙ ſi nōobligat in omni caſu nō obliget̉ in aliquo.¶ Utrū votū de aliqͦ faciēdo vel nō faciēdo quo 2ſalꝰ corꝑalis amittit̉ ſit obligatoriū? Rn̄. ẜm Ho.ꝙ nō vtputa qͥs vouit nō comedere carnes a medicis dicit̉ ꝙ eſt in ꝑiculo mortis niſi vtatur. ſic nōobſtāte voto vtet̉. No. hoc etiā Hugo. xxij. q. iiij.c. non ſolum.¶ Quid de illo qͥ voͣuit dare vnā menſurā grani 2ªannuatim pauperibus. ⁊ nō determinauit d̓ quamēſura? Rn̄. ẜm Hoſ. ꝙ in arbitrio eiꝰ erit daread quā mēſurā voluerit. exͣ d̓ cenſi. c. ex ꝑte. vel dicꝙ ad eā de qua cogitabat.¶ Utrū vouens ex duabꝰ cauſis. puta vt viſita­ 25ret romā. ⁊ vt ibi inueniret germanū ſuū teneaturſi vna illarū deficit: puta qꝛ germanus inde receſſit. Rn̄. ꝙ ſic. l. celſus. ff. de arbi. Intellige ſi intendebat ſe obligare vna illarū extante. alias nō in cōſcientia.¶ Quid ſi qͥs fecit duo vota diuerſa. ℟. ẜm Tho. 24in. iiij. di. xxxviij. ꝙ ſi vtrūqꝫ pōt ſeruari tenet̉. Siv̓o ſunt incōpaſſibilia ſeruet maiꝰ ⁊ ſatiſfaciat deminori ẜm arbitriū p̄lati. Pōt etiā dici ꝙ nō peccat qͥ votū in maius bonū cōmutat vt infra patebit. Si v̓o ſunt eqͣlia impleat qd̓ pͥus ꝓmiſit.

1

16

5

15

3

2

14

lI