Uotum. iij.

CCIAL

ꝓeopinio qͣꝫ aliud tenere. niſi qn̄ vouēs nō habebatanimū obligandi ſe niſi ad illū diē qꝛ ſic nō tenet̉alio die ieiunare. ſꝫ penitere de voto fracto.4 ¶ Utrū votū de non vouēdo aliqͥd niſi ī ſcriptisvel in manu talis et huiuſmodi valeat?: Rn̄. ẜmRicar. vbi sͣ. ar. ij. q. iij. ꝙ ſic. quia non ſimpliciterꝓhibet factionē voti. ſꝫ p̄cauet p̄cipitationē. Etideo ſi contrariū facit .ſ. vouēdo nō in ſcriptis. velſine cōditione appoſita peccat vt tranſgreſſor primi voti. Et ſic eſt mortale. Et nihilominus tenet̉ſeruare votum quod fecit ſine illa conditione. qͥavotum de nō vouendo non obligat. licet obligevotum ꝙ non vouebit. niſi cū tali circūſtantia. vtillud ſeruet in vouendo.¶ Utrū ceſſante cauſa ꝓpter quā quis vouit obligetur. Rn̄. Ho. tenet ꝙ ſic. licet ſit facilior redemptio. allegat. c. magne. §. fi. d̓ voto. Goſ. tenet ꝙ n̄obligat̉ ꝑ. d. §. fi. niſi in voto religioniſ. qd̓ ex falſacauſa nō viciat̉. c. dudū. d̓ ꝯuer. cōiuga. Sꝫ ego dico ꝙ ſi cauſa erat finalis. ita ꝙ nō intēdebat obligari ip̄a nō extante nō obligat̉. c. cum ceſſante. deappel. Si vero cauſa erat impulſiua vl̓ inductiuaſic licet ceſſet. obligabit̉ nihilominꝰ. Facit. c. ex ꝑteel. ij. de conuer. coniū. In dubio dico ꝙ obligatuqn̄ ignorat ſi fuit finalis vel non. l. quicquid aſtrigēde. ff. de verbo. obli. Nam in omni voto cauſafinalis videtur eſſe. vt placeat deo. et ideo alie cauſe videntur impulſiue. Et ideo ipſis ceſſantibꝰ remanet obligatio.6 ¶ Utrū quis poſſit obligare aliū ex voto ſuo. ℟.ꝙ non niſi alter conſentiat. vnde mater licet voueat ꝙ filius ieiunabit et huiuſmodi. niſi ipſe cōſenſerit non obligabit̉. ſed quo ad res temporales bn̄poſſet obligare heredē ſuū. ſꝫ nō ad aliquid ꝑſonale. ſi ipſe non cōſenſit. vt jͣ. patebit.7 ¶ Utrū ille qͥ nō pōt ꝑficere votum ꝑ ſe teneaturꝑ alium ꝑficere. Rn̄. ꝙ non. qꝛ in omni voto ītelligitur illa conditio generalis. ſi deo placuerit. ſi potero et huiuſmodi. etiā ſi non expͥmat̉. vt no. in. c.quēadmodū. de iureiu. et in. c. beatus. xxij. q. ij.ſi non extat tollit̉ voti obligatio. vt no. glo. in. c. n̄eſt. eo. ti. Ad. c. ꝙ ſuper his. de voto rn̄deri poteſtẜm Pa. in. c. j. de voto. ꝙ loquit̉ quando impedimentū non eſt omnino impeditiuum ſꝫ ſolū difficultatiuū. Diſtinguit tamen Inno. in. c. ſcriptureeo. ti. ꝙ ſi quis vouit viſitare terram ſanctam proſubſidio impendendo. ꝙ licet tunc viſitare nō poſſit. tamen ſubſidium impendere tenet̉ meliori mōquo poteſt. quaſi ſit ad hoc obligatus. Et idem dicas in eo qui fecit votum viſitandi ſanctum Iacobū et aliquid dandi et huiuſmodi. Si vero ſoluꝫvouit viſitare ob deuotionē tunc non tenet̉ ꝑ aliūexequi impedimento ſuꝑueniēte. Pa. in. c. licꝫ eo.ti. addit aliam limitationē .ſ. ꝙ non tenetur niſi tēpore voti emiſſi erat certus ꝙ impedimentū eratperpetuum. quia ſic teneretur ꝑ alium implere nevotum ſit deriſorium. Secus ſi non erat certus deimpedimento ꝑpetuo. licet eum haberet temporevoti. qꝛ tunc ſolum tenet̉ qͣꝫprimum cōmode poterit. ar. in. l. nepos proculo. ff. de verbo. ſignifica.licet Hoſtien̄. indiſtincte velit ꝙ teneatur ꝑ aliuꝫ

quando impedimentum erat tempore voti. Sedvidetur verior opinio Pa. Addo et terciā limitationē .ſ. ꝙ non teneatur ꝑ alium. verum niſi priusfuiſſet in mora in executione voti. qꝛ tunc teneturvel cōmutare vel redimere. vt patet leui. xxiij. vbidr̄ ꝙ ſi mortuus fuerit imputabit̉ ſibi in peccaturet ar. l. ij. in pͥn. ff. ſi quis ca. et in. c. fi. de iniur.¶ Utrū hēres teneat̉ implere vota ſibi impoſitaab illo cuius eſt heres. Rn̄. ꝙ aut expreſſe aſſenſitſic tenetur. dūmodo acceptet hereditatē ſi ſub ſpehabendi heredit atē ſolū cōſenſit. alias ſi ſimplicit̓ꝓmiſit ſic teneret̉. et ita intelligo. d. Anto. in. d. c. li.cet. Nec diſtinguo vt quidā an ſit peregrinatiōisvel abſtinētie. qꝛ qualecūqꝫ ſit tenet̉. facit. l. veteriſC. de cōmit. ſti. et. C. vt ac. ab here. vel contra here: inci. l. vnica. c. quod ſuper his. et. c. licꝫ. eo. ti. Sivero non aſſenſit heres. tūc ſi votū ē ꝑſonale .ſ. obligās ꝑſonā ſuā n̄ tenet̉. Si vero eſt ꝑſonale ad incertā ꝑſonā. puta mittere aliquē ad ſanctū Iacobū. ſic tenet̉. Similiter ſi ē reale ſolū. vt facere monaſteriū veſtire pauperē et huiuſmodi. ſic etiā tenetur. Iteꝫ ſi ē reale ſimul et ꝑſonale et exp̄ſſū vtrūqꝫ. vt ire ad ſanctū Iacobū et ibi offerre. x. ſic tenetur ad offerendū. x. ſꝫ nō ad eundū vel mittenduꝫaliquem. niſi ẜm ꝙ ſupra dixi in. §. vij. quādo obligat̉ ꝑ alium implere. Si aūt eſt reale et ꝑſonale.ſꝫ ꝑſonale expreſſum ſolū ē. vtputa ire ad ſanctuꝫIacobū. licet acceſſorie veniāt expenſe nō tenet̉. qꝛſublato pͥncipali .i. ꝙ non teneatur ire. non tenet̉ad expenſas. Si vero nihil ī hoc diſpoſuit. ſic dicꝙ ſi defunctus tenebat̉ ꝑ alium votum ſuum implere vt in caſibus de quibus sͣ. dictū ē. ſic ſimilit̓etiā tenet̉. Et hoc exquo adijt hereditatē quia adeundo quaſi contraxit. Facit quod legit̉ et no. in. l.ij. ff. de poli. et in. l. more. ff. de acqͥ. here. ꝓ quo tex.in. c. ſi heredes. de teſta. Et hoc intellige inquātuꝫvires hereditatis patiunt̉. Credo tamen ꝙ ſi filiꝰgrauaretur in legitima ꝓ huiuſmodi votis implēdis ꝙ haberet cauſam legittimam impetrandi diſpenſationē.¶ Quid de illo qui defuncto ꝓmiſit implere votū ab eo emiſſum. Rn̄. ꝙ ſi in omni caſu ꝓmittēdo intellexit ꝑſonam ſuā obligare ſic tenet implere ob ꝓmiſſionem factam. Sed ſi ꝓmittebat tamqͣꝫ heres ſperans hereditatē adire a qua mutatoconſilio poſtea abſtinuit nō tenet̉. ar. c. venerabilē§. fi. de electi. Et noͣ. Inno. et Ber. in. d. c. licet.1o¶ Utrū ille qͥ vouit religionē aliquā intrare queeum non vult recipere ſit abſolutus. Rn̄. ẜm Rivbi sͣ. ar. j. q. v. ꝙ ſi intentio ſua erat determinataſolum ad vnam religionem ſic non tenet̉ aliam intrare. ſi illa eū nolit recipere: qꝛ factuū eſt ei impoſſibile votum ſuum. Si vero intentio ſua erat indeterminata ſic tenetur ſe tot religionibus offerreꝙ vnam inueniat ſi poteſt que eum recipiat. niſiſit talis religio. de qua probabiliter credit. ꝙ ſi deea cogitaſſet nullo modo intrare conſenſiſſet. neccredo ꝙ teneat̉ ꝑ mundum diſcurrere vt vnaminueniat que eum recipiat. quia nec hoc cogitauit. nec ad hoc veriſimiliter ſe voluit obligare.

G