Superbia

CLXXV

Vupl̓Gre. ꝙ qͣtuor modis aīe defunctorū ſoluūtur autoblationibus ſacerdotum: aut precibus ſctōꝝ: autelemoſynis charorū. aut ieiunijs cognatoꝝ. xiij. q.ij. anime. Et duo pͥmi mōi ſunt magis efficaces inquātum feruntur in deum qͣꝫ duo vltimi qui ferūtur in ꝓximum. niſi forte per accidens inquātumſcꝫ elemoſyna impetrat prima duo vl̓ vnū eorumvel aliqn̄ alia tria.¶ Utrū cultus exequiarū valeat defunctis? ℟ẜm Ri. in. iiij. diſ. xlv. ar. vj. q. j. ꝙ ſepultura valetper accidens inqͣntum .ſ. inſpiciētes recordantur ⁊orāt ꝓ eis. vn̄ d̓r monumentū qͣſi monens mentē.vt dicit Aug. j. de ciui. dei. Itē valet ſepultura ī loeo ſacro. quia frequētius orant ꝓ exiſtentibꝰ apd̓ ſeꝙͣ alibi. Et eccīa generaliter magis ꝓ exiſtentibusin loco ſacro qͣꝫ alibi: ſiue quia cōmendātur alicuiſancto rōe cuius ibi elegit ſepulturā ⁊ ſimilia. Aliaaūt a ſepultura vt ſunt eius ornamenta candele incenſum pāni et hmōi ꝯſolatōes ſunt viuoꝝ nō ſuffragia mortuoꝝ. quia eis ꝓdeſſe nō poſſunt. niſi ꝑaccidens inqͣntuꝫ incitant ad oranduꝫ ⁊ alia bonafacienda ꝓ defunctis: aut inqͣntum pauperes fructum capiunt vel inqͣꝫtum eccīa decoratur. ⁊ ſic elemoſyna cōputat̉ Thobie. xij. c.¶ Utrū ſuffragia facta ꝓ pluribus tm̄ valeāt cuilibet ſicut ſi fierent pro quolibet eorum in ſingulari? Rn̄. ꝙ cōmunis opi. theologoꝝ in. iiij. di. xlv. ēꝙ non. Fallit hoc in caſu d̓ quo ſupra. §. ij. ⁊ miſſa§. lij. ⁊. liij.7 ¶ Quibus defunctis valent ſuffragia. dic ꝙ ſoluꝫexiſtentibus iupurgatorio et non alijs. Facit. c. cuꝫMarthe. de cele. miſ.eſt appetitꝰ ꝓprie exceluperVla lentie. vnde ſuꝑbus d̓.qui ſuper vult videri qͣꝫ eſt ẜm Iſido.li. ethi. Et ideo ſi ſumat̉ ẜm ꝓpriā ſpēmquaꝫ hꝫ ex rōne ꝓprij obiecti ſic eſt ſpāle pctm̄. ⁊ ſiceſt inordinatus appetitus ꝓprie excellentie. Opotet gͦ actualiter intēdens ꝓpriā excellētiā aliquid inordīate faciat vt ſit ſpāle pctm̄ ſuꝑbie. Si v̓o ſumatur ẜm quandā reduudantiā in alia peccata. ſic hꝫquaudā generalitatē inqͣntum om̄ia pctā pn̄t oririex ea. Et hoc dupliciter. Primo inqͣntum alia peccata ordinant̉ ad finem ſuperbie. qͥ eſt ꝓpria excellētia ad quā ordinari pōt om̄e qd̓ quis appetit inordinate. Eſt ſecūdo generale pctm̄ qͣntuꝫ ad effectūqꝛ in om̄i pctō eſt effectus ſuꝑbie .ſ. nō ſubdi legi d̓iſꝫ qͣntum ad effectū nō eſt geuerale pctm̄. vt qn̄ ꝓcedit pctm̄ ex infirmitate vel alia cā. ⁊ id̓o eſt aliqd̓pctm̄ quo ad effectū. quod nō eſt quo ad affectū ſicut volēs occidere hoīem occidit pr̄em neſciēs. ſicqͣntum ad effectū eſt patricida. ſꝫ nō qͣntuꝫ ad affectū. Hec ex Franſciſco de may. in ſecūdo ſen. Tercio modo indirecte et per accidēs .ſ. remouendo ꝓhibens inqͣntum .ſ. homo per ſuperbiam contēnitlegē diuinam per quā ꝓhibet̉ a peccando. Et id̓oGreg. xxx. moral̓. non ponit eam peccatum ſpeciale. ſed reginam oīm.¶ Utrū ſit pctm̄ mortale? ℟. ꝙ ẜm ſpēm ſuā accipiēdo exgenere ſuo eſt peccatū mortale qꝛ p̄ſuppovit contēptum. diuine regule et legis: cui nonv

ſubijci ex amore ꝓprie excellētie ꝯſequēdo. Et hocverū eſt ſit in deliberatione volūtatis. Preuaricatio v̓o diuine legis. aut in oꝑe: aut volūtate qn̄ ꝓuenit ex ignorantia vel ex infirmitate. ſic nō eſt ſuꝑbia. Qn̄ v̓o eſt ſolū ex ꝯtēptū ſic eſt ſuꝑbia ꝓut eſtgenerale viciū. Qn̄ v̓o eſt vt qͥs ꝯſequat̉ ꝓpriā excellentiā ſic ꝓprie eſt ſuperbia et ſpeciale peccatummortale rōnis finis.¶ Quot ſunt ſpēs ſuꝑbie? ℟. ẜm Greg. xxiij. mora. ꝙ qͣtuor. Prima cū bonūqd̓ habet a ſe extimathr̄e. Scd̓a cū extimat ꝙ dat̉ ſibi ſuꝑius a deo ꝓ ſuis meritis dari. Tercia cū ſe iactat hr̄e qd̓ nō habꝫQuarta cū deſpectis ceteris ſingularit̓ appetit videri hr̄e qd̓ nō hꝫ. Aduerte tn̄ ẜm Tho. xxij. q. clxj.ꝙ vera extimatio p̄t corrūpi dupl̓r. Primo in vniuerſali in his que ad fidē ꝑtinēt. ⁊ hͦ ꝑ infidelitateꝫSecūdo in aliqno ꝑticulari eligibili. ⁊ hoc nō facitinfidelitas. ſꝫ aliud ſicut fornicator extimat ꝓ tēpore illo bonū fornicari. et nō per infidelitatē ſꝫ ꝓpterdelectatōem. Ideo in vniuerſali dicere fornicatōeꝫeſſe bonū. vel bonū aliquod hr̄e a ſe ⁊ nō a deo velſuis meritis. hoc ꝑtinet ad infidelitatē. ⁊ eſt mortale pctm̄ infidelitatis. Sed qd̓ aliquis ex inordinato appetitu ꝓprie excellentie. ita de bonis ſuis glorietur. ac ſi ea a ſe hr̄et vel meritis ſuis. hoc ꝑtinetad ſuperbiā ⁊ eſt mortale pctm̄ ſi eſt in deliberatōevolūtatis. Nec intelligas ꝙ iſte ſpēs ſuperbie conſiſtāt in extimatōe. qꝛ cū extimatio pertineat ad rōnē nō eſſet pctm̄. cū pctm̄ ſolū ſit in volūtate pͥncipaliter. Sed qꝛ ꝙ qͥs vehement̓ appetit faciliter extimat. Ideo peccatū ſuperbie cōſiſtit ī inordinatoappetitu propͥe excellentie. ex quo faciliter extimatſe ea habere a ſe vel ſuis meritis. vel ꝙ plus hꝫ. vlcęteros deſpicit.¶ Que ſunt eiꝰ filie? ℟. ꝙ ſunt ambitio. p̄ſumptio3arrogantia. pertinatia. curioſitas. ingratitudo iudiciū temerariū. irriſio. tēptare deū. et adulatō. Dequibus in locis ſuis.eſt viciū ꝯtrariū reliiuperſtilio gioni. nō qꝛ plus exhibeat in cultū diuinū qͣꝫ vera religio.ſꝫ quia exhibet cultū diuinuꝫ vel cui nōdꝫ vl̓ eo mō quo nō dꝫ. Un̄ ſuperſtitioſi dicti ſuntẜm Iſido. li. ethi. eo ꝙ deprecabātur et imolabantvt ſui liberi ſuperſtites fierent. glo. autē ad Coꝝ. ij.dicit ſuperſtitio eſt religio ſupra modū ſeruata vbiaccipitur metaphorice religio. ſicut qn̄ dicimꝰ bonus latro.¶ Utrū ſuperſtitionū diuerſe ſint ſpēs? ℟. ꝙ ſic. 1ẜm diuerſa obiecta vel diuerſos fines ẜm hoc em̄actus morales ſpēs ſortiūtur. Un̄ pͥma ſpēs ſuꝑſtitōis eſt. cū exhibet̉ cultꝰ deo cui exhibēdus eſt. ſꝫmō indebito. vt ſi qͥs coleret deū uunc ẜm legis veteris obẜuantiā. Secūda eſt cū cultꝰ diuinus exhibetur cui non debet̉ .ſ. creature cuicunqꝫ et iſta hꝫmultas ſub ſe ſpēs. Nā ſi reuerentiā deo debitamexhibet creature eſt idolatria. Si v̓o hoc facit vt īſtruat̉ ab ea ſic eſt diuinatio. qͥ demones ꝯſulit peraliqua pacta inita tacite xel expreſſe cū eis. Si autēhoc fit propter directionē humanorum actuum ⁊ſic eſt ſuperſtitio quarundam obſeruantiaruꝫ. Et

33 4