Pratio

CCXIIII

licet poſtea mens euaget̉: niſi talis euagatio interrumpat primā intentionē ꝑ contrariā intentioneꝫſic eſt meritoria et impetratiua or̄o vocalis ſine attentione ꝑ virtutē prime intētionis. ſicut cuꝫ quisꝑ bonā intentionē incipit ꝑegrinari vl̓ elemoſynādare: totū ſequens eſt meritoriū v̓tute intētionispͥme. ꝙͣuis ceſſet ſua intentio actualis. Sed talisor̄o ſine attētione nō hꝫ terciā efficatiā .ſ. ſpūaliterreficiendi orantē niſi ꝙͣdiu eā cōcomitat̉ attentioactualis. Et ſic intelligit̉ illud pͥme Coꝝ. xiiij. Siorem lingua. ⁊ ſpūs meus nō orat mens mea ſinefructu eſt .ſ. ſpūalis refectionis.¶ Sed qn̄ dicet̉ ꝑ euagationē interuenire ꝯͣriamintētionē? ℟. licet Ric. nō declaret. Dic ꝙ tūc qn̄hō voluntarie alia cogitat nō ꝑtinētia ad or̄onemEt de hoc videsͣ. Hore. §. xxvj. Et quō eſt pctm̄Unde dicit Cipri. de orōne dn̄ica. Quō audiri tea deo poſtulas: cū ipſe te nō audias. Et Ber. cauſamur nobis deeſſe grām. ſꝫ iuſtius ipſa gr̄a conquerit̉ nōnullos deeſſe ſibi: Et caſſianus. Nunqͣꝫorat quiſqͥs etiā flexis genibꝰ. ſi vagatione diſtrahitur. Propterea dicit Cypri. Nihil aliud cogitetalius ꝙ id ſolū qd̓ p̄catur. Facit de cōſe. diſt. j. c. qn̄autē. ⁊ diſt. v. nunꝙͣ. Et eſt etiā aduertendū ꝙ triplex pōt applicari intētio orōni vocali .ſ. aut applicando eā ad verba que dicunt̉. aut ad illud quodpetitur. aut ad illū cui oratio porrigit̉ ⁊ qͦcūqꝫ iſtorū modoꝝ adſit ītentio nō ē inefficax or̄o ad ſatiſfaciendū. Et ego dico nec ad impetrandū vl̓ reficiendū. Sed ſcd̓a intentio melior eſt qͣꝫ prima et tercia ꝙͣ ſecūda. Unde Hugo de v̓tute orādi. Purainquit oratio eſt qn̄ ex abundantia deuotionis itamens accendit̉. vt cū ſe ad deū poſtulandū cōuertitur p̄ amoris eius magnitudine etiaꝫ petitionisſue obliuiſcat̉. Nam aliqn̄ nimia attentio ad veba poſſet eſſe impeditiua orōnis .ſ. qn̄ hō vult nimis in ꝑticulari cogitare de verbis. qꝛ ẜm ph̓m. ij.topicoꝝ. Non poſſumꝰ multa cogitare ſimul. vn̄ſufficit ꝙ pͥma intentio ſit talis ꝙ ſufficiat ad integram informationē verboꝝ. Et ideo Hugo vbiſupra dicit. Pratio ꝑfecta eſſe omnino nequit ſi eāmeditatio nō concomitet̉ aut precedat. His omnibus cōcor. Tho. vbi ſupra. De hoc vide Hore§ xxvj.¶ Quinto requirit orō ꝙ vtilia ad ſalutē petat etſic eſt petere iuſte.7 ¶ Utrū ſit aliqd̓ determinate petendū in or̄one?℟. ẜm Ri. vbi ſupra. q. iiij. Quedā ſunt qͥbꝰ nonpoſſumꝰ male vti. ſicut v̓tutes. gr̄a et gloriā. ⁊ taliadeterminate petēda ſunt in orōne. Quedā ſunt qͥbus poſſumꝰ vti bene ⁊ male. ſicut habere diuitias. filios. vxorē ⁊ hmōi. ⁊ talia nō ſunt determinate petēda in or̄one. ſꝫ ſub cōditōe .ſ. ſi deus p̄uidetilla ad ſalutem nr̄am vtilia. Quedā ſunt quibꝰ vtibene nō poſſumꝰ. ſicut pctīs ⁊ hmōi malis. ⁊ talianō ſunt a deo petēda in orōne.14 ¶ Sed cur aliqͥd petimꝰ cū deus ſciat qͣ indigem℟. ẜm ꝙ dicit Aug. in epl̓a ad ꝓbā. Ille qͥ nouitquid nobis neceſſariū ſit pͥuſꝙ petimꝰ non volūtatē noſtrā vult ſibi ꝑ petitionem nr̄am innoteſcere. quia eā nō pōt ignorare. ſꝫ vult exercere in om-

CCXIIIInibus deſideriū noſtrū quo poſſumus capere qd̓ipſe p̄parat dare. hinc ⁊ Gre. xxiij. q. iiij Obtineriinquit nequaꝙͣ poſſunt. que p̄deſtinata non fuerunt. ſꝫ ea q̄ ſancti viri orando efficiūt ita p̄deſtinata ſunt vt p̄cibꝰ obtineant̉. ergo nō oramꝰ vt deusaliqͥd ſciat vel vt eū inuitemꝰ. ſꝫ vt obtineamꝰ qd̓voluit p̄cibus obtineamus.¶ Sexto ꝙ cōſtanter fundatꝰ in fide petat. vnde15Iaco .j. poſtulet aūt in fide nihil heſitās.¶ Septimo ꝙ petat ꝑſeueranter.¶ Utꝝ oratio ſit ſemꝑ meritoria ℟. ẜm Ri. vbiſupra ꝙ nō. quia merito debet̉ merces ẜm iuſticiā⁊ ideo or̄o facta in peccato mortali non eſt meritoria ꝓprie loquēdo de merito. Addo etiā ꝙ non eſtmeritoria ꝙͣuis nō fiat in pctō mortali. ſi nō adſitdebita attētio ſalteꝫ actualis in pͥn. ẜm cōmunemopinionē Theolo. in. ij. di. xlj. Si tn̄ talis attentioadeſt erit meritoria niſi interrupat̉ vel niſi in oration neceſſaria. puta in officio reſpectu clericorumſit notabilis negligentia in reprimendo vagationes. quia ſic eſſet peccatum. de quo ſupra Hore§ .xxvj.¶ Ad quid valet orō ſiue de eius effectu? ℟. ꝙ valet ad vincendas tēptationes. Un̄ Hiero. ſuper 10Math̓. xiiij. intēptationē intrat qͥ orare negligitScd̓o ad augmentanda merita. Tercio valet adimpetrādū poſtulata. vt pꝫ ex ſupradictis. Quarto valet ad vincendos hoſtes. xxxvj. di. c. vltīo deMoyſe qͥ orans vincebat hoſtes. Quinto ad ſecretoꝝ diuinoꝝ reuelatōnē. viij. q. j. ſi ergo. Sextoad celeſtiū deguſtationē. vnde ſine ipſa nō guſtantur diuina.¶ Utrū ſemꝑ exaudiat̉? ℟. ẜm Ri. vbi sͣ. q. vij.ꝙ ſi fit ꝓ ſe ⁊ debito mō ſemꝑ exaudit̉. ſꝫ nō ſemꝑ l9ſtatim. ſꝫ ꝓ illo tꝑe quo diuina miſericordia cōſpicit exauditionē vtiliorē eſſe omnibꝰ penſatis. Autſi ꝓ alijs. ⁊ ſic nō ſꝑ exaudit̉. Aug. omel̓. cij. ſuperIo. dicit Exaudiunt̉ oēs ſancti ꝓ ipſis nō autē ꝓomnibꝰ exaudiunt̉. Subdit tn̄ quanto dignioresfuerint orantes ꝓ populo: tanto facilius in neceſſitatibus ꝓ quibꝰ clamāt exaudiunt̉. Hoc em̄ nonꝓuenit ex defectu orōnis. vt nō exaudiat̉ pro alioorans debito modo. ſꝫ ꝓpter indiſpoſitionē illiusꝓ quo orat̉. qꝛ obſtinatꝰ forte eſt. vnde Rabanusſuꝑ Math̓. xxj. Quotienſcūqꝫ orantes nō exaudimur. ideo ſit quia ꝯͣ auxiliū noſtre ſalutis petimꝰ:vel qꝛ eoꝝ ꝓ quibꝰ petimꝰ ꝑuerſitas ne impetremus obſiſtit. vel in futuꝝ petitōnis differt̉ effectꝰvt deſideria creſcant ⁊ ꝑfectius gaudia capiant q̄requirūt. Hec ille¶ Utrū oratio ſit in p̄cepto ita ꝙ quilibet teneat̉ª 6Rn̄. ẜm Uldericū ꝙ ſic ad orōnē mētalē. Et egodico ꝙ etiā ad vocalem tenent̉ imperfecti ⁊ cōmunes hoīes. qꝛ mentalē orōnem nō poſſent habereſine vocali. ⁊ ꝙ oratio ſit de p̄cepto omnibꝰ. Probo rōne ſic. Hō tenet̉ de iure naturali ad omniailla que recta rō dictat nō poſſe ſine ipſis ſalutemconſequi patet ea neceſſitate qͣ quis vult aliquidea neceſſitate vult illud ſine quo tale quid nō pōthabere. ij. ph̓oꝝ. Finis imponit neceſſitatem hisque ſunt ad fineꝫ. l. oratio. ff. de ſpon. ſꝫ homo non

nn 3

12

2

14

16

18

19