CCXIIIP. a..

Oraei ꝙͣ interp̄tationi pape. vt dicit glo. xx. di. c. j. cumhoc potius ſpectet ad eccleſiam vniuerſalem ꝙͣ adpriuatā perſonā. Quod quidē dictū ē mirabile etvalde dubito cū ad papā ꝑtineat ius diuinū interp̄tari vt ſupra dictū eſt. Sed pōt dici ꝙ verū dicitglo. p̄fata qn̄ papa diceret cōtra auctoritateꝫ iurisdiuini expreſſe. ſꝫ qn̄ interp̄tando vel declarandodicit: ſic p̄ponit̉ omnibus. Et ſic intellige glo. in. c.hec eſt fides. xxiiij. q. j.2 ¶ Utrū ſequens opinionē doctoꝝ non ſubtiliterinueſtigatā que poſtmoduꝫ apparet falſa excuſet̉a peccato? ℟. Pa. in. c. capellanus. de ferijs ꝙ ſic.ꝙͣdiu nō apparuerit falſa. Facit glo. iuncto tex. inc. vnico de poſtu. p̄la. li. vj. et in. c. fi. de ſpon. duo.et in. ca. cū venerabilis. de conſue. facit. l. regula. etquod ibi notat̉. ff. de iur̄. ⁊ fac. igno. et quod notatInno. in. c. per tuas. el. ij. de ſymo. ⁊ glo. Goffre. ⁊Tancre. in. d. c. capellanus. no. Oldra. in. l. queſitum. §. j. ff. de fun. inſtruc. inſtru. qͣꝫ le. ꝙ ſequensopinionē ſui doctoris excuſatur ab impenſione expenſarū. quia ꝓbabiliter quis ſequit̉ opinionē ſuidoctoris. l. dicere. §. vnde videndum. ff. de arbi.Iſtud tamē limita verū in his que nō ſunt cōtradei p̄cepta. et. l. naturalem inſertā mentibꝰ hominum: quorum ignorantia neminē excuſat. de quodic. vt sͣ. Ignorantia. Nec ob. p̄dictis illud. c. iuuenis de ſpon. vbi dicit̉ ꝙ in dubijs tutior pars ēeligenda. et Eccleſiaſtici. iij. qui amat periculū peribit in illo. ergo videt̉ ſe exponere periculo qui indiuerſitate opinionū nō elegit tutiorem. quia hocverū eſſet qn̄ ꝓprie dubium eſt: ſꝫ qn̄ eſt opinio ſecus eſt. quia nec tunc ſumus in dubio: nec conſequenter exponit ſe quis periculo. qd̓ bene nō. Itēnec ob. etiā illud Aug. de pe. di. vij. ſi quis. vbi dicit dimitte incertu et tene certū. quia alia eſt certitudo in moralibus: alia in naturalibꝰ. Proptereadicit ph̓us pͥmo ethicoꝝ ꝙ diſciplinati eſt in vnaquāqꝫ re certitudinē querere iuxta exigentiā materie. eq̄ em̄ vicioſum eſt ꝑſuadentem querere mathematicū et moralē demonſtrationē. Non enimcōſurgit certitudo moralis ex euidentia demōſtrationis. ſꝫ ex ꝓbabilibus cōiecturis groſſis et figuralibus magis ad vnā partē ꝙͣ ad aliam ſe habentibus. Dicit̉ autē ꝓbabile qd̓ pluribus ⁊ maximeſapientibus apparet verū. nā ſi Ioachim nō fuithereticus: licet tenuerit falſum cōtra fidē. vt patetin. ca. dānamus. de ſumma tri. ⁊ fi. ca. quia ab eccleſia talis articulus nōdum erat dānatus. multomagis excuſatur quis ſequēdo opinionē doctorisqn̄ talis opinio ab eccleſia nō eſt reprobata cū talivoluntate: ꝙ ſi nō crederet verā nō ei adhereret:certe in iſto nō poteſt eſſe cōtemptus. ⁊ ſic nec peccatum inobedientie. ⁊ ergo tenet certū ſibi certitudine morali. ⁊ dimittit dubium ſibi .ſ. opinionemcontrariam.ẜm. S. Bona. in quarto. di.FaTlOxv. parte. ij. ar. j. q. iiij. accipitur cōmuniſſime ẜm ꝙ comprehenditomnē actū bonuꝫ. ſicut accipit glo. j. adTheſſa. v. Non ceſſat orare qui nō ceſſat bene facere.pitur ſcd̓o cōmuniter ẜm ꝙ comp̄hen.

tioCCXIIIdit omnē actū contēplatiue relatum ad deū. Accipitur etiā ꝓprie oratio ẜm ꝙ eſt aſcenſus mētis indeumad aliquid deguſtandū vel impetrandumvel exoluendū. Et iſto modo accepta diuerſimode diffinit̉. vt patet ꝑ Ho. in ſumma ti. de penis.⁊ Io. an. in Cle. vnica de reli. ⁊ ve. ſan. Unde ẜmAug. in. li. de verbis dn̄i. Oratio eſt quedā petitio⁊ alibi dicit. Pratio eſt pius mētis affectus directus in deū: ⁊ plerūqꝫ ne pigritet̉ in voceꝫ ꝓrumpens. Facit ad hoc de conſe. di. j. c. quando autemUel ẜm Damaſ. li. xxiij. Pratio eſt aſcenſus mentis in deum. vel petitio decentiū. facit. c. fi. xx. diſt.Pl̓ oratio ẜm Ray. eſt cōgeries vocū ad aliquidimpetrandū in deuꝫ tendentiū. Vel ẜm Hugo.de ſancto Dictore. Oratio eſt deuotio quedam excōpunctione ꝓcedens. He em̄ deſcriptiones orationi cōueniunt ẜm diuerſos eius effectus. ⁊ ꝓpterea oratio aliqn̄ dicit̉ oratio noīe ꝓprio. ⁊ hͦ ſit qn̄mens noſtra aſcendit in deū vel per quā aliquiddeo vouet̉ vl̓ offert̉. ⁊ ſic eī competit diffinitio. ijAugu. ⁊ pͥma Damaſ. Aliqn̄ dicit̉ obſecratio qͣquis ꝓ cōmiſſis veniā dep̄catur. et alia expedientiā ad ſalutē petit. ⁊ ſic ei conuenit pͥma diffinitioAug. ⁊. ij. Damaſ. ⁊ alia Ray. Dicit̉ tercio poſtulatio. ⁊ hoc eſt qn̄ quis ꝯſtitutus in feruore ſpūset charitatis fraterne etiaꝫ ꝓ ſalute aliorum orat ⁊petit. Quarto dicit̉ gratiaruactio ꝑ quā quis recolendo beneficia dei tam p̄terita ꝙͣ p̄ſentia ⁊ futuratotus in deū attractus quoddā ſpiritu cōpunctionis regratiando deo totus ſit illi deuotus. et ſic eicōpetit diffinitio Hugo. Et de iſtis dicit̉ pͥme adThimo. ij.¶ Utꝝ oratio ſit virtus latrie? ℟. ẜm Ri. in. iiij.di. xv. ar. iiij. q. ij. ꝙ ſic. inquantū qͥs orat deum vtſibi exhibeat honorem in recognitionē ſummi dominij. cū latria nō ſit aliud niſi exhibitio honoristeſtificantis in eo cui exhibet̉ ſummum dominiū.Inquantū v̓o quis orat deuꝫ. vt ꝑ hoc ſatiſfaciatde peccatis ſuis vel aliorum. ſic eſt actus pnīe. necmurū qꝛ in genere actuū moꝝ idē actus ex fine ſortitur diuerſas ſpēs. vt ptꝫ in. v. ethicoꝝ. c. iiij. vbimechās ꝓpter lucrū eſt auarus ⁊ ꝓpter cōcupiſcētiam eſt luxurioſus.¶ Quis eſt orandus vtꝝ ſolꝰ deus. Rn̄. ẜm Ri. 2vbi sͣ. q. iij. ꝙ dupliciter quis poteſt porrigere alteri p̄ces. aut vt tanꝙͣ ꝑ ipſum implende. aut vttanꝙͣ ꝑ eius impetratione adimpleantur. Primomodo ſolus deus eſt orandus. quia illa bona queprincipaliter ſunt petenda .ſ. gratia ⁊ ſalus vl̓ quenobis deſeruiunt ad eoꝝ acquiſitionem a ſolo deodantur. nec ab alio dari poſſunt tali modo. ſcꝫ adacquiſitionē glorie et gratie. Scd̓o modo orandiſunt ſancti quia a deo impetrant exauditionē orationis noſtre. Unde Apocal̓. viij. dicit̉. Aſcenditfumus aromatū de orationibꝰ ſanctoꝝ de manuangeli coram deo. maxime glorioſa virgo Mariaſuper ceteros eſt oranda iſto ſecūdo modo. quiaplus valet ꝙͣ ceteri omnes ceteris paribꝰ. Et propterea cum oramus deum vel xp̄m dicimꝰ miſerere: vel da nobis. ſꝫ cū oramꝰ ſanctos dicimꝰ orate ꝓ nobis.

nn 2