xoratia

.XI

I14Aſe eſt malū. Ideꝫ .ſ. Tho. vbi sͣ. Et addit ꝙ debetfieri cū diſpenſatiōe ſuꝑioris. Idē dic d̓ qͣcūqꝫ aliaoꝑatione bona. puta obediētia p̄lati p̄dicatōe auditione confeſſionū et hmōi. ar. c. non mediocrit̓.de conſe. di. v.19 ¶ Querit̉ ſi alie cāe a predictis poſſint aſſignari q̄excuſēt a ieiunio īdicto ab eccleſia? ℟. ꝙ ſic multe. Et id̓o tā in p̄fatis cauſis ꝙͣ in alijs ē notandūꝙ ſi cā ſit euidēs exquo nō pōt ex toto ieiunare: licite hō ꝑ ſeip̄m pōt frāgere ieiuniū: p̄ſertim ꝯſuetudīe interueninete. vel qn̄ recurſus de facili nonpōt haberi ad ſuꝑiorē. ar. p̄fati. c. ꝯſiliuꝫ. Si v̓o ſitdubia vel nō ex toto tollit facultatē ieiunādi. ſꝫ ſolū ī ꝑte: vtputa debilitas vel ꝑegrinatio aūt laboret hmōi dꝫ ad ſuꝑiorē recurri qui ptātem hꝫ in talibus diſpenſandi ẜm Aſten.¶ Quis ē ſuꝑior qui poſſit in hoc diſpenſare? ℟.Ho. in. c. cōſiliū. de obſer. ieiū. ꝙ eſt ep̄s nec ſufficit licentia ſimplicis p̄ſbyteri etiā ex iuſta cauſa niſi ſumma neceſſitas īmineat: ita ꝙ ad ep̄m nō poſſit haberi recurſus ſine ꝑiculo. Ro. aūt dicit arbtrio boni viri limitādū ꝓ qͣnta neceſſitate ſit frangendū potius ꝙͣ ꝑ doctrinā generalē. ⁊ ſic cū ꝓprius ſacerdos ſit ordinarius iudex ꝯſcīe. videt̉ ꝙ ipſe poſſit. Ego v̓o credo ꝙ ſi loqͣmur de diſpēſatōeq̄ eſt q̄dā relaxatio iuris. ꝙ tunc ꝑtinet ad ep̄m ſolum qͥ cauſa ſubſiſtēte in ieiunare debente poteſtdiſpēſare et in aliud bonū cōmutare talia ieiunia.Et cauſa legitima eſt debilitas ꝑſone ſiue ꝓueniatex defectu nature ſiue laboris. ar. d. c. cōſiliuꝫ. in fi.Si v̓o loqͣmur de declaratōe .ſ. vtrū ſit cauſa legitima vel nō. ſic credo ſufficit illa confeſſoris ꝓprijqui eſt bonꝰ vir et etiā conſiliū medici. ſꝫ medicuspeccat ſi ſine rōnabili cā vt frāgat cōſulit. ar. c. qͥdculpat̉. xxiij. q. j. Et ſic intellige Rodo.1 ¶ Utrū nō ieiunās vno die teneat̉ altero die ieiunare? ℟. ꝙ. licet tex. c. j. de obſer. ieiu. videat̉ velleꝙ ſic quaſi ſit obligatus ad duo .ſ. ad ieiunandumet illo die. Facit etiaꝫ ad hoc in ar. c. cū dilecti. cumnotatis in glo. in v̓. forma de dolo et cōtuma. Tamen per. c. ij. de obſer ieiu. ego teneo ꝙ non tenet̉quia ibi non imponit̉ frangentibꝰ. vt alia die ieiunent. Facit ad hoc qd̓ no. Inno. in. c. j. de cele. miſ.de illo qͥ dimiſit officiū. ꝙ nō tenet̉ illud reaſſumere quaſi ſit ſeruitus cuiuſcunqꝫ diei et varietur extempore. Nam ſi teneor preſtare operas certo tēpore et impedior nō ſum obligatus alio tempore.quia non ſunt eedem opere ſꝫ variant̉ ex tempore. vt eſt tex. no. in. l. ſi nō ſortem. §. libertus. ff. decondi. indebi. Item ſi relinquit̉ mihi vſufructꝰ ꝑbienniū futurum et impedior non poſſum peterevſumfructū alterius biennij: qꝛ nō eſt idē vſufructus. l. ſi vſufructus mihi. ff. de vſufru. ⁊ reddi. ethabita. et tex. c. j. dꝫ intelligi de tranſlatione fiendaex cauſa ꝓpter ſolēnitatē.2 ¶ Sed nunqͥd tociens peccat mortaliter quotiēscōmedit in die ieiunij fracti ſine cauſa? ℟. I. deneap. in quol. tenet ꝙ ſic. quia videt̉ reduci ad preceptū negatiuū ſꝫ magis placet opi. durandi in qͣto ꝙ nō niſi ſemel niſi comedens nouo cōtemptumētis pluries comederet. quia tūc totiens pecc

CALret mortaliter. Et hec eſt cōmunior opi. aliter obligaretur ad impoſſibile. qꝛ exquo ſemel ieiuniū fregit. iam illud nō poteſt amplius facere illo die. Etideo preceptū eſt ſibi factū impoſſibile. Secus eētde ieiunio quadrageſime. qꝛ licet fregerit vno diepoteſt tamē ieiunare et tenet̉ altero die. Et ſic qͦtdies omittit in quadrageſima tot peccata mortalia committit.¶ Utrū liceat ieiunare in dominica et alijs feſtis 23ſolennibus? ℟. ꝙ ſic. niſi quis faceret quaſi volēsdeuiare a cōſuetudine populi xp̄iani. qꝛ turpis eſtomnis pars q̄ ſuo toti nō cōgruit. poteſt etiaꝫ eſſeillicituꝫ ẜm Tho. vbi ſupra ſi adeo ꝑtinaciter ieiunium teneret ꝙ nō crederet ꝑ deuotionē feſti vtilitatē ieiunij cōpenſari poſſe. Idē dic qn̄ ex alia ſuperſtitione hoc faceret.¶ Utrū ieiuniū factū in peccato mortali ꝓſit? ℟. 24ꝙ ſic quantū ad obedientiā mandati. ſi ē preceptūab eccleſia vel ex voto ⁊ hmōi. Secundo valet admacerationē. Tercio ad omnia alia valet ad qͣ valent opera facta extra charitatē. de quibꝰ. jͣ. fatiſfactio. §. vi.¶ Diuerſis intentionibus ieiunatur. vn̄ verſus. 25Abſtinet eger: egēs: cupidus: gula: ſimia: virtus.Eger vel quia non poteſt comedere vel propt̓ medicinam. Egens quia non habet. Cupidus ne expēdat. Gula. vt poſtea auidius cōmedat. Simia.id ē hypocrita vt laudetur Virtꝰ .i. virtuoſus. vtvt mereatur.Alia bona qͣ quisGNONAtlAignorat ea que ei efſent occaſio peccati. vt in. c. qͣꝫuis. diſt.xxxviii. Alia neqꝫ mala neqꝫ bona qͣquis ignorat q̄ nō expedit ſcire. Alia mala q̄ quisignorat q̄ ſcire expedit. Et hec multiplex eſt. Aliaiuris alia facti. Ignorātia iuris: alia iuris diuini:alia iuris naturalis: alia iuris canonici et ciuilis. ⁊de iſtis ſcribit̉. xxxviij. di. in fūma. et. j. q. iiij. §. vl̓.in tex. et in glo. hic autē nō intēdo tractare de ignorantia facti: qꝛ hec excuſat. vt in regula ignorantiali. vi. ſed de ignorantia iuris. ꝓ eius declarationequeruntur plura.¶ Utrū ignorantia mala ſit peccatum? ℟. ꝙ aūtignorātia dicit pͥuationeꝫ cognitiōis neceſſarie adſalutem. Et ſic ẜm. s. Bona. in. ij. di. xxii. q. penulti. pōt eſſe dupliciter. Primo ita ꝙ eſt in nobis ſednō a nobis. et hoc mō culpa nō eſt. et cū nō ſimuseis pͥncipiuꝫ in ipſa. nec meremꝰ nec demeremur.Scd̓o ita ꝙ eſt in nobis ⁊ ex nobis. et hec ignorātia eſt culpa. et hec fit tripliciter. Primo modo cūſumus in via virtutis voluntarie ab ea recedimꝰin viam erroris nos p̄cipitantes. Et hec eſt ignorantia erronea. vt in hereticis. Secūdo modo. cūad viā poſſumus ꝑtingere veritatis cupimus intenebris eſſe. Et hec eſt ignorantia affectata. Tercio mō cū ex quadā pigritia et negligentia nō curamus veritatē addiſcere. Et hec dicit̉ craſſa et ſupina. Sed pͥma maior culpa ꝙͣ ſecunda. et ſecūdaꝙͣ tercia. Et de hac dicit̉ in. c. ignorantia. xxxviij.di. et in. d. §. fina. Si v̓o ignorantia dicit priuationem cognitionis eoꝝ que non ſunt neceſſaria a

y 4

22

21

20