Fnchariſtia .iiij.

LXXXVII

Euchariſtiacatione cuꝫ bona preparatione ꝙͣ in multis ſi ſe nōpreparat diligenter. Et ideo ſi quis cognoſcat experimentaliter ꝙ ex frequēti ſumptione huius ſacramenti feruor charitatis augeat̉ in eo. ⁊ reuerentia ad ſacr̄m nō minuit̉ qͦtidie debet cōicare. vl̓ ſaltem frequenter. Si aūt ſentiat ꝑ multam frequentationem ꝙ reuerentia minuitur ⁊ feruor non creſcit debet interdum abſtinere. vt poſtea cuꝫ maiorireuerentia ⁊ deuotione accedat.¶ Quintodecimo dicit recta intentione. ſcꝫ vt perip̄m vniamur xp̄o per charitatis amorem. ⁊ muniamur contra diaboli tentationes.1 ¶ Utrū debeat dari ad accipiendum aliqd̓ experimentū? Rn̄. ꝙ nō. ij. q. v. conſuluiſti. ⁊ de pur. ca.ex tuarū. Nec ob. c. ſepe contingit. ij. q. v. qꝛ illudabrogatū eſt. vn̄ nec ꝓpter purgationem infamievel ꝓpter aliud tꝑale debet dari vel ſumi.¶ Addo. xvj. in ſumptione ẜm Duran. vt .ſ. ſumatur diſcrete ⁊ leniter dentibus anterioribus terat̉⁊ lingua moliat̉ ne aliqua ꝑs eiꝰ dentibꝰ inhereat.2 ¶ Addo ⁊ .xvij. ẜm eundē Duran .ſ. vt nō ſtatimpoſt cōioneꝫ exꝑuat ꝓpter reuerentiā ſacr̄i. ne ſi aliqua ꝑs ſacr̄i inheſiſſet dētibꝰ expui cōtingeret. Itēvt nō ſtatim vadat ad manducandum alium cibūUnde debet eſſe aliqua mora ⁊ tanta ꝙ ille ſpecies ſint conſumpte vel alterate ꝓpter reuerentiā ſacramenti. Unde debet ſaltem aliquas or̄ones priuatas dicere anteꝙͣ aliquē cibū ſumat. nō requirit̉tn̄ tale ſpaciū ſicut dr̄ in. c. tribus. de conſe. diſ. ij. qꝛillud abrogatum eſt.3¶ Quid ſi euomatur? Rn̄. ꝙ ſi ꝑ ebrietatē vel voracitatem euomerit. laicus. xl. dies debet penitere.c. ſi quis ꝑ ebrietatem. de conſe. di. ij. clerici vel religioſi per. lxx. Ep̄i v̓o per. xc. Si v̓o per infirmitatēeuomerit per. lxx. dies penitere debet. d. c. ſi quis ꝑebrietatem.¶ Utrum actus cōiugalis ſit prohibitus poſt cōmunionē? Rn̄. ꝙ nō. quo ad reddentem. qꝛ tenet̉ad hoc ſed quo ad exigentem eſt ꝓbibitum eodemdie. non tamen peccat mortaliter ſi exigit̉. ſed ſoluꝫvenialiter ẜm Alber.uchariſtia. liij. circa efficacixam ſacramenti huiꝰ q̄ro qͥs ſit eius effetus? Rn̄. ẜm. s. Bo. in. iiij. di. xij. ⁊ cōiter alios ꝙ primo confertur gratia cuꝫ virtute charitatis. Omnem em̄ effectum queꝫ facit cibus ⁊ potus ꝙͣtum ad vitam corporalem. facit hoc ſacramētū ad vitam ſpūaleꝫ. Ioh. vj. Caro mea vere eſt cibus. Un̄ reficit ſpūaliter qd̓ ſine gratia eſſe nō pōt⁊ confertur gratia cū virtute charitatis. qꝛ iſte panis nō ē ſimplr̄ panis ſed coniunctus cum diuinitate. ⁊ ideo eſt ſicut carbo igni vnitus. Et amor nōeſt ocioſus. Ideo per hoc ſacr̄m quantum eſt de ſuivirtute. nō tm̄ habitus gratie ⁊ virtutis conferturſed etiā excitatur in actum. Et ideo aīa ſpūaliter reficitur. ⁊ ꝑ hoc delectat̉. ⁊ qd̓ammō inebriatur a dulcedine bonitatis diuine. Secūdo virtutes augeniſicut per cibum corpus augmentatur. Tercō peccata venialia remittūtur ſicut ꝑ cibū corpꝰ reſtauratur qd̓ quotidie deperditur. Un̄ remittunt̉ pctā

venialia que minuūt charitatem. ⁊ plura ⁊ pauciora ẜm ꝙ homo magis vel minꝰ ſe diſponit. Quarto remittitur etiam mortale. qn̄ exn̄s in mortali nōhabet conſcientiā ip̄ius nec affectum. Unde reuerenter accedens ꝙͣuis antea de eo nō fuerit contritus. cōſequitur gr̄am charitatis. q̄ contritionemficit ⁊ remiſſione peccati. immo nedum valet ſumeti. ſed etiā offerenti. ⁊ illis ꝓ quibꝰ offert̉ ad remiſſionem pene debite ſuis peccatis. ẜm deuotionemmaiorem vl̓ minorē. Aduerte tn̄ hic ẜm Pe. in. iiij.di. ix. ꝙ ſi quis fecit debitam diligentiā ꝙͣuis ſit inmortali ignorans nō peccat ſed meret̉. ⁊ ei valet adremiſſionē peccatoꝝ. Si v̓o fecit diligentiā non debitam ſꝫ ẜm ſuam fragilitatē quantū potuit ſic nonmeret̉ nec etiā peccat. Si aūt nō adhibuit diligentiam poſſibilem humane fragilitati ſed fuit negligens in diſcutiendo. ⁊ ſic peccat mortaliter ſumedoſi eſt in mortali ꝙͣuis ignorans. Quod limitat Ricar. in. iiij. diſt. ix. qn̄ ſi adhibuiſſet diligentiam ẜmhumanā fragilitatem peccati mortalis recordatusfuiſſet. Quinto p̄ſeruatur homo a peccatis qꝛ ſpūaliter roboratur. Un̄ Inno. inquit. Euchariſtia liberat a malo conſeruat in bono. delet venialia. ⁊ cauet mortalia huius etiā virtute ſacr̄i virtutes augētur. omniū gratiaꝝ fructus exuberat.¶ Utrū in oībꝰ habeat efficaciā ſuā? Rn̄. ꝙ non. 1ſed oportet. Primo iſtum cibum ab alijs diſcernere ꝑ fidem. Secūdo hoſpitiū p̄parare ꝑ ſui ꝓbatōnem. Tercio in hoſpitio preparato reciꝑe cum honore ⁊ deuotione. primū ⁊ ſcd̓m no. prime Cor̄. xj.nō diiudicans ⁊ ꝓbet aūt. Et qꝛ multi hoc non faciunt. ideo imbecilles infirmi ⁊ dormiūt multi.¶ Utrum incurrat culpā mortalē qui non recipiteffectum huiꝰ ſacr̄i? Rn̄. s. Bo. in. iiij. di. xij. ꝙ licꝫvir iuſtus ex quadā corruptione vel diſtractōe nōpreparando ſe debite nullam vel modicaꝫ reportetefficaciam non tn̄ incurrit culpam mortalem. Secus autē de illo qui nō ſuſcipit effectum huius ſacramenti qꝛ indigne accedit .ſ. exn̄s in mortali ⁊ huiuſmōi. quia ſic mortaliter peccat.¶ Utrum iſtud ſacr̄m habeat effacaciaꝫ in aliquoᶻqui eſt in peccato mortali? Rn̄. s. Bo. vbi sͣ. ꝙ lꝫnō ſit artanda dei largitas qͥn aliqn̄ faciat ⁊ poſſitfacere oīs culpe remiſſionē. tn̄ ẜm foꝝ cōe ⁊ generalem rōnem inſtitutionis huius ſacr̄i. qꝛ ſic datū eſtin cibuꝫ illis qui ſunt de corꝑe miſtico xp̄i. ⁊ oēs tales habent charitatem. Ideo nō habet efficaciā ineo qui eſt in peccato mortali ſed in ſolis iuſtis.¶ Utrum venialia peccata impediant effectū huius ſacr̄i? Rn̄. ẜm Tho. in. iij. q. lxxix. ꝙ nō loquēdo de venialibus prout ſunt preterita. Sed proutſunt in actu non impediūt ex toto ſed in ꝑte. Naꝫſicut dictū eſt effectus huiꝰ facr̄i ē nō ſoluꝫ adeptiohabitualis gratie ⁊ charitatis. ſed etiā quedaꝫ refectio actualis ſpūalis dulcedinis q̄ quideꝫ impedit̉ſi aliqͥs accedat ad hoc ſacr̄m mente diſtracta ꝑ peccata venialia. non aūt totaliter augmentum ſpūalis gr̄e ⁊ charitatis.¶ Utrum habeat maiorē efficaciam in ſumptōnepluriuꝫ hoſtiaꝝ ſil̓ ꝙͣ in vna? ℟. ẜm Th. vbi s. ꝙnon. qꝛ lꝫ ſacerdos in vna miſſa conſecret hoſtias

2p

4d

4

43

69

41

31