Emptio et venditio

adijt ẜm Pe. vbi sͣ. qꝛ dn̄s ꝓpter laborē habet laudemiū. qꝛ laborat mi ttēdo nouū emphiteotam inpoſſeſſionem ſꝫ in additōe hereditatis nō requirit̉talis labor cū heres poſſit adire ꝓpria auctoritate.vt in aut̓. de here. ⁊ fal. §. in oībꝰ. Quidē tenēt contrariū ꝑ. l. fi. C. de iure emphi. vbi pꝫ ꝙ cum qͥs denouo adipiſcit̉ poſſeſſione rei emphitheotice tenetur ad laudemiū ſꝫ in additōe hereditatis eſt ſic. l.cū heredes. in pͥn. ff. de acqui. poſ. §. debet̉. Itē ꝑqꝛ ꝑ alienatione debet̉ laudemiū: ſꝫ additio hereditatis eſt alienatio. qꝛ ꝑ eā trāſfert̉ dn̄iū gͦ debet̉. Sꝫprimū credo verius niſi ꝯſuetudo ſit in ꝯtrarium.9 ¶ Sed quid ſi emphitheota donauit rem emphtheoticā? Rn̄. Pe. qui sͣ. ꝙ debet̉ laudemiū: qꝛ magis fauendū ē illi qͥ rē habuit titulo oneroſo. ſicutqui emit ꝙͣ qͥ titulo lucratiuo. Et iō ſicut pͥmus diſic ⁊ iſte. ⁊ ꝙ primus debeat hr̄ in. l. fi. C. de iure em̄phi. Itē qꝛ legatū ⁊ donatio equiꝑant̉: ſꝫ ex legatodebet̉. l. is qui. ff. de le. iij. ergo ⁊ donatarius. Necob. ꝙ emphitheota pōt donare ſine volūtate dn̄iqꝛ hoc ꝯceſſo nō ſequit̉ ꝙ nō debeat̉ laudemiū. cōtrariū tenet Spe. ti. de locato .ſ. ꝙ non tenet̉¶ Scd̓s caſus eſt qn̄ res emphiteotica fuit vendita ⁊ tradita. poſt retradita fuit ex antiqua cā. Secſi fuiſſet retradita ex noua: qꝛ iſta retraditio eſſet ſimilis priori traditioni in qua fuit vendita. Itē admultitudinē traditionū ſequit̉ multitudo laudemiorū. l. quicūqꝫ. C. de ſeruis fugi. Intellige ex noua cā. Secus in antiqua: qꝛ nō videt̉ alia traditioſed prima.g ¶ Tercius caſus eſt qn̄ plures habētes rē emphiteoticā cōem diuidūt eaꝫ inter ſe: qꝛ cū hoc poſſintfacere dn̄d irreqͥſito: vt no. Bart. in. l. volūtas. Cde fideicōmiſ. Rō qꝛ cā ꝓpter quā ꝓhibet̉ alienariin extraneū eſt. qꝛ extraneus nō habet neceſſe recognoſcere dn̄m: vt no. in. d. l. fi. que cā ceſſat qn̄ vendit alteri emphiteote ſocio ſuo. ⁊ iō nō debet̉ laudemiū ẜm Guil ⁊. Bar. ꝑ. l. ꝑ diuerſas. C. mādatiqꝛ eſt iſta alienatio neceſſaria. Alij tenent ꝙ debet̉qꝛ ante diuiſionē nullus eſt dn̄s iſtius ꝑtis magisꝙ illius. ſed poſt diuiſionem quilibet eſt dn̄s ꝑtisſue. ff. de leg. ij. l. meuius. §. duobꝰ. ergo videt̉ alienatio. Sed tu tene primā opinionē Bar. quā noin. l. ⁊ ideo. ff. de condi. fur. niſi cōſuetudo ſit in cōtrariū.9 ¶ Quartus caſus qn̄ quis vendit. ſꝫ re integra diſceſſum eſt a vēditionē: qꝛ dn̄s non habet mitterenouū emphiteotā in poſſeſſionē. Sed tn̄ Pe. vbisͣ. dicit ꝙ debet̉. qꝛ ꝑ eum nō ſtetit. Iden ꝑinde eſtac ſi miſiſſet. Qd̓ credo verum de rigore iuris. Secus de equitate.o ¶ Utrū emphiteota cadeijs a iure ſuo ꝑdat melioratōes qͣs fecit in re? Rn̄. Pa. ī. d. c. fi. ꝙ ſic. x. q. ijhoc ius. ⁊ in. d. l. ij. C. de iure emphi.¶ Utrū emphiteota cadat ex melioratōe facta abip̄o? Rū̄. Pe. vbi sͣ. ꝙ ſic: qꝛ cā finali ceſſāte ceſſateffectus. l. adigere. ff. d̓ iure pa. §. ꝙͣuis. ſed cā finalis eſt melioratio: vt. l. fi. C. de iure emphi. iō cadit.qꝛ Frāgenti ſidē fides frangat̉ eidem.2 ¶ Utrum dn̄s poſſit ꝓpria auctoritate expellereemphiteotā? Rn̄. Pan. i. d. c. fi. dicit Cy. poſt Ac-

cur. ꝙ nō poteſt. qꝛ emphiteota habet ius in re: vtin. l. j. ff. ſi ager vecti. ⁊ ideo ꝓpria auctoritate nō debet expelli. facit. l. creditores. C. de pig. hec opinioeſt tut o.¶ Utrum res eccleſie poſſit dari in emphiteoſim 43Rn̄. vt sͣ. Alienatio in principio.et venditio ē alienatioEMPLIC quedā qͣ dn̄ium ⁊ poſ8eęſeſſio rei vendite tranſfert̉ ꝑ traditionēipſius dn̄i: vel ſi nō eſt dn̄s vſus capiēdi cōditio in ementē ꝓ ipſa ſoluto p̄cio.¶ An aut veniat ſub noīe venditōis oīs alienatōBald. in. l. volūtas. C. de fideicōmiſ. tenet ꝙ nonlꝫ in principio iuris ciuilis veniret: vt pꝫ. l. ſtatuliber. §. quītus. ff. de ſtatuli. vide ꝙ dixi sͣ. Emphitheoſis. §. x. Aduerte hic ꝙ emptio ⁊ venditio tribus modis ꝑficit̉: vt no. glo. inſti. de emp. ⁊ vēdi.in prin. Primo quo ad hoc vt nō poſſit diſcēdi abaltera partium fit ꝑ cōuentionē etiā conditionalē.Scd̓o ꝙͣtum ad ꝑiculum qd̓ trāſit ad emptoremſit pure: vt. jͣ. §. xj. Tercio quo ad trāſlationē dn̄ivel vſucapiēdi conditionē ſit tradendo rem vēditam. §. vendite. inſti. de rerum diui. l. clauibꝰ. ff. d̓contrahen. emp.¶ Emptio ⁊ vēditio nō aliter facit rem emptoris 2niſi aut p̄cium ſolutū ſit. aut ſatis eo noīe factū: vl̓aliter fidem de p̄cio habuerit venditor: ⁊ tradaturres: vt. l. qd̓ vendidi. ff. de cōtrahen. empt. nec pōteſſe emptio ſine p̄cio .ſ. pecunie numerate: vt inſti.de emp. ⁊ ven. §. item p̄cium. Nam vbi aliud ꝓalio dat̉ ꝑmutatio eſt nō venditio. ff. de cōtrahen.emꝑ. l. j.¶ Sed nunqͥd tradēdo rem vēditor videat̉ fidē 3habe̓ de p̄cio? Rn̄. glo. in. d. l. qd̓ vēdidi. qd̓ ſic niſi forte emptor dicebat pecuniā habere ad manuscū nō haberet: ⁊ ſic tradidit: vt. ff. de pi. act. l. ſi qͣſi.Sil̓r habet fidē de p̄cio ſi dedit diē ſolutionis emptori. ar. l. ad ſolutionē. C. de re iud.¶ Utrū quilibet qui pōt vendere poſſit fidē habere de p̄cio: vt tradēdo rem emptori trāſferat in euꝫdn̄ium? Rn̄. ꝙ nō ꝓcurator fiſci eccleſie ⁊ mīorisvt no. Bar. in. l. a diuo pio. §. ſꝫ ſi emptor. ff. de reivend. ⁊ Cy. in. l. in ciuile. C. de rei ven. ⁊ eſt tex. ind. glo. in. l. ſi ꝓcurator fiſci. ff. de iure fiſ. nō. Pa. inc. cum olim. el. j. de off. dele¶ Utrū vendens poſſeſſionē vl̓ domū ⁊ hmōi. ⁊qꝛ emptor nō habet p̄cium tradit eam cum pactoꝙ donec ſibi ſoluerit p̄cium vult ſibi ſoluat penſionem debitā de ea re. ſed p̄cio ſoluto nihil ampliusvult: licite poſſit facere? Rn̄. ꝙ ſic. tex. eſt in. l. curabit. C. de ac. emp. ⁊ ven. ⁊ ẜm Azo. in glo. Bar. ⁊Bal. ibidem. ⁊ Sali. ⁊ Ange. in. l. Iulianus. ff. deact. emp. ⁊ Io. de ana. in. c. conqueſtus. de vſur. licet etiam iure canonū. ⁊ facit glo. in. c. conqueſtusquam cōiter ſequunt̉ docto. de vſuris. Nec ob. ꝙloquit̉ de eo qui eſt in mora poſt terminum. quiaſic in mora poteſt conſtitui a principio. Et licet aliqui theologi ⁊ legiſte: vt Butr. in. d. l. curabit dicant vſurariū qn̄ ſolū ꝑcipit fructum. qꝛ nō ſoluitſecus qn̄ de pecuuia. ſua lucratus fuiſſet. vel ex eaaliquam vtilitatem feciſſet. quia tunc habet locuꝫ

39

40

67

38

37

26