Druckschrift 
Summa de angelica de casibus conscientie
Seite
LXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

poltheoſis

Emphithſito. ⁊ licet glo. dicat verum eſſe ꝙ recipiēdo canonem p̄iudicat ni priuato: non in eccleſia que habꝫcapl̓m. tn̄ Pa. vbi sͣ. dicit ꝙ nō dicit verum: qꝛ ſo-lus p̄latus in acquirendo piudicare pōt. ⁊ deteriorem facere. vide glo. xvij. q. vj. §. pe. ſentit Inno.in. c. ij. de dona. ⁊ doc. in. c. qm. de decimis. et ideoſolus p̄latus recipiendo canonē ſine cōſenſu capl̓ip̄iudicat eccleſie. Sed aduerte hic ꝙ Pan. in. c. vtſuꝑ. de re. ec. non alie. Limitat fcd̓. conſi. clxxxiiiqui tenet ꝙ res emphiotheticā reddita ad eccleſiāꝓpter non ſolutionem penſionis pōt iterum darici qui cecidit a iure ſuo ſine aliqua ſolēnitate ⁊ cauſis requiſitis in alienatione rei eccleſiaſtice a p̄latoeccleſie. ſic dicens hoc verum. vbi prima cauſa cōceſſionis duraret: puta quia erat caſtruꝫ in feudūquod ꝓpter cuſtodiā erat potiꝰ dānoſum eccleſie ⁊hmōi. quia non eſt noua alienatio: ſed executio ordinationis antique. Sed vbi prima cauſa cōceſſionis ceſſaret: puta qꝛ ager datus ad excolēdum tractu tꝑis excultus reuertit̉ ad eccleſiā. tunc dari nōpoterit in emphiteoſim vel feudum ſine debita ſolennitate ⁊ cauſis requiſitis in alienatiōe rei eccleſiaſtice. Et ẜm hoc videret̉ vera opinio glo. p̄dicteSed hoc nō poſſit dari de nouo ei qui cecidit a iure ſuo ꝓpter nō ſolutionem penſionis qn̄ ceſſat cāꝓpter quam fuit data in emphitheoſim ſine ſolennitatibus ⁊ cauſis requiſitis in alienatione rei eccleſiaſtice non credo Pa. qn̄ fit ei qui cecidit vl̓ eiꝰheredibus. quia videt̉ tex. d. c. fi. contra eum ⁊ cōſuetudo. ſed bene eſſet verū quando alteri ꝙͣ ei qͥcecidit vel eius heredibus vellet dari: vel quandoiam eccleſie per aliquod tempus pacificam habuit poſſeſſionem talis rei. Et ſic cōcorda opinionēs. Querit̉ in quot caſibꝰ emphiteota cadit a iureſuo? Rn̄. ꝙ in. v. caſibꝰ. Primus qn̄ negat penſionem dn̄o petenti eam ⁊ negat ſe emphitheotam illius ẜm Pe. helye. in trac. de contractu emphitheotico. Rō quia magis debet operari contumaciaexp̄ſſa ꝙ tacita. l. ſi ita exp̄ſſum. ff de conditi. ⁊ de. ſꝫemphitheota non ſoluente ꝑ triennium canonemres cadit in commiſſum: vt. jͣ. dicet̉. qꝛ tacite negatdn̄ium recognoſcere. ergo multo fortiꝰ vbi exp̄ſſenegat. Scd̓s caſus eſt qn̄ vendit ſine dn̄i volūtate rēemphitheoticam ẜm eundeꝫ Pe. vbi sͣ. Quod limita ẜm Spe. in ti. de loca. ⁊ Bart. in. l. ſequit̉. §item labeo. ff. de vſuca. īmolam ⁊ canoniſtas in. c.potuit. de loca. verum ſi res ſit tradita. quia ſi noneſt tradita licet vendita non cadit in commiſſum:et etiam ſi eſſet tradita tn̄ hac lege vt ſi dn̄s velletemere ꝓ tantūdē illi emptor reſtitueret eam. qꝛ ſicnō cadit: vt no. Ange. in. l. voluntas. C. de fideicōmiſſis. Quid ſi vēdidit ⁊ tradidit ſimpl̓r ſed poſtea redemit? Rn̄. nihilominꝰ cecidit a iure ſuo. qꝛ ꝑ alienationē ius eſt queſitū dn̄o. ⁊ iō ſine facto ſuo nōpōt auferri ab eo. Sed pone ꝙ ſunt duo dn̄i rei emphitheotice ⁊O vedidit rem de conſenſu vnius tm̄ ⁊ nō alterius?Rn̄. ꝙ cadit ſolū ꝓꝑte illius. qꝛ nō plꝰ puniri dꝫꝙͣ deliquerit. l. heres. ff. d̓ his qui. vt indi.

Tercius caſus eſt qn̄ res emphitheotica eſt da 26ta ꝓ ſe ⁊ ſuis filijs nepotibꝰ ⁊ heredibus. tunc ſi filius vl̓ nepos refutat hereditatē cadit: qꝛ ea nō p̄thabere: vt no. Bar. in. l. vt iuſiurandi. §. ſi liberi.ff. de oper. liber. ſecus ſi nō poneret̉ verbum ⁊ heredibus. qꝛ ſic refutata hereditate non caderet. qꝛconceſſio in primo caſu requirit vtrūqꝫ: vt .ſ. ſit filius vel nepos ⁊ heres: vt in autē. de nō alie. §. em̄phitheoſi. ⁊ ideo feuda que tranſeūt ad filios vt filios: ita ſi heredes ſint dicuntur venire in hereditatis petitione: vt in. l. item videndū eſt. ff. de petiti. here. Quartus caſus eſt qn̄ quis accepit emphitheo 27ſim ꝓ ſe vt ſuis filijs ⁊ morit̉ ſine filijs legitimis relictis ſolum naturalibꝰ. quia reuertitur ad dominuꝫ. Quod limito ẜm Bart. in. l. ex facto. §. ſi qͥsrogatus. ff. ad tre. verum qn̄ emphitheoſis eſt deta ab eccleſia. qꝛ p̄ſumendū eſt ꝙ de illegitimis nōcogitauit ſꝫ qn̄ data eſt a priuato emphitheoſis ſicveniet ad illegitimos in tali caſu. Et ſic intellige etlimita Spe. Quintus caſus eſt qn̄ emphitheota non ſoluit 28canonē. de quo dic vt sͣ. §. xix. Quid ſi ſunt plures heredes ⁊ oēs preter vnū 25ſoluerunt penſionem? Rn̄. glo. ī. d. c. fi. ꝙ non cadunt ſi ſoluerunt totam. ſecus ſi non totam. quiacaderent oēs. ⁊ iō ſoluant totā ⁊ poſtea agant contra nō ſoluentē. Utrū heres ignorās rem emphitheotica ⁊ nōſoluens cadat? Rn̄. glo. in. l. ij. C. de iure emphi. ⁊Bar. ibidē ⁊ glo. ⁊. Dy. in. l. cun filius. §. in hāc.ff. de ver. ob. ꝙ cadit. ſꝫ reſtituit̉ de equitate. Idemdic de minore qui nō ſoluit ꝑ. l. fi. C. in quibꝰ cauin inte. re. nō eſt neceſſaria. Quid ſi dn̄s ſit mortuus ⁊ hereditas iaceat per,trienniū in qͦ emphitheota nō ſoluit? Rn̄. ꝙ nonpoterit expelli. neqꝫ cadit: vt ptꝫ ꝑ p̄dicta. Utrum filia priuet̉ emphitheoſi qn̄ inſtituta ē 3in certa re heres ⁊ iuſſa eſt eſſe cōtentā. ⁊ ꝙ nō poſſit de bonis ſuis plus petere? Rn̄. Bar. ī. d. §. ſi liberi. ꝙ nō. qꝛ. d. verba debēt intelligi ꝙ non poſſitpeti plꝰ iure hereditario: ſꝫ nō iure emphitheoticovl̓ vt patronꝰ. ⁊ poſito ꝙ pater ex diſpenſatōe ſuapoſſꝫ filiā priuare ab emphitheoſi: tn̄ illa: v̓ba nonimportāt. Idē dic̄ ꝙ ꝑ talia verba nō priuat̉ quinpoſſit petere dotē maternā ẜm eundē Bar. etiamſi bona ſibi a patre relicta ſint vltra legitimā. qꝛ bona intelligunt̉ deducto ere alieno ⁊ es alienum eſtdos ⁊ ſil̓r res emphitheotica. Utrum tutor pupilli qui habet emphitheoſimab eo nō ſoluēdo ꝑ quīquenniū cadat? Rn̄. ꝙ ſic: ºqꝛ iſte tutor debuit exigere a ſeipſo. l. ſi pupilli. ff. denego. ge. ẜm Pe. vbi s. Utrum laudemium ſit ſoluendum qn̄ res emphiteotica tranſit ad aliū emphitheotam? Rn̄. ꝙſic. ⁊ debet excedere quinquageſimā ꝑtem p̄cij reiemphitheotice. l. fi. C. de. iure emphi. ſed de cōſuctudine eſt. xiij. ꝑs. ẜm Hoſt. que. ſeruanda ē: Fallit hoc ẜm Pe. vbi sͣ. in quatuor caſibꝰ in quibusnon debet̉. Primꝰ qn̄ heres rōe hereditatis emphitbeoſiꝫ z5

23

25