Ipoſtaſia

¶ Ubi et a quo eſt appellādū. Rn̄. ꝙ a iudice qͥijꝓnunciauit ⁊ vbi ius reddi cōſueuit. Nā regulaęriter que ad cās agendas ꝑtinent in eo loco debētqͥfieri ⁊ agitari. ff. de inter. ac. l. voluit. §. qd̓ ait. et cojrā iudice qͥ ſentētiā tulit: ſi eius ſit copia non ꝑ vidcos vl̓ hortos. ff. qn̄ ſit ap. l. j. §. dies. Et ſi nō vultcōiudex recipere appellatione punit̉. l. iudicibus. etdl. quoniam. C. eo.¶ Ad quē ē appellādū. Rn̄. ad ſuperiorē et gratihdatim. ff. eo. l. imꝑatores. et. C. eo. l. ad dictos. Siijv̓o a delegato appellat̉ ad d̓legantē. C. eo. l. p̄cipnmus. §. eoꝝ. Si aūt a delegato delegati ſeruet̉ forqma poſita. C. qͥ ꝓ ſua iuriſdi. l. vnica. in fi. ⁊ in gloibidē et ꝓpterea dat cautelā. Ra. ful. in. l. eo. caſu.tC. de ap. ꝙ ep̄s vel alius ordinarius deleget cāme5qꝛ ſi appellatur a ſnīa. deuoluet̉ ad ip̄m qͥ iterumideleget cām appellatōis que pōt delegari. vt. l. cū1poſt ſententiā. C. d̓ ap. no. glo. et ange. in. l. eos. injprin. C. eo. ti.¶ Qualiter eſt fienda. Rn̄. ſi incōtinēti fit: ſufficitviua voce ſine ſcriptis. C. eo. l. ij. ⁊. l. litigatoribꝰ.Si ſit incōtinēti tunc debet porrigere bellū appel-latorium infra. x. dies. vt dixi. Qui libellus dꝫ continere nomē appellātis ⁊ eius aduerſariū ⁊ nomēiudicis a quo et ad quē appellat̉. Hec no. l. j. §. fi.ff. eo. forma ſic. Ego Titius dico ſententiā nullamquā tuliſtis dn̄e iudex. B. ꝯͣ me. condēnando meſempronio in x. libras ꝑſoluēdas. ⁊ ſi aliqͣ eſt egoſentiens me grauatū ad talē iudicē appello in ſcriptis petens apoſtolos. ⁊cͣ.2 ¶ Utrum appellare liceat. Rn̄. ꝙ ſic qn̄ fit ex cōfidentia iuſte cauſe vel ad declinandū indebitumgrauamen iudicis. qꝛ hoc fit autoritate iuris. ⁊ qꝛſit iuris autoritate nō hꝫ calūniam. Et ꝙ liceat appellare ex cauſis exp̄ſſis habet̉ in. c. paſtoralis. deapp. Si vero appellet quis cā afferende more etaīo aggrauādi aduerſariū ſic nō pōt fieri ſine peccato mortali ſi ē in notabile detrimētū ꝓximo ⁊ tenetur ei ad reſtitutionē. ij. q. vj. c. quicunqꝫ cōcor.Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij.16 ¶ Nota ꝙ timēs iniuriā inferri ſibi ab aliquo iudice et accipiens iter eundi ad principem precipiat illi ne ſibi īiuriā inferat qͥ hoc vr̄ poſitꝰ ſub ꝓtectione principis. vt ſic iſtud p̄ceptū cū arreptōe itineris habeat vim cuiuſdā appellatōis exͣiudicialis. Facit qd̓ nota. Bar. ī. l. d̓ pupillo. ff. d̓ noͣ. ope.nun. ⁊ Inno. et. Io. an. in. c. vt debitus. de ap. ꝙarreptio itineris ad ſuꝑiorē cōſtituit eum ſub eiusꝓtectione. et ſic punit̉ inferēs tali iniuriā dum iuscontemnit. et eū ſub cuius ꝓtectione ſe poſuit. vtno. Pa. in. c. in cauſis. de elec.ẜm Ale. ſcd̓a ſcd̓e traPoſtaſtā ctatu de apoſtaſia eſtatemerarius a ſtatu fidei: obedientie eccleſiaſtice vel religionis receſſus. Et ſiccollige triplicē appoſtaſiā vt etiā no. glo. in. c. j. deapo. In prima fuit Iulianꝰ apoſtata. vt ī. c. Iulianus. ij. q. iij. ⁊ qͥcūqꝫ recedit a fide. ij. q. vij. nō p̄tet iſti ẜm Ho. in. d. c. j. ſunt vere heretici. et in ipſis habent locū oīa iura. de hereticis. ex qͦ pꝫ ꝙ ip̄ofacto ſūt excōicati. c. excōicamꝰ de here. el. j. et. ij.

Ta. caita tenet Inno. in. d. c. j. nec teſtamentū facere pn̄t.vt infra teſtamentū. §. j. In ſcd̓a ſunt oēs xp̄ianiqͥ nolūt obedire ſuis prelatis eccleſiaſticis. viij. q.jͣ. ſciēdū. Sꝫ aduerte ꝙ aūt iſte inobediēs iō n̄ obedit pape ſeu canonibꝰ. qꝛ nō credit ꝙ hēant ptātēcōdendi canones. et iſte dꝫ puniri vt hereticꝰ. xix.di. nulli fas ē et ibi dicit Hu. ꝙ ē excōicatꝰ ⁊ hereticus et ſciſmaticus. c. licet. de elec. c. excōicamꝰ. dehere. c. j. de ſciſ. et Pa. in cle. j. de eta. et qͣli. dicit. ꝙ ēinfamis. et no. glo. vj. q. j. infames. et. glo. j. d. c. generali. de elec. li. vj. et ibi. Gemini. Aut iō nō obedit nō quia nō credat eū habere ptātē. ſꝫ quia contemit et talis grauiter debet puniri. d. c. nulli faseſt. Si v̓o nō vult obedire ex quadā cōcupiſcētiaque ipſum tenet. tunc mitius punit̉: de quo videinfra inobediētia. in prin. In tercia ſunt large omnes qui ꝑdunt deū per peccatū mortale iuxta illd̓xxxviij. di. c. fi. et Eze. Ecce ego mitto te ad gentesapoſtatrices ⁊cͣ. Proprie vero in iſta tercia ꝑte ſūtapoſtate illi qui recedunt ab ordīe ſuo ſiue ſumptereligiōis. vt ī. d. c. j. et. l. di. c. vlti. d̓ qͥbus loquiturAug. xlvij. di. c. qͥntūlibet. dicens. Nunꝙͣ peiores ꝙ qui in monaſterijs defecerūt. Pro cuiꝰ declaratione querēda ſūt aliqua dubia.¶ Utrum clericus in ſacris qui dimittit ſolū habitum ſit apoſtata. Rn̄. P. in. c. tue. de apoſt. ꝙ ſicar. c. j. de voto. li. vj. Secus ſi eēt in minorbꝰ ẜmInno. in. d. c. tue. licet alij cōtrariū teneāt .ſ. ꝙ ſintapoſtate tales exiſtētes in minoribꝰ. Sꝫ mihi placet opinio Inno. ꝙ nō ꝑ rōeꝫ quā facit Pau. in. d.c. tue. quia in. c. vlti. de vita et honeſta. cleri. nō punitur ſolum ex diſcretione habitus: niſi dimittat ⁊tonſuram et per omnia incedāt vt laici. Et hoc verum niſi tales exiſtentes in minoribus habeantbeneficium. quia ſi tenent beneficium ⁊ dimittunthabitum. ſunt apoſtate. d. ca. fi. l. di. et quod ibinotatur.¶ Utrum peccent clerici apoſtatantes. Rn̄. Ale.vbi ſupra ꝙ ſic in prima vice. quia faciunt contraillud quod dixerunt. Dominus pars hereditatismee ⁊c̄. non tamē poſtea ſi ſunt in minoribus tm̄.nec credo etiam ꝙ tales peccent mortaliter apoſtatando per. c. vltimū de vi. ⁊ hone. cle. et per. c. Iohannes. d̓ cle. coniū. et quod no. glo. in. d. c. tue. niſi retinerent beneficium ſi quod habebant. qꝛ nullum votum nec contra aliquod preceptū faciunt.Et ꝓpterea dicit Alex. vbi ſupra ꝙ non efficiunt̉infames ſi ſolū erant in minoribus. ſꝫ alij apoſtateſic. iij. q. iiij. ſi quis. et ſuo. ij. q. iij. ſi autē. Ri. tamēin. iiij. di. xxiiij. tenet ꝙ etiā habens primam tonſuram non poteſt eaꝫ deſerere ſine peccato mortali.Quod limitat v̓ v̓. naſon verum niſi cauſa rōna-lis eum moueat ad dimittendū. ſed quādo ſolumex ſola libidine laicandi deſerit tunc peccat mortaliter. Sed ꝙ nō peccet mortaliter videt̉ verius ꝑiura prealle. Alij autē qui ſunt in ſacris: ſemꝑ ſuntin peccato mortali. et ſunt cohercendi vt redeantad aſſumendū habitum et tonſurā. vt in. d. c. tue.Quomodo aūt ſi vxorē accepit: diſpenſat̉ cuꝫ eo.vide infra bigamia. §. viij. et. ix.¶ Utrū ſi in minoribus ordinibꝰ eiſtētes poſſint 3

16

l

15

13

12