Appellatio

XI

II lria v̓o in quibuſcūqꝫ ꝯſiſtit. vt vult glo. in. l. neminem. C. de ſa. ſan. eccle. Et bene. qꝛ dictio pauget.vt. l. vrbana. §. ꝑnoctare. ff. de v̓bo. ſi. et no. in. c. ſicōſtiterit de ac. Et ſic eſt munus mixtū ſicut angaria mere ꝑſonale eſt.ē a minore ad maOpellatio iorem iudicē ꝓuocatio ẜm canōes. ij. q. vj. oīs opp̄ſſus.et. c. ſe. et. c. placuit.1 ¶ Quādo ē appellādū. ℟. ꝙ infra. x. dies a die late ſnīe. vt. C. de ap. aut̓. hodie vero. Fallit in abſente et ꝓbabili vel notoria cā. quia talis infra. x. diesa tꝑe quo ſciuit ſentētiā lataꝫ pōt appellare. vt. Cquo et qn̄ iudex. l. ab eo. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. §. fi. Et hͦverum niſi ſit contumax vere in non comparēdovel veniendo ad iudiciū. quia tunc nō auditur niſi vēiat iudice ſedēte adhuc ꝓ tribunali. l. diuus.ff. de in inte. re. Secꝰ ſi fuiſſet contumax in reſtituendo. quia poteſt appellare. l. creditor. ff. de ap.¶ Utrum appellatio interpoſita poſt excōicationem vel interdictum vel ſuſpenſionem ab officiovel ab ingreſſu eccleſie tollat ipſarum cēſurarumeffectum. ℟. ꝙ non. tex. eſt in. c. is cui. de ſen. ex. li.vj. Et hoc verum quando tales cenſure abſoluteſunt inflicte. Ratio quia ſecum trahunt executionem. c. paſtoralis. de ap. Secus eſſet ſi ſub conditione forent poſite. vtputa ſi non ſolueris hinc admenſem excommunico te vel ſuſpendo vel ſi nonfeceris hoc vel illud. quia tunc ſi ante conditioniseuentum appellauerit legittime. bene ſuſpendit.vt in. c. p̄terea. el. ij. de ap.¶ Quid ſi dicat. Excōmunico te ſi appellaueris℟. Inno. in. d. c. preterea. ꝙ appellatio ſuſpenditeffectū. Sed dubiū eſſet ſi dicit. Excōmunico te ſidiſpoſueris ad appellandū. Et tūc dico ꝙ in caſuin quo talis p̄latus non pōt ꝓhibere appellatiōꝫnō erit excōicatus. al̓s ſic.¶ Utrū excōicatus poſt legittimā appellationeꝫſit euitandus. ℟. ꝙ non. vt no. in. c. licꝫ. de ſen. ex.li. vj. et. c. paſtoralis. de ap. Perūtn̄ ſi excōmunicatus nomīatim ſpēaliter et expreſſe infra tp̄s a iurevel a iudcce determinatum appellationē nō fueritꝓſequutus vt debuit eo elapſo. poterit publice excōmunicatꝰ denūciari. et tūc erit euitandꝰ tā in iudicio ꝙͣ extra. et ab actibꝰ legitimis remouēdꝰ. d.c. licet. Et dꝫ reputari ꝓ excōicato poſt talē denunciationē donec ſentētialiter fuerit declaratū appellationem ante excōicationē fuiſſe interpoſitam.5 ¶ Sed vtrum talis poſt denunciationē excōicationis et deſertionē appellatōis celebrās aut ingerēs ſe diuinis efficiat̉ irregularis. ℟. Archi. in. d.c. licet. et ſeqͥtur ibidē Ge. ꝙ nō. qꝛ exquo appellatio legitima fuit ante excōicationē poſita: ip̄am excōicatōꝫ ſuſpēdit. et licet pꝰ deſertionē appellatōisdenūciet̉ excōicatus. nō tn̄ excōicatur nec vere eſtexcōicatus. vt ibi patet.¶ Utruꝫ a qualibet ſentētia vel grauamīe poſſitappellari. ℟. ꝙ ſic. ſi eſt hoīs de iure canōico. Deiure ciuili nō ab interlocutoria: niſi qn̄ iudex in criminali vel ciuili negocio queſtionē ꝑ tormēta int̓locutus eſt ꝯͣ. l. ante ſnīam. ff. de ap. reci. facit glo.

in. l. ante ſnīe tp̄s. C. quoꝝ ap. nō re. Regulariteraūt non appellatur ab interlocutoria. vt in. l. ij. C.de ep̄i. aū. Rō. qꝛ grauamē qd̓ ꝑ eā infert̉ pōt reꝑari ꝑ appellatione a diffinitiua. ſꝫ qn̄ nō poſſet reꝑari liceret. Quidā tn̄ tenēt ꝙ etiā ab interlocutoria pōt appellari ſemꝑ. vt. l. aut pretor. §. quid tn̄.ff. de mino. Sed pͥmū verius.¶ Utrum quis poſſit appellare a declaratore pene legis. vr̄ ꝙ nō. qꝛ a pena legis nō pōt appellari.l. ſi qua pena. ff. de ver. ſig. et in. c. qꝛ nos. et ibi glo.de ap. Sed tu dic ꝙ a declaratore pōt. Glo. ē ſingularis in. c. cupientes. §. ꝙ ſi ꝑ. xx. dies. de elec. li.vj. quod nota.¶ Utrum quis poſſit appellare a denunciatione 8aut declaratione excōicatiōis ſeu alteriꝰ cēſure. ℟Pa. in. c. ꝑuenit. de ap. ꝙ ſic. qꝛ hec n̄ eſt ſnīa iurisa qua nō licet appellare. c. qꝛ de ap. ſꝫ iudicis declarantis q̄ eſt hoīs. Facit ad hoc glo. noͣ. in. c. cupientes. de elec. li. vj. Et hoc veruꝫ niſi ſit notorius exceſſus. quia notorius criminoſus nō auditur appellans. facit quod notat Inno. in. c. ex parte. el. ide ver. ſig. qui dicit ꝙ in notorijs nō requirit̉ proprie ſententia. ſed ſit quedam iuris executio. et texin. c. quoniam. de fi. preſby. Quod limito verumquando exceſſus eſt ita notorius ꝙ nulla tergiuerſatione poteſt celari.¶ Quis pōt appellare? ℟. ille cuiꝰ intereſt al̓s ꝑaliū facta nō valet. l. j. ff. de ap. nō re. ⁊. c. ex ore. dehis q̄ fi. a ma. par. ca. niſi qn̄ ꝓuocaret ꝓ eo qͥ ducit̉ ad ſuppliciū. vt. l. nō tantū. ff. de ap.¶ Utrum religioſus poſſit appellare? ℟. ꝙ nō a 10correctione ſuorū prelatorū ſi fiat ẜm ſtatuta ordinis vel regule. c. ad noſtram. et. c. rep̄henſibilis. deap. et. c. cum ſpeciali. eo. ti¶ Utrū appellatio extraiudicialis ſic ānullet poſt 11facta ſicut iudicialis? ℟. ẜm Inno. in. c. ex parte.el. j. de ver. ſig. ꝙ ſic facit. c. ad audientiam. dea p.In hoc tn̄ aſt differētia ẜm eundē Inno. in. c. j. dehis que fi. a ma. par. ca. quia iudex qͥ ꝓcedit in forma iudicij dꝫ audire legitimas exceptōes ⁊ niſi audiat iuſte appellat̉ ab eo. Sed ſecus ē in eo qͥ nonvt iudex. ſꝫ vt priuata ꝑſona ꝑficit factū ſuū: quiaiſte in forma iudicij nō ꝓcedit nec ꝓcedere pōt. etideo nō dimittet qͥn ꝑficiet factū ſuꝑ quo appellatur: nec reuocabit̉ niſi ꝓbetur veritas cāe. nec imputabitur ei ſi nō audit ꝯͣdictionē vel appellatiōꝫaduerſarij niſi ꝓbet veritatē cauſe appellatōis. vtde elęc. c. cum dilectus. et meliꝰ. c. cū inter canonicos. iuncto qd̓ nota. in. c. interpoſita. in glo. in v̓. ſꝫetiam de ap. Et ſic collige ꝙ appellatio extraiudicialis dꝫ fieri ex cā ꝓbata a iure vel ciuili vel cōſuetudinario vel canonico. Scd̓o ꝙ tenēt geſta etiaꝫpoſt appellationem ipſam: niſi approbata veritate cauſe. Tercio no. ꝙ eo ipſo approbatur veritascauſe quo non ꝓbatur contrariū. Quarto ꝙ ſententia excōicatōis non tenet poſt appellationeꝫ excauſis legitimis interpoſitā: etiā ſi non ꝓbatur veritas. Quod qͣrtum ē ſpāle in excōicatiōe et cōtraſupradicta. Et ē rō. qꝛ nūqͣ dꝫ qͥs excōicari niſi cāꝓbetur. ij. q. j. nemo. de hoc vide Inno. in. c. dilectis filijs. d̓ appel. qui in hoc concordat.

b 4

3