Accidia

IIII

Accidtur nobilis? ℟. Alex. vbi. sͣ. ꝙ licet litteratura ſimpliciter ſit p̄ferēda nobilitati: vt in. c. venerabilis.de preben. qꝛ ē neceſſaria in regimine eccleſie. tn̄ incaſu pōt preferri nobilitas vt arceant̉ lupi per potētiā. et in caſu vt ſint diuerſa mēbra in corꝑe eccleſie quibꝰ pax eius ꝯſeruet̉ et ſic nobiles p̄nt ꝓmoueri dūmō morū honeſtas eis ſuffraget̉.6 ¶ Utꝝ ſi p̄ferat̉ minꝰ bonꝰ vir maiori bono ſit acceptio ꝑſonaꝝ? ℟. Ale. vbi sͣ. ꝙ aliud ē maiori dignitate. aliud ē in mīoribꝰ beneficijs. Aliud cū eligitur de gremio illius eccleſie. Aliud cuꝫ poſtulat̉de alterius gremio. Cū gͦ electio ē facienda ad maiores dignitates requirit̉ ẜm ꝯſcīam. vt eligat̉ vtilior regimini dūmo ſit bonus. qꝛ ẜm Alber. magnū peccat mortal̓r qͥ ꝓmouet malū ꝙͣuis ſit multum ꝓfuturus. qꝛ qͥ ſibi neꝙͣ eſt alteri non poteriteē bonꝰ ⁊ qͥ ſibi nō ꝑcit. multominꝰ alijs ꝑcet. ff. d̓his qͥ ante ſen. l. fi. nec excuſat ẜm eū paucitas miniſtrorū eccleſie. In mīori v̓o bn̄ficio ſufficit ꝙ bonus ſit. Si vero fiat poſtulatio. reqͥritur vt ẜm cōſcientiā ſuam eligat vtiliorē et meliorē.7 ¶ Utrū pauꝑ poſſit p̄poni diuiti in iudicio? ℟.Ale. vbi sͣ. ꝙ no. lꝫ equitas dꝫ ſeruari. et illud eccleſiaſtici. iiij. c. In iudicādo eſto miſericors pupillis. ⁊ Iſa. j. Subueīte oppreſſo: iudicate pupillo ⁊ſil̓es intelligunt̉ vt iudex tueatur miſerabiles ꝑſonas ab oppreſſione potentū. Et ſi timore vel amore defecerit ꝑſone neceſſarie ad inſtructionē ſuarūcāꝝ iudex dꝫ ei ſubuenire. In veritate autem ſnīenulli parti parcere.8 ¶ Utrū exhibitio honoris q̄ ſit prelato malo īducat acceptionē ꝑſonaꝝ? ℟. qͥ sͣ. ibidē ꝙ prelatꝰ ſpiritualis ſiue tꝑalis dꝫ honorari rōe ptātis a deo accepte. Cū quis aūt honorat peccatorē amore indebito a quo deberet corrigi tūc pctm̄ eſt.9 ¶ Utruꝫ exhibitio honoris ꝓpt̓ diuitias ſit acceptio ꝑſonaꝝ? ℟. Ale. vbi sͣ. ꝙ ſi tm̄ hētur reſpectad diuitias. vt tanto melior q̄nto ditior videaturpctm̄ eſt. Sil̓r ſi de exhibitōe honoris eccleſiaſticihoc intelligitur. Si vero hoc fiat ꝓ vitatōe ſcādali: ita tn̄ ꝙ pauper nō ꝯtēnatur: vel diues in peccato non foueatur: nō erit peccatū.10 ¶ Utꝝ acceptio perſonarū ſit pctm̄ mortale? ℟.Augu. de anco. li. de ptāte pape ꝙ pctm̄ mortaletollit nobis xp̄m qͥ ē vita nr̄a ad collo. iij. c. Xpūsaūt tribus modis in nobis ē .ſ. ꝑ iuſticie equitatē.ꝑ doctrīe veritatē: ꝑ vite ſctītate. Io. xiij. Ego ſuꝫvia .ſ. iuſticie. veritas .ſ. doctrīe. et vita .ſ. exempliQn̄ autē acceptō ꝑſonaꝝ repugnat iuſticie: putan̄ reddēs iuſticiā cui debemꝰ: vl̓ faciēs cōtra amore amicicie pecūie ⁊ hmōi. ſic ē mortale. Qn̄ verorepugnat doctrīe. puta determinādo vel declarādo ex ꝯplacētia ꝯͣ ſctāꝫ doctrinā: ſic ē mortale. Qn̄vero repugnat vite. puta cū prefert̉ malus bono.indignꝰ digno. ꝓpt̓ ꝯſanguinitatē ⁊ hmōi. n̄ ꝯgruentiā ad ip̄am rē q̄ dat̉: ſic ē mortale. Adde ēt ꝙ ēmortale qn̄ melior ad dignitatē eccleſiaſticā nō p̄fert̉ ſaltē in maioribꝰ dignitatibꝰ. vtꝫ per ea q̄ nojͣ. electio. §. xxj. iuncto qd̓ dixi sͣ. hic. §. vj.ẜm Ric. de ſancto Uic. ēCcidia torpor mētis bona icho-

IIIIvvare negligentis. vel ẜm Dama. eſt triſtitia aggrauans mentē. vt nihil boni ei agere libeat. Et hec ēdiffinitio eēntialis ẜm Ale. ſcd̓a ſcd̓e tractatu d̓ accidia. alie ſunt per effectꝰ. et differt ab inuidia. ẜmAlex. ibidē: qꝛ inuidia eſt de alieno bono. Accidiavero de ꝓprio.¶ Utrū accidia ſit ꝯͣ aliqd̓ preceptū decalogi? ℟.Ale. vbi sͣ. ꝙ ē ſpāliter et explicite ꝯͣ illud eccleſiaſtici. xxxviij. Ne dederis in triſticiā cor tuū: ſꝫ relpelle eā a te. ⁊. xx. Triſticiā longe expelle a te. multos em̄ occidit et nō ē vtilitas in illa. Implicite vero eſt ꝯͣ illud. Memento vt diē ſabbati ſanctificesExo .xx. In accidia ē triſticia de ſpūali bono et laborioſo cū amore quietis carnalis. In illo vero p̄cepto ē amor ſancte quietis q̄ cū gaudio eſt in bonō ſpūali lꝫ ſit laborioſum. Un̄ lꝫ precipiat̉ ibi abſtinere ab opere ſeruili in quo ē labor nō tn̄ ꝓhibetur bonū ſpūale. vt orare: predicare et hmōi. q̄ ſūtbona ſpūalia lꝫ laborioſa. Et ex iſtis pꝫ ꝙ d̓ ſua ratiōe accidia ē mortale pctm̄. vn̄. ij. ad coꝝ. vij. Triſticia huius ſeculi mortē operat̉. Et vt aduerterepoſſis qn̄ accidia hꝫ ꝓpriā rōꝫ et ē mortale peccatū attende ꝙ aut talis triſticia boni ꝯſiſtit in omiſſione neceſſarioꝝ ad ſalutē. et ſic ē mortalis: aut inomiſſione eoꝝ que nō ſunt neceſſaria. et ſic ē veniale peccatū. Aut deducit ad aliqd̓ mortale vtputadeſperationē. et ſic ē mortale pctm̄. Et ex hoc patꝫqͥd dicendū de eo qui attēdiatus abomīat̉ diuinaet ſpūalia qꝛ niſi ſint neceſſaria ad ſalutem et ea dimittat: vel de libertate diſponat dimittere nō peccat mortaliter. Sil̓r de eo qͥ ꝓpt̓ alicuiꝰ mortē diſponit n̄ bn̄facere ⁊ de neceſſarijs ꝙ peccat mortaliter. Idē de eo qͥ ꝓpter hoc nollet eē creatꝰ a deo.vel vellet eē irrōnabile aīal. qꝛ ē mortale ſi deliberate. Idē ſimilit̓ de illo qͥ ꝓpt̓ triſticiā incurrit grauē īfirmitatē. aut notabile corporis nocumētū. qꝛmortale ē ſi pōt ſe iuuare et hmōi. Et ẜm predictaintelllge Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxv.¶ Utrū accidia ſit grauiſſimum pctōꝝ. Rn̄. ẜmAle. vbi sͣ. ꝙ ē loqui de accidia multipliciter. vnomō ẜm ꝙ termīatur et cōſumat̉ in deſperatōꝫ. Etſic ē grauiſſimū pctōꝝ rōe deſperatiōis adiunctein qua terminatur. Aut loquimur de accidia rōeocioſitatis ſibi adiuncte. Et hec ocioſitas eſt occaſio multoꝝ maloꝝ. qꝛ anima niſi in bonis occupetur. in malis defluit. et ſic ē magnū malū. Uerutn̄ratione generis pctī nō ē maximū pctōꝝ qꝛ maiꝰē infidelitas: ſuperbia et hmōi.¶ Que ſint filie accidie. Rn̄. ẜm Gre. xxxj. mora.ꝙ ſunt. vj. Prīa deſperatio. Scd̓a puſillanimitasreſpectu ꝯſiliorū. Tercia ocioſitas. Quarta torporſeu pigricia circa precepta. Quinta ē vagatio mētis illicita. Sexta malicia qͣ quis deteſtat̉ bona ſpiritualia. de quibus dicetur in loco ſuo de qͣlibet.a iure ciuili ortuꝫ haCtlON CSbent ẜm Inno. de cōſti. c. q̄ in eccleſiarū. Et de ſpūalibꝰ geaneralibus et vniuerſalibus qͣles ſint ⁊qͣliter formentur vide Inno. de offi. or. ꝯq̄renti. d̓li. obla. c. ij. de cauſa poſ. et ꝓprie. cū eccleſia. de ſepul. certificari. qꝛ pertinent ad forū contentioſum.

a 4

10