Acceptio perſonarū

FV Dceſſante tali impedimento ꝙͣ primū cōmode poterit adibit eū qͥ illum poterat abſoluere offerendoſe eius parere mādatis. Intellige niſi impedimentum ſit ꝑpetuū ẜm Inno. in. c. ꝙͣuis. de ſen. exc̄. ꝙſi nō fecerit iterū in eandē reincidet excōicationeꝫ.Sil̓r et illi qui abſoluti fuerūt a ſede apl̓ica vel legatis qn̄ mādatur eis vt aliqͥbus ſe pn̄tent. ⁊ paſſis iniuriā ſatiſfaciāt. c. eos qͥ. d̓ ſen. ex. li. vj. Et Ioan. ibidē. et recitat Pa. in. c. porro. de ſen. ex. extendit hoc ad quēcunqꝫ qͥ abſoluitur cū onere pn̄tandi ſe. vel ſatiſfaciēdi alicui ꝙ reincidit ſi nō facit ꝙprimū cōmode poterit. Sꝫ nō credo veꝝ ẜm Io.mo. Un̄ dn̄i de rota ꝓpter dictū Io. mo. dicūt oabſolutus ab auditore ſi ſe nō repn̄tat nō eſt excōicatus. ſꝫ excōicandus.17 ¶ Sed ex hoc dubitat̉ quis pōt abſoluere excōicatū detentū tali impedimēto. Rn̄. ꝙ ſi ē in periculo mortis quilibet ſacerdos pōt ẜm Inno. in. c.a nobis. el. ij. et. c. ſacris. de ſen. ex. Et Pa. in. d. c. anobis. tenet ꝙ etiā laicus pōt abſoluere talē ab excōicatione. et eſt glo. ibidem. ⁊ in. c. paſtoralis. ī. §.p̄terea. de offi. or. Et iura que vidētur ꝯtraria dicintelligenda de peccatis nō de excōicatōe. Et hocverū ſi ep̄i vel ꝓprij ſacerdotis: aut alteriꝰ preſentia haberi nō poſſit. Si v̓o detineat̉ aliqͦ legitimoimpedimento alia a ꝑiculo mortis epūs ē reqͥrendus: vt no. Inno. et ſequit̉ Pa. in. c. cetero. de ſen.ex. Et ſi ad eū mittere nō pōt ẜm Innoc̄. in. c. j. deſen. ex. ſacerdos ꝓprius abſoluet. Et hec locū hn̄ttam excōicatiōe iuris ꝙͣ hoīs. d. c. eos.18 ¶ Quid aūt ſit impedimentū legitimū. vide. jͣ. excōicatio. v. caſu primo. §. l. Et qͥs ſit in ꝑiculo mortis. vide. jͣ. mors. §. vj.19 ¶ Utrū abſolutio ꝑ vim vl̓ mētū extorta valeatRn̄. ꝙ nō. vide. jͣ. excōicatō. vij. caſu. xviij. De abſolutiōe a pctīs. vide. jͣ. cōfeſſio. v. in pͥn. ⁊ .jͣ. interrogationes. in fi.20 ¶ Sed nunquid excōicatꝰ ꝓpter damnuꝫ dꝫ priſatiſfacere anteqͣꝫ abſoluatur. Rn̄. ꝙ ſic. ſi pōt. Sivero nō pōt dꝫ preſtare idoneā cautionē ꝙ ſatiſfaciet cū ad pīguiorē veniet fortunaꝫ. vt in. c. ex ꝑteel. primo. de ver. ſig. et. d. c. odoardus. alter peccatqui abſoluit. Sūt etiā caſus in quibꝰ nō valet abſolutio ante ſatiſfactionē de quibus .jͣ. excōicatio.vij. caſu vlti. §. ij.¶ Utrum talis qui nō pōt ſatiſfacere teneatur cedere bonis an̄qͣꝫ abſoluatur. Rn̄. ꝙ de rigore iuris ſic. ſi aduerſarius exigit vt no. in. d. c. odoardꝰIn ꝯſcīa dico ꝙ nō. ſꝫ ſufficit reſtituat ẜm ꝙ tenet̉Dic vt. jͣ. reſtitutio. iij. ꝑ totum.22 ¶ Cui applicabitur ſatiſfactio pecuniaria ꝓ iniectōe in eccleſiaſticū? ℟. ꝙ ſi fuit in religioſuꝫ applicabitur monaſterio. ar. xij. q. j. nō dicatis. ⁊ de ſta.mo. c. cum ad monaſteriū .jͣ. rn̄ſo. Si vero fuit inclericū. ipſi clerico applicabit̉ niſi fuiſſet in iniuriaeccleſie ꝓpulſatus. qꝛ tūc etiā eccleſia agere poteritꝓ iniuria. inſti. de iniur. §. ſi cōi ſeruo. et ſic etiameccleſie ſatiſfiet.oꝑſonaruꝫ ẜm Alex. ſeLCCPIO cūda ſcd̓e. tractatu dealacceptōe ꝑſonarum eſt iniuſticia qͣ per

ſona perſone prefertur in conferēdo ei aliquid qd̓ex debito iuſticie alteri eſt cōferenduꝫ ratione alicuius conditiōis tranſitorie non cōgruentis ad ipſam rē exiſtētis circa ꝑſonā. puta diuitiaꝝ. poteſtatis terrene. vel cognatiōis carnalis. et nō ob meritū eius ad ipſam rē. Et ſic ptꝫ vt ſit acceptio ꝑſoneqd̓ oꝑtet. Primo illud quod cōfertur ſit ex debitoconferendum quia ſi non eſſet ex debito: non poſſet eſſe acceptio ꝑſonarum: qꝛ tali dicitur. an nonlicet mihi facere qd̓ volo .ſ. de meo ꝙ nō teneor dare alicui. Scd̓o oꝑtet ꝙ nō attendat ad merituꝫ etcōuenientiam illius cui dat cōuenientē rei que datur: ſed ſolum ad alia non congruētia ad ipſaꝫ rē:puta parentelā: potentiam: diuitias et hmōi.¶ Utrū ſit apud deum. Rn̄. ꝙ nō. ar. xxij. q. iiij. 1ſicut ſanctius. de ꝯſe. di. iiij. nec quenqͣ. d̓ iudi. nouit. de p̄ben. venerabilis: vbi dicitur non generisnobilitas ſed virtutū viteqꝫ honeſtas gratuꝫ deofaciunt.¶ Utū debeat eē apud hoīes? ℟. ꝙ nō. xlix. di. c. 2vltimo. lxiij. di. ſacrorū. ij. q. v. ſi qͥs p̄ſbyter. xj. q.iij. ſummoꝑe. ⁊. d. c. venerabilis.¶ In quibus ꝓhibetur acceptio ꝑſonarū? ℟. ꝙ 3in. viij. Primo in pnīe impoſitōe. xxvj. q. vij. ſacerdos. Secundo in ſnīe diffinitōne. iij. q. ix. neceſſe.Tercio in his q̄ ſunt fidei. xxix. qō. ij. §. j. Quartoin hoſpitū receptione. xlij. diſ. quieſcamꝰ. Quintoin elemoſynaꝝ largitōe. xvj. q. j. ſi cupis. Sexto iniudicijs. de re. iur. in iudicijs. li. vj. Septimo in ꝓmotione dignitatū. d. c. venerabili. et. xl. di. nō loca. et. c. multi. Octauo in exhibitōe honoris.¶ Utrū ꝓmouere aliquē ad dignitatē ꝓpter con 4ſanguinitatē ſit acceptio ꝑſonarum? ℟. ẜm Alex.vbi sͣ. ꝙ ſunt beneficia tꝑalia et ſpūalia. In collatione beneficij temporalis: cui non ē annexū ſpirituale licet illud conferre intuitu conſanguinitatisſi bonꝰ ē: qꝛ cōſanguinitatio eſt bene ꝯditio faciēsad negocium circa diſpenſatiōes patrimonioruꝫ.Si vero ē annexū ſpūali: puta qꝛ ſunt res eccleſie:vel que pauperibꝰ ſunt diſpenſanda. ſil̓r lꝫ ei cōferre non ex rōne cōſanguinitatis pͥncipali ſꝫ ſcd̓ariavt nō egeat: ſꝫ nō ita vt luxuriet̉. Si vero ē ſpūalebeneficiū: nō ē attendenda rō cōſanguinitatis: vl̓carnis: qꝛ ſpūalia non dantur iure ſanguinis: ſeddiuino munere: ſꝫ attendi dꝫ ratio ſpiritualis queſ. eſt vt detur iuſtiori et meliori non ſimpliciter ſedad illud regimen: vt in. c. licet. viij. q. j. Qd̓ ſi conditiones ſint pares pōt ex illis conditionibꝰ moueri ad dandū cōſanguineo: dūmō non ſit ſcandalum ex reſpectu cōſanguinitatis: qꝛ ꝓpter ſcandalū multa dimittenda ſunt ergo eſt acceptio ꝑſonarum in ꝓmotionibꝰ ad dignitates ⁊ officia qͣndobeneficiū ſpūale datur ꝓpter cōſanguinitateꝫ pͥncipaliter: facit. c. moyſes. viij. q. j. vel qn̄ nō daturmeliori ad illud regimen: vt in dicto. c. licet. qꝛ talis infideliter agit negociū dn̄i nō meliorās cū p̄t.vel qn̄ qd̓cunqꝫ officiū dat̉ indigno. cōcor. Tho.in quolibet. et ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij.¶ Utrum cum ꝯditiones ſunt inequales excedētes ⁊ exceſſe. puta litteratus: ſꝫ ignobilis: alter nobilis: ſed illiteratus ſit acceptio ꝑſonarum ſi p̄petia

20

2.5

22