tem ille ꝟo demōſtrat ꝑſonā de qͣ fit ẜmo vel rē remotiſſimā ſibi adiacentemvt Hec ciuitas. iſta ciuitas. illa ciuitas. aliā ⁊ aliā faciūt ſnīam Nā hec ciui-tas ẜt ciuitatē in qͣ egoſum. iſta ꝟo in qͣtū es. illa in qͣ nec ego nectu ſumuꝰ ſꝫalia ꝑſona de qͣ fit ẜmo. Et eandē drām hn̄t eoꝝ ad uerbia Hic. illic. iſtic. hacillac iſtac. hūc illuc iſtuc. hinc illinc iſtinc. Un̄ Tulliꝰ in epl̓a. Oēs qͥ iſtinc veniūt dicūt te ſuꝑiorē factū eſſe iſtinc de loco .ſ. in qͦ tū ēs. Itē om̄s qͥ illinc veni-unt dicūt inteſtina bella eſſe incœpta .i. qͥ veniūt de illo loco. ¶ Sciendū provocabulis ꝙ hic capit̉ multꝭ modis. pͥmo demōſtratiue. vt hic hō. ſcd̓o ꝓ qͥdaꝫ⁊ plerūqꝫ in orōe ꝓleptica. vt ſcholaſticoꝝ hic ꝓficiūt. hi deficiūt .i. qͥd ā ꝓficiūtvl̓ aliqͥ ⁊ aliqͥ deficiūt. Tercio ꝓtal̓. vt hec herba creſcit in horto meo .i. tal̓. qͣr-to ē articulus. vt hic mgr̄. gtō huiꝰ mgr̄i. qͥnto ponit̉ aduerbial̓r. vt hic vl̓ ibi¶ Itē Is inuenit̉ vno mō relatiue ꝓiſte. ſcd̓o ꝓtantꝰ. vt is meꝰ in te ē amor.vt ne dū res meas veꝝ ⁊ vitā meā ꝓte exponerē. vt liis ponit̉ ꝓtantis. Itē ſicetiā d̓r Ea in te mea ē bn̄uolētia. vt oīa tibi ad vota cedere deſidero. Itē Iscapit̉ ꝓut eſt dictio hebraica. ⁊ ſic ē idē qd̓ vir. In̄ Iſrahel. Itē ip̄e vltra aliaꝓnoīa tale hꝫ pͥuilegiū qd̓ p̄t ꝯponi cū pronoīe cuiuſlibet ꝑſone. Exemplumvt ip̄e feci. ip̄e feciſti. ip̄e fecit. ⁊ facit pronomē ip̄e excluſionē oīm aliaꝝ perſonarū. vt Ip̄e veniā .i. ego ⁊ nullus alius Et ſic etiā ponit̉ in pl̓i Ip̄i fecimusip̄i feciſtis. ip̄i fecerūt. Itē ip̄e ponit̉ in pl̓i nūero ſignificandotn̄ vnicū cauſahonoris. Et obeam cauſam dicitur pronomen. Epigmaticon .i. maxīe ſup-poſitū. qꝛ adiungi pōt cuilibet ꝑſonę. Aliqn̄ hoc pronomē ip̄e ꝯpoſituꝫ cū alijspronomībus reijcit ꝯpoſitionē explicite ⁊ habet eā implicite. Ut Uirgiliꝰ inbu colicis. Ille meas errare boues vt cernis ⁊ ip̄m .i. meip̄m ludere quę vel-lem ⁊c̄. ¶ Hic nota circa lr̄am (hec ⁊ quaſi fixa manebunt) ꝙ autor notanterdixit. quaſi. Quia iſta pronomina habent ſe aliquando vt adiectiua. ⁊ ali-quando vt ſubſtantiua. quia inquantum iungitur ſubſtantiuis habent ſevt adiectiua. Ut Ille homo. Sed inquantum ponuntur ſine ſubſtantiuo.tunc ſunt ſubſtantiua.Deqꝫ tribꝰ pͥmis ſeptē ſit origo ſupremisPerſonas duplices hec deſignare vidēturCum polieſſore poſſeſſio ſignificatur¶ Hic ꝓſequit̉ de ꝓnomībꝰ deriuatīs ⁊ facit duo Primo ponit deriuationeꝫiſtorum ꝓnominum deriuatoꝝ dicēs. ꝙ ſptem pronomina deriuatiuę ſpecieiformantur a tribus primitiue ſpeciei Secūdo d̓t ꝙ illa dicta ꝓnomīa deriuatiua ẜcant duplicem poſſeſſionem actiuam ſcꝫ ⁊ paſſiuam. Unde PriſcianꝰCum dico ager meus niſi ſola vna eſt poſſeſſio. ſed ager mei ſerui. ibi ē poſ-ſeſſio duplex qua ego poſſideo ſeruū ⁊ ſeruus agrum. At quomodo iſta ꝓnomina formentur ptꝫ in Dominus q̄ pars. Sed ſciendum ꝙ ſuus p̄t iūgi gtōvtriuſqꝫ numeri. quia venit a gtō vtriuſqꝫ numeri ſui. Exemplū vt iſte eſtſuus illius dn̄s. Iſte eſt ſuus illoꝝ pater Ueſter ꝟo gtō dūtaxat pl̓is numeri iungit̉. qꝛ a gͣto pl̓i veſtri. format̉ etiā noſter a gtō pl̓i. ſed meꝰ ⁊ tuus a gtōlingulari tm̄. Itē nota ꝙ quāuis ſuus ponatur in ſingulari nūero. tamē im-plicite eſt vtriuſqꝫ numeri. vt Scholaris diligit magiſtrū ſuū. ibi ꝟtualitereſt pluralis nūeri. Cui dicto etiam tontonicum ideoma correſpondet. Et exdicto oritur illud quod vulgo d̓r. In quolibet poſſeſſiuo intelligit̉ gtūs primi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten