ponitur ſub duabꝰ ſyllabis ꝓpter hanc interiectionē ey q̄ eſt monoſyllaba. vijPriſcianꝰ dat talē regulā Oīs gtūs in ius format de ſe dtm̄ per Apocopē deponēdo us ⁊ erit dtūs minor gͣto vna ſyll̓a. Un̄ ⁊ Alexander vtit̉ dicēdo huic norme ſuberit. ⁊ Cui cœlū ẜuit. Cuiqꝫ ſit articulo. Itē ſubhis ꝯp̄hēdit̉ cō-poſitū idē qd̓ etiā eſt ſcd̓ę decl̓iatōis. ⁊ eodē mō declīat̉ vt ip̄m is p̄ter ꝙ ī ntōdeponit̉ s in accō ſingulari maſculini gꝭ ⁊ fœminini gꝭ ⁊ in gtōpl̓i mutat̉ min n. vt eandē eundē. eorundē in qͥbꝰ nō dꝫ ſcribim and. Et extra donatuꝫ liidem hꝫ duplicē dtm̄ ⁊ abtm̄ vt ſuꝑius dcm̄ ē in ſcd̓a declīatōe. ¶Nota ꝙ hocꝓnomē idē ẜm Priſcianū ꝯponit̉ cū ſeip̄o. vt Identidē interponēdot lr̄am ⁊mutādom in ncauſa euphonię. ⁊ ſolūntūs ẜm aliqͦs etiam accūs ẜcās tm̄. vthoc idē. vt mancipiū petri furatū eſt aurū ⁊ identidē factū ē ꝑfugū. ⁊ ẜm ali-quos ponit̉ qn̄qꝫ ad uerbial̓r.His cctō ſpēs pͥmaria dicitur eſſeMonſtrant ⁊ referūt hęc ⁊ qͣſi fixa manebuntIs ſuus ip̄e ſui referūt. ſꝫ cetera monſtrātIlle refert monſtrat non facit hoc aliud¶ Poſtqͣꝫ autor dixit ꝙ tria ſunt pronoīa pͥme declīatōis ⁊ qͥnqꝫ ſcd̓ę. Hic ſubiungit ꝙ illa ſimul ſunt pͥmitiueſpēi. quia a nullo deriuantur Deinde dicitqꝫetiam ſunt demonſtratiua vel relatiua. Hic nota ꝙ demonſtratio vt hic ca-pitur eſt rei ſubiectę oculis vel tanqͣm ſubiectę oculis certa repreſentatio Re-latio vero eſt ante late reirecordatio Et ẜm Alexandrum quattuorſunt relatiua. Is. ſuus. ip̄e. ſui. Alia ꝟo ſunt demonſtratiua. Unde. Hic egotūqꝫmeus. noſter. veſter. tuus. iſte. noſtras ⁊ veſtras demonſtratiua vocātur. Ethoc pronomē ille eſt demonſtratm̄ vel relatm̄. ¶ Sciendū ꝙ ẜm Priſcianuꝫrelatiua qn̄qꝫ ponūtur demōſtratiue. ⁊ demonſtratiua relatiue. ſed nō om̄ia.Et breuiter poſſunt relatiua tūc poni de mōſtratiue qn̄ ad ea ſeqͥtur relatm̄.vt in Alexandro. Contētis ſuberūt ea q̄ ꝯtenta fuerūt. vbi ea ponit̉ demon-ſtratīe. qꝛ ſeqͥtur quę relatm̄. Et hic. Is triūphat qͥ accuſat. vbi is eſt demon-ſtratm̄. Sil̓r ſępe ſcribitur ea res. ea virtus. In quibus ponitur demonſtra-tiue. Et ergo quidam legunt textum ſic. Monſtrant ⁊ referunt hec ⁊ quaſifixa manebunt. Is ſuus ip̄e ſui referunt. ſed cętera monſtrant. ¶ De demōſtratōe notandę ſunt duere gule quarum vna eſt. quando hic ⁊ is ponunturin vna orationeᶜ tunc hic demonſtrat vel refert terminū proximiori locopoſi-tum. Is vero terminū poſitum loco remotiori. Exemplū. Petrus commiſithomicidium. Paulus vero furtū hic fugam dedit .ſ. paulus is verocaptus.ſcꝫ petrus ſic etiā intelligendū eſt de obliquis. Et ſimili modo iſte ⁊ ille drn̄tiſte cū ꝓnoīe hic ille cū hoc prononoīe is. ꝯuenit. Ex iſta regula ſeqͥt̉ correla-rie. ꝙ ad uerbia abhis ꝓnoībꝰ deſcēdētia eandē hēant drāꝫ. vt hic ⁊ illic. hinc⁊ illinc. hac ⁊ illac. hūc ⁊ illuc. vt Inter vitā monaſticā ⁊ ſecularē nulla eſt cō-paratio. qm̄ hic in hac vita .ſ. ſeculari nihil eſt niſi tumultus. illic vero nulla etperturbatio eſt extranea ſiue ſecular( .i. in vita monaſtica. Scd̓a regula. iſtatria pronomina Hic. iſte. ⁊ ille cum ſuis condeclineis diuerſimode demrānt⁊ referunt quippe hic demrāt ꝑſonā de ſe loq̄ntem vel proximā rem ſibi ad-iacentē Iſte demrāt ꝑſonam ad quā fit ẜmo vel rem remotioreꝫ ſibi adiace-tem Ille