¶ Quattuor in verbis ſunt formę¶ Hic vult determīare de quattuor formis ꝟboꝝ. ⁊ d̓t ꝙ forme ꝟboꝝ quat-tuor ſunt ſcꝫ perfecta meditatiua inchoatiua ⁊ frequētatiua. Uerbum autēeſt alicuiꝰ for mę qd̓ ab aliquo format̉. Et ab alijs Autoribꝰ plures ab iſtisquattuor formis ponunt̉ ſcꝫ imitatiua diminutiua deſideratiua ⁊ apparitetiua. ſꝫ ſolum qͣttuor vſitatę ſunt. Uerba imitatiuę formęſunt illa q̄ id quodẜcāt ſua pͥmitiua cum imitatiōe qͣdam: vt a patre patriſſo. a greco greciſſoeetiam gręcor a gręco. a philoſopho philoſophor Agrego gregor Apoeta poetor A matromatriſſol̓ matrizo qꝛz valet ſſgemīatum. acapra capriſſo UiAeſopꝰ. Caprizas gutture falſo. Et ẜm Ioānem Ianuēſem. Oīa iſta imi-tatiua in ſo quondā ſcribebant̉ ꝑ duplex ſſ vt patriſſo matriſſo. Et formāturtam a ꝓprijs qͣꝫ ab appellatiuis. ꝟbi gr̄a. a Nerone neroniſſo. a iudeo iudaiſſoInueniūtur tn̄ nōnulla ꝟba inhuiōi terminatiōe q̄ nō ſunt imitatiue formoigit̉ non oīa in ſo ſunt imitatiuę formę. vt bombiſo mulieriſo pueriſo ſtultiſo.Item q̄dam nomīa ſunt imitatiuę formę. de qͥbꝰ hanc regulam accipe Om-nia nomīa in aſter imitationē rei p̄mitiueẜ cāt. excœptis duobꝰ q̄ diminutio-nem importāt. Exemplum a regula Paracitaſter qͥ imitat̉ mores paracitarum. Philoſophaſter qͥ imitat̉ Ariſtotelem in omnibꝰ. Tulliaſter Antoniaſter Nicolaſter. Exemplum de excōptiōe. Caluaſter parum caluꝰ. Surdaſter paꝝ ſurdꝰ ¶ Item in ſo ꝟba imitatiua penultimā ꝓducūt ſiue ꝑ duplex ſiſcribant̉ ſiue no. ſcribi nāqꝫ poſſunt ꝑꝫ aut ꝑſſgemīatum ¶ Uerba deſideratiuę formę q̄ importāt deſiderium cum ſuis pͥmitiuis .i. ẜcat per cupere ire adrem pͥmitiui. ⁊ in ſoterminātur. Ut viſo .i. vado ad vidēdum. Reuiſam pa-rētes id eſt ibo ad vidēdum parētes. Et hoc manifeſte dicit Uiſito eius frequētatiuū: vt Uolo viſitare parētes .i. ad videndum ire. Item Accerſo ē iread vocādum. Capeſſo eſt ire ad capiēdum. Et ſępe ſolēt poni ꝓ primitiuisUt viſo id eſt video. Miſſi ſunt legati viſendi cauſa id eſt vt videāt: nō vtcupiāt videre. Et cum nō accipiūtur ꝓ pͥmitiuoẜcant ire ad talem rem pͥmitiui. Unde accerſi ſymonem. ⁊ ꝓ eodem acceſſo vel accerſio. ¶ Uerba dimi-nutiuę forme quę id ẜcant quod ſua primitiua cum quadam diminutioneet in loterminatur. nō tamē omnia in ſo ſunt diminutiua. Exemplum de regula. Sorbillo id eſt parum ſorbeo. A caluo cauillo. A bibo bibillo. Ador-mio dormillo. ¶ Uerba apparatiue forme ſcd̓m Catholicon ſunt ꝟ̓ba in coet ſignificāt apparitionem actionis rei ſui p̄mitiui. Et deſcendūt aut ab actiuis aut a neutris ⁊ formantur a ſecunda perſona pręſentis temporis indica-tiui modi extrema parte vltime ſyllabe mutata in i correptam ⁊ addita co-Exemplum vt a vello vellis venit vellico. A fodio fodis venit fodico. ab al-bo albico. Ut apud Horatium. Nec prata canis albicant pruinis. De Ce-do idem Cedo cuium puerum hic poſuiſti. Et in ſacra ſcriptura Uir armentarius ego ⁊ vellicans ſicomorum id eſt appareo euellere ſicomorum.Item a dormio dormico. Item verba imitatiue forme apparitatiuę ⁊ di-minutiuę ſunt primę coniugationis. ſed verba deſideratiue forme ſunt ter-cię. Et ab omni verbo cuiuſlibet ꝯiugationis p̄t formari ꝟbum in ſo deſideratiue formę. vt a leuo leuaſſo. vn̄ Cicero. O tite ſiqͥd ego adiuto curam veleuaſſo. A doceo doceſſo A facio faceſſo. Item omnia ꝟba cuiuſlibet formępoſſunt poni pro perfectioPreteri
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten