Utera ſero querimur In̄ quęſtꝰ .i. q̄rimonia vel lucꝝ. vt Uetꝰ hęc q̄rimoniaeſt In̄ queruloſus .i. q̄ rela plenꝰ. vt is ē queruloſus hō Cōplecti ẜt aliquē hrachijs ſtringe̓. ſub qͦ Amplector qd̓ hꝫ amplexū. Exꝑgiſcor ontſpringhē vltroet ē abſolutū. Hac nocte ne ſemel qͥdē exꝑrectꝰ ſum. Exꝑgeface̓ ꝟo vveckenactiue. vt Cū expergefeci. Exꝑgefieri vvacker vverde. ¶ Prete̓a autor dehis ꝑticipijs ſcꝫ exoſus ⁊ ꝑoſus loqͥt̉ dubitatīe. eo qd̓ īueniāt̉ actīe ⁊ paſſiue. vn̄Ouidiꝰ Ille peroſus opes .i. odiēs opes Paſſiue ꝟo valent id qd̓ oditꝰ. volūttn̄ aliqͥ odi defectm̄ hr̄e ꝯpoſita ſcꝫ exodi. ⁊ inde deriuari exoſus peroſusOnatum ſequere per verba fruentia lege.¶ Poſtqͣꝫ autor det̓mīauit de formatiōe p̄teritoꝝ ⁊ ſupinoꝝ. Iā vulidoce alioꝝ tꝑm formationē. dicēs ꝙ alia tꝑa ſunt formāda iuxta doctrinā donati. Exceptis paucis irregularit̓ formatis q̄ patebunt in hͦ capl̓o. Quā obrem pn̄s capl̓m vocat̉ capitulū de v̓bis defectiuis ⁊ a nomal̓. Eſt qͦꝫ hoc pn̄scapl̓m nihil aliud qͣm q̄dā excœptio ⁊ explicatio doctrine Donati quā dat ibiAmo amas amat ⁊c̄. ¶ Sciēdum pͥmo ꝙ verbum defectm̄ eſt quod nō habet omnia ſua temꝑa vt Auſim. ⁊ vocat̉ grece ekleiptikon. Un̄ Ekleiptikadefectiua ekleipſis. id eſt defectio Ekleiptikos. id eſt defectiuus. Uerbumvero irregulare ē cuiꝰ tꝑa bō formant̉ ad debitā normā. ⁊ vocat̉ gręce anomalon. Et ſunt triplicia ꝟba irregularia. quędam voce tantū: vt edōēs ē Uo-lo vis vult. q̄dā ẜcatiōe tm̄ ⁊ ſunt q̄ hn̄t ẜcationē voci ꝯtrariā: vt exulo vapuloet huiōi q̄dā quātum ad formationē Un̄ꝰ Normā verboꝝ dat vox ⁊ ẜcatum¶ Sciēdum ꝙ etiā inueniūtur q̄dā alia ꝟba defectiua q̄ Alexāder nō ponitvt Sodes. Un̄ Comicꝰ Dic Sodes. ⁊ eſt ꝟ̓bum ſcd̓e ꝑſone nō hn̄s plura tꝑaet idē qd̓ ſi audis ſcd̓m Ciceronē in bruto. Dicūt etiā nōnulli ſodes eſſe aduerbiū hortādi ⁊ etiā nomē indeclinabile idē qd̓ ſodalis. Scd̓o inuonit̉ Apage-ſis ꝟbū ſcd̓ę ꝑſone optatiui modi futuri tꝑis hn̄s ſolū Apage ī imꝑatiuo ī ſin-gulari ⁊ in pl̓i Apagite. ⁊ valet tm̄ quātum ſta ī pace. Un̄ Comicꝰ. Mihēne formidoloſus ſis Apageſis. Inueniūtur ⁊ alia vt ꝓhibeſis ſcd̓e ꝑſone nonhn̄s plura tꝑa valēs id qd̓ ꝓhibeas Un̄ Plautꝰ. Quęſo vt ꝓhibeſis. Itē Capeſis ſcd̓ę ꝑſonę .i. ſi vis. Itē Siem ſies ſiet. ⁊ plr̄ ſiemꝰ ſietis ſient. nō hn̄s pluratꝑa: vt valet idem qd̓ ſim ſis ſit ⁊c̄. Un̄ Marcꝰ Cato de bobꝰ ⁊ ouibꝰ nutriendis Bubus fronde populeā vlmeā querneā ficulneāqꝫ vſqꝫ dum habebis dato. Ouibꝰ frondē viridē vſqꝫ dum habebis p̄beto. Ubi ſementē facturꝰ erisibi oues delegato. ⁊ frondē vſqꝫ ad pabula matura dato. Pabulū aridū qd̓cōdideris ī hyeme qͣꝫ maxīe ꝯſeruato cogitatoqꝫ hyems qͣꝫ lōga ſiet. Itē Arceuerſe ſcd̓ę ꝑſone tm̄ nō hn̄s pl̓a tꝑa id qd̓ a uerte ignē Itē Apiforet qd̓ eſt adeſſet: nec hꝫ plura tꝑa. Euge apud nōnullos eſt ſcd̓e ꝑſone ſꝫ potiꝰ eſt aduerbium hortādi. Euge ſerue bone ⁊ fidel̓. Etiā eſt int̓iectio lętātis q̄ ſi gemīatafuerit interiectio ē deridētis. Un̄ in pſal. Qui dicūt mihi euge eūge Sede-tes ī porta vinū potātes dicētes mihi euge euge. Inueniūtur ptēa defectiuain ntermīata qͦꝝ numerꝰ nō eſt. vt Uiden .i. vides ne. Audiſtin .i. audiſti ne.et hͦ fit ꝑ apocopen. Eſt nāqꝫ regl̓a ꝙ ꝟbū ſcd̓e ꝑſonę p̄t ꝯponi cū int̓rogatiōene ⁊ in ꝯpōne reijce̓e lrām ꝑ apotopen Ut noſtin hͦ. i. noſti ne. Noſtin pͥus: nōNec qͥs eſſes vnqͣꝫ audiui. Dicier .i. dici. nā ⁊ oīs infinitiuꝰ verbi paſſiui l̓ ſubvoce paſſiua p̄t ſibi aſſume̓ rꝑperagogen. Et ꝯpōnem dictā de interrogatiove ne ſeruāt alię etiam ꝑtes orōnis. vt Egon .i. ego ne. Tun. i. tu ne. Tenid
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten