OmaEſtqꝫ mei vel mis in primatūqꝫ ſuiqꝫRecto perſone non ſeruit regula primę.¶ Hic enumerat ꝓnoīa pͥmę declīatōis dicens. ꝙ tria ſunt ꝓnoīa pͥme decli-natōis .ſ. Ego Tu Sui. Et ſubdit ꝙ hͦ ꝓnomē Ego irregl̓ariter declinat̉.ſiue format ſuos obliqͦs. qͣre aūt ꝓnomē dicatur pͥme declīatōi? (ptꝫ in textu)Dn̄s q̄ ꝑs. ¶ Hic nota ꝙ hoc ꝓnomē Ego declīatur irregl̓arit̓ ad euitandācoincid etiā q̄ eſſet inter ꝓnomē Ego ⁊ ego egonis. d̓r etiā egon. De qͦ ꝟgiliꝰin bucolicꝭ. Dic mihi damēta cuiū pecus an melibori. Nō verū egonis nupertradidit mihi ęgon ¶ Sciendū ꝙ ego ⁊ tu hn̄t duplicē gtm̄. mei vl̓ mis. tui.vl̓ tis. vt in Donato. Sꝫ ſui vt d̓t pͥſcianꝰ nō hꝫ ſis ad drām huiꝰ ꝟbi ſis a ſuꝫ.Et ponūt hic aliqͥ duplicē drām iſtoꝝ gtōꝝ. qꝛ ꝑ riei ⁊ tui volūt qͥdam ꝙ ſig-nificatur ꝓpria poſſeſſio. ⁊ ꝑ mis ⁊ tis aliena. ſꝫ hęc drn̄a paruꝫ fructus affert.Altera ꝟo autentica eſt licet prima inoleuerit. Nā mei ẜt paſſiue ⁊ mis ẜt ac-tiue Sil̓r tui paſſiue ⁊ tis actiue. ⁊ ex iſto ptꝫ drn̄a inter odiū meū ⁊ odiū meiqꝛ odiū meū .i. odiū quo aliū odio. ſꝫ odiū mei eſt odiū quo odior ab alio. ⁊ dicūt qͥdam grāmatici ꝙ pro iſta odiū meū pōt diciodiū mis. Sꝫ iā talis locutio nō eſt in vſu. Exemplū vbi mis ponitur poſſeſſiue Clauiculis firmis theos antropos impos ⁊ ir mis. Figor ab infirmi coſmos delicta patirmi. Itemẜm Priſcianū. Egotū ſui in quibuſdā obliqͥs reciproce ponūtur. vt Ego diligo me. tu te. Sꝫ ſui differt ab alijs duobꝰ quia ſui aliter nō pōt poni qͣꝫ reciꝓce ⁊ hoc in om̄ibꝰ caſibꝰ. Et d̓r pronomē tunc reciproce poni quādo refert ſup-poſitū pͥncipaliter agens. vt ille videt ſe. ibi res videns ⁊ res viſa ẜcāc vnamrem. Iſte miſeretur ſui. ibi agēs ⁊ patiēs idē ẜcāt. ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ. Ex his ſepiꝰfit error ponēdoli ſui. vt referat rē aliā a ſuppoſito pͥncipali. vt ille dedit ſibicentū flore nos. dubiū eſt ſi per liſibi alias res a dante intelligit̉ referri. Etideo Priſcianus inquit cauendū eſſe ne ſibi ꝓ ei ponat̉. ⁊ econtrario. vt ſcꝫ nepro illa Petrus fauet ei dicatur fauet ſibi. qꝛ ei ⁊ ſibi diuerſas res important¶ Hic nota de pronoīe ſui talē regulā. Qn̄cūqꝫ li ſui vl̓ eiꝰ cōdecliniū refert̉ad diuerſa antecedētia. tūc reciproce refertur ad ꝑſonā pͥncipal̓r agentē. vt q̄libet diligit diligentē ſe Et ſi velimꝰ facere relatōem ad antecedens minꝰpͥncipale. tūc oportꝫ ꝙ hoc reciprocū geminet̉ vl̓ cū li ip̄e ꝯponat̉. vt Quę ſiuitdn̄s ex petro an ſe vl̓ ſeip̄m diligeret. nō eſt ibi dubiū qͥn ſe vl̓ ſeip̄m referat lipetrū. ¶ Itē nota ꝙ ẜm pͥſcianū Abltī iſtoꝝ triū ꝓnoīm pͥmitiuę ſpēi Egotūſui. ſolēt ꝯponi ꝑ Anaſtrophā cū illa p̄poſitōe cun. vt Mecūte cū ſecum nobiſcum vobiſcum.Debet ius facere gtm̄ norma ſecundę.Debes formare ꝑ eam pronomīa quinqꝫ¶ Sententia eſt. Pronoīa ſcd̓e declīatōis habent ius in gtō ſingulari ⁊ quinqꝫ ſunt. vt Ille. ip̄e. iſte. hic ⁊ is. ⁊ intelligēdum eſt qd̓ habeant ius ꝯiunctimvel diuiſim. qꝛ ille ip̄e iſte hn̄t diuiſim. hic ꝟo ⁊ is hn̄t ꝯiunctim per vnā ſylla-bam. Iem̄ vocalis poſita ibi inter duas vocales hꝫ vim ſimplicꝭ cōſonantis.Itē eſt regula ꝙ nulla ꝯſonās facit ſyllabā ꝑſe. ergo illa lr̄a ī de ſyllabicari cūvocali ſeq̄nte cū ſit ꝯſonās. ¶ Sciēdū pͥmo ꝙ iſtoꝝ ꝓnōīm hic ⁊ is qͣs dtī ẜmverā artē ſunt monoſyllabi. lꝫ qn̄qꝫ ꝑ dięreſim diuidatur. dtūs tn̄ de eis ſemꝑg iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten