Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
XXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

viꝝ. hec appellat̉ affinitas. qꝛ ꝯͣhit̉ ex eo. qꝛ extranea perſona venit ad finē gnaͣtiōis alteriꝰ vt dicit tex. in. l. facile.in. §. affines. ff. de gradi. vide glo. ſuꝑ arbore affinitatis.ſꝫ inter maritū vxorē nulla ꝯͣhit̉ affinitas. al̓s poſſetmatrimoniū īter eos. ſūt .n. ipſi affinitatis. vt no. ī p̄alle.locis. huiꝰ dicti ē qꝛ cōnubiū vir vxor efficiūt̉ vnacaro vxor cōicat marito ſuos ꝯſanguineos eꝯͣ vir vxori. Secūdo noͣ inter ꝯſāguineos viri ꝯſāguineosⁱ vxoris nulla orit̉ ꝓximitas nullū vinculū. vn̄ abſqꝫ peccatolicite īter ſe ꝯͣhunt mr̄imoniū. Ultimo noͣ tene mētiſuetudo pōt habilitare īhabiles lege canonica ad ꝯͣhen mr̄imoniū. Cōtra qd̓ oppo. de. c. i.. c. ſuꝑ eo. cogſpi.. eo. c. qd̓ dilectio. So. dicit gl. fi. ꝯſuetudo pōt ībabilitare alias habiles vt in ꝯͣrijs. ſed habilitare aliasībabiles. vt hic. Ui. dat duas ſo. p̄ma ꝯſuetudo hn̄s fomentū iuris ātiqui pōt īhabilitare ꝯͣ ius nouū. ſic loquūt̉ꝯͣria vt ibi dixi. ſecꝰ āt vbi ꝯſuetudo nulla lege iuuat̉ vt hic.Scd̓a ſo. ē ꝯſuetudo pōt īhabilitare. qꝛ inhabilitatio eſtonus. aūt habilitare qꝛ ē honor. viij. q. i. ī ſcripturis. idēvoluit Goff. ī effectu dicens ptātē ꝯͣhendi poſſe reſtrīgicōſuetudinē ſꝫ laxari. Hoſt. dānat iſtas ſol. dicens ẜꝫeas plus oꝑat̉ cōſuetudo vbi eſt debilior. qn̄ inhabilitateſt ꝯͣ ius diuinū ꝯͣ ius canonicū. qn̄ hīlitat ē ꝯͣ ius canōicūſꝫ ẜꝫ ius diuinū ſic ẜꝫ illaſ opi. ſoīa ꝯſuetudo vꝫ ꝯͣ ius cāonicū diuinū. ſꝫ qn̄ eſt iuuata lege diuīa pōt vicere legēcanonicā qd̓ ſonat in abſurdū. exē plū ſi cōſuetudo hꝫ vt inqͣrto gradu poſſit mr̄imoniū ꝯͣhi. hec cōſuetudo eſt ẜꝫ legēdiuina vt.. c. ꝓxi. ꝯͣ legē canonicā tm̄. valet ẜm illaꝫopi. ſi v̓o hꝫ cōſuetudo vt in ꝗnto gradu poſſit mr̄imonium ꝯͣhi hec cōſuetudo ē cōtra lege diuinā canonicā permittūt tale matrimoniū. tn̄ valet hec cōſuetudo ẜm illamopi. vide tu qd̓ dixi in. d. c. ſuꝑ eo. puto hec Hoſti.paꝝ valeat. ſuſtinēdo rōnē glo. dico cōſuetudo īhabilitās pōt rōnabilis. habilitās v̓o. qꝛ pͥma eſt īducta adcaritatē ampliandā vt hoīeſ potiꝰ ꝯͣhāt extraneis qͣꝫ cuꝫcōſāguineis vt āpliet̉ viciſſitudo caritatis. hanc rōnēmatrimonia fuerūt īterdicta īter cōſanguineos. vt plene hr̄in. c. i. xxxv. q. i. ſed ī ſcd̓o cāu cōſuetudo ē ꝯͣ bonos mores ꝯͣ bonū caritatis ī eo relaxat ꝓhibitionē īter cōſanguineos. cōſuetudo aūt vel ſtatutū ꝯͣ legē nutrientē bonos mores vꝫ vt in. c. fi. de cōſue. bar. in. l. oēs populi. ff.iuſti. iu. Itē ē veꝝ in pͥmo cāu cōſuetudo diſponatꝯͣ legē diuinā canonica. qꝛ lꝫ ius canonicū diuinū ꝑmittant matrimonia ī ꝗnto gradu. tn̄ p̄cipiūt vt ꝯͣhant vt inl. ꝗcꝗd. ff. de iudi. in. c. cōſuluit. of. del̓. ſꝫ in ſcd̓o cāucōſuetudo de directo diſponit ꝯͣ p̄ceptū canonis. aliud īpͥmo cāu qͣꝫ in ſcd̓o. Itē cōſuetudo pōt īterpretari ius diuinum ſicut ex. vt noͣt Inno. in. c. fi. de confue. valet diſpēſatio obtēUla CI Ca. ta a papa ſuꝑ mrimonio īter ꝯſanguineos ꝯͣcto ſi ibi falſa ſit exp̄ſſa niſipoſtea ea papa ꝯfirmaret. h. d. ẜm veꝝ cōem ītellectū. pͥmo recitat diſpēſationē. tacite dānat. ſcd̓o ibi tn̄. tolerat diſpenſationē ex. Caſus lr̄alis. Quidā nobilis ꝯͣxit matrimoniū quadā muliere que ip̄m cōtingitv. gradu ꝯſāguinitatis. de filiā vnicā ſuſcepit. tādē mortuafuit poſt mortē filie ſupplicatū fuit do. pa. vt fauore filie qͣꝫde illa ſuſceꝑat: diſpēſaret vt inſimul poſſent remāere: ſicallegata falſa diſpenſauit vt inſimul remanerēt. Ep̄s loci viſa indulgētia. obtenta ex falſa. dubitauit vtꝝ poſſentp̄textu hꝰ indulgētie ſic remāere ſignificauit hoc do. pa. addēs ex ſeꝑatōe illoꝝ magnū ſcandalū īminebat. Rn̄detpa. ip̄e poterit diſſimulare vt remaneāt in copula ſic contracta ꝑꝑ graue ſcādalū qd̓ īminebat ſi ſeꝑēt̉. Berduas cās diſpēſandi ſuꝑ mr̄imōio ꝯͣhēdo ſeu ꝯͣcto i gradilege canōica ꝓhibito. prīa qn̄ ex tali mr̄imonio de factotracto ſoboles ē ſuꝑſtes. vn̄ fauore filioꝝ ī tali mr̄imōio diſpēſat̉. qd̓ ītellige ſicut dixi ī. c. hr̄et. de eo dux. ī ma. qͣꝫpol. Scd̓a ſcandalū euitandū. vn̄ hodie quotidie papa diſpēſat īter ꝯſanguineos ꝑꝑ bonū pacis futuꝝ vel ſcā

xxvij.De ꝯſangui. affi.Tua nos.Quia circa.

dalū ēuitādū hec ſufficiēs ē nedū poſt mr̄imoniū ꝯͣctuꝫſꝫ an̄. qꝛ ꝑꝑ ſcādalū recedēdū ē a diſpōne iuris poſitiui. vtin. c. ij. de no. ope.. Noͣ ſcd̓o ar. optimū ex tex. narrata in īpetratiōe debēt vificari ip̄m īpetrātē. ſi īpetrās diſpēſationē narrat plures cās oꝫ pͥmo illas vificare. vndeonꝰ ꝓbādi īcūbit opponēti. de quo vide Io. an. in. c.vnico. de lit. ꝯt. li. vi. in addi. ſpe. de clā. de ſpō. pꝰ pͥncipiū Itē noͣ vitas narratoꝝ ē ꝯſiderāda ẜm tꝑs īpetratiōisno .n. ſufficit narrata pͥus fuiſſe v̓a vel poſt īpetrationē vificata. .n. ille impetrās habuerat filiā tn̄ habuit tꝑe īpetratiōis. intellige qn̄ v̓itas cāꝝ narrat̉ de pn̄ti. In gl.fi. duo ſing. ex iſta glo. pͥmo ſurreptio in exp̄ſſiōe falſecāe viciat diſpēſatiōeꝫ ip̄o facto. lꝫ gl. hūc articulū diſputet allegādo aliqͣ iura faciūt in ar. ego tn̄ allego tex. aꝑtū īc. ij. in fi. de fi. p̄ſb. li. vi. vbi aꝑte ꝓbat̉ diſpēſatio ē nulla ſolū ſurreptionē in expͥmēdo. ſꝫ ēt in veꝝ tacēdo. namdeteſtabilius ē falſū expͥmere qͣꝫ veꝝ tacere. tn̄ diſpēſatiocorruit ex taciturnitate. idē dicit in qͣlibet gr̄a ſeu pͥuilegiovt le. noͣ. in. c. ad audiētiā. el. ij. de reſcrip. ſecꝰ ē in lr̄is impetratis ad lites. ille .n. ex ſurreptōe ſūt ip̄o iure nulle ſꝫ exceptionē ānullāde. vt noͣ. in. c. ceteꝝ.. c. plerūqꝫ.. c.ſi aūt. de reſcrip. rōnē diuerſitatis dico in. d. c. ad audientiāAd ꝯͣ. allegata in pͥn. gl. dicit hoſt. ponūt cāus ſpālespter fauore in eis ꝯtētū. ſꝫ tu dic ſpāliꝰ in. c. ex ꝑte falſa fuit impulſiua final̓. finalis ingrediēdi religio ē dei ẜuitiū. ſic fuit peccatū in finali. Itē reſpectulegati dicimꝰ ſi tal̓ expͥmit̉ ſi eſſet falſa teſtator nullomo legaſſet valet legatū. vt in. l. tale. in. §. falſaꝫ. qd̓ibi noͣ. ff. de ꝯdi. de. ſꝫ regul̓r falſa viciat. qꝛ coheret legato vt ibi. Ad. §. ſemel. dic ꝓcedit fauore libertatis qꝛ ſemel ꝯceſſa debēt reuocari. ſꝫ in diſpenſatōe vl̓alia gratia ſemꝑ p̄ſumendū eſt pͥncipē fuiſſe motū ex exp̄ſſa. vt in. c. adeo.. de reſcrip.. c. poſtulaſti. e. ti. Sꝫq̄ro ꝗd ſi motu ꝓpͥo papa diſpēſat vel aliā gr̄aꝫ cōceditꝗd falſitas exp̄ſſa habeat viciare gr̄aꝫ. aliꝗ dubitarūt.ſed ego ſimpl̓r tenerē ſi talis eſt tacita vel exp̄ſſa vl̓exiſtente papa gratiā cōceſſiſſet tūc viciat̉. qꝛ lꝫ motꝰprius excludat ſurreptionē tn̄ firmat gr̄am ꝯͣ intentionēcōcedentis. ita notabil̓r ſentit Io. an. in. c. ſi motu ꝓpͥo. dep̄bē. li. vi. vide do. de ro. deciẜ. xlv. alibi dixit noͣbil̓ gl.in cle. ſi romanꝰ. de p̄bē. motꝰ ꝓpriꝰ nihil oꝑat̉ vltra caſus in iure exp̄ſſos. Scd̓o noͣ ex glo. tenebis ſēꝑmēti tolerātia diſſimulatio pͥncipis in actu a iure ꝓhibito inducit diſpēſationē cuiꝰ ꝯͣriū vr̄ ꝓbare tex. in. c. iādu. in fi.. de pbē. vbi dicit tex. multa patiētiā tolerāt̉.Do. an. dicit aliqͣ pulchra v̓ba. Aut .n. cōſtitutio pape apͥncipio cōiter tenet̉ ip̄o papa ſciēte tolerāte. tūc tolerātia excuſat a peccato hoc qd̓ noͣt gl. iiij. di. ī. §. leges. īc. i. de tre. pa. in. c. multi. xv. q. vlt. Aut a pͥncipio aꝗbuſdā recipit̉ a ꝗbuſdā. tūc tolerātia excuſat apeccato. ad hoc. d. c. iādudū. hoc ego ītelligo limito qn̄maior ꝑs populi receꝑit. tunc peccat minor ꝑs obẜuādo. ſecꝰ eꝯͣ qn̄ minor ꝑs ppli obẜuaſſet maior ꝑs recepiſſet. ī cōſuetudīe inducēda attēdit̉ maior ꝑs ppl̓i. qd̓ facit minor ꝑs vt noͣt Io. an. in. c. fi. de cōſue. in gl. fi. idē in tractatu de cōſuetudine in. c. circa ꝗntū. Aut cōſtōpape a pͥncipio fuit recepta cōiter ſupple vel a maiori ꝑte.qꝛ idē ē vt.. dixi. ſꝫ ſi ex poſtfacto aliꝗ trāgrediunt̉. tuncaut papa ſpecifice ſcribit vult certū actū tolerare ſeu diſſimulare. tunc tal̓ diſſimulatio hꝫ vim diſpēſationis. iſte ēꝓpͥe cāus huiꝰ. c. ē enī veriſil̓e papa citra diſpēſatōeꝫmādaſſet iſtos tolerari ī peccato ꝑꝑ ſcandalū ꝯͣ. c. ij. de no.oꝑ.. Aut papa nihil ſpecifice ſcribit. vr̄ diſpēſare.ſic loꝗt̉. d. c. cuꝫ iādudum. qd̓ ego ītelligo veꝝ niſi papa diſpēſaſſet iſtis trāſgreſſoribꝰ circa aliquē actum tāqꝫ habilibꝰ. ad hoc facit. l. barbariꝰ. qd̓ ibi noͣ. ff. de off. p̄to. etidē dic oīa quo ad ſtatuta ep̄i.Teſtes de cōſāguinitate deUA HOS. ponunt cōputarionē debēt inciꝑe a ſtipite vel germanis. Communis diuiſioDD D iij