Qui clerici vel vouen.Fonſuluit.Ueniens.xviij.
de reg. ⁊ in. c. ex ꝑte de cēſi. tn̄ ſi an̄qͣꝫ īgrediat̉ ꝯͣxit mr̄imoniū nō dꝫ cōpelli ad dimittēdū vxorē. qꝛ ꝑ fortiꝰ vinculuꝫſuꝑueniēs tollit̉ votū pͥmū vt in. c. vnico de voto. li. vi. facitc̓. ꝗ poſt votū de reg. e. ti. ⁊ li. ¶ Scd̓o noͣ ꝙ votū de ītrando religionē dr̄ ſimplex ⁊ nō ſolēnizatū quo ad mr̄imoniūdirimēdū. niſi ꝑ ꝓfeſſiōeꝫ ſubſequētē de quo in. c. vnico palleg. li. vj. ⁊ idē dic in voto ꝯtinētie vt ibi. ¶ In glo. nechītuꝫ in fi. de hoc dic melius vt dixi ī. c. ex ꝑte ⁊ ī. c. cōſulti⁊. c. ſtatuimꝰ de regula. ⁊ vide tex. cū gl. ī cle. eos. de regula. Et in effectu dicē̓dū ꝙ votū ſolēnizat̉ ꝑ ꝓfeſſionē nedūexpreſſam ſed etiam tacitaꝫ vt in. d. c. vnico. vn̄ dicendumē an ⁊ qn̄ ſuſceptio ſeu delatio hītꝰ īducat ꝓfeſſionē. ⁊ dicēdū vt dixi ī dictis iuri. p̄allega.Suſceptio hītꝰ ſine ꝓfeſſioOnTuIII ne non dirimit mr̄imoniū ꝯͣctū: ſed ꝯͣhēdū īpedit. hec ſūmatio ē nimis gnaͣliſvn̄ ẜm ītellectū quē teneo ſūmo fic. Suſceptio hītus ꝓfeſſoꝝ extra religionē a nō hn̄te ptāteꝫ īcorporādi religiōi īpedit indubio mr̄imoniū ꝯͣhēdū: ſed nō dirimit ꝯtractū. Prīo ꝯſultatio. 2 rn̄ſio ibi ꝯſultatōi. ¶ Caſus lr̄alis.Quedā nobil̓ mulier veſtibꝰ p̄cioſis abiectis mutauit hītū. ⁊ de manu p̄ſbyteri velū aſſūpſit. ſꝫ nō renūciauit ꝓpͥisnec ītrauit clauſtrū: nec ī manu alicuiꝰ ꝓfeſſa eſt: vl̓ obediētiā ꝓmiſit: poſtmodū āno elapſo mr̄imoniū ꝯͣxit: q̄rebaturꝗd iuris ſit de ipſa. rn̄det pa. ſic̄ ſimplex votū īpedit matrimoniū ꝯͣhēdū: ſed nō dirimit iā ꝯͣctu. ita hītꝰ ſine ꝓfeſſioneſuſceptꝰ īpedit ne ꝯͣhat̉. ſed nō diſſoluit ꝯͣctū. Ber̄. ¶ Nōhͦ ibi ſuꝑ altare. ꝙ qn̄qꝫ ꝓfeſſio ſit ſuꝑ altar̄ ⁊ nō ī manibꝰſuꝑioꝝ ꝙ ītelligūt doc. ⁊ bene qn̄ ſit ſciēte ſuꝑiore ⁊ ꝑmittēte. nā de more qͣrūdā religionū eſt: vt ꝓfitēdus ſcribat ꝓfeſſionē ꝓpis manibꝰ. ⁊ ſic ꝯſcriptā ponat ſuꝑ altare pn̄tetoto ꝯuētu ⁊ acceptāte. nā nō pōt ꝗs ſeip̄m īcorporare religiōi: ſed oꝫ ꝙ īterueniat ꝯſenſus p̄ſidētis ī illa. vt in. c. adapl̓icā. sͣ. de reg. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ¶ Scd̓o noͣ tex. mirabileꝫ ꝙ ſuſceptio hītus religiōis īpedit mr̄imoniū ꝯͣhēdū: ſꝫnō dirimit de facto ꝯͣctū. ¶ Cōtra h̓ oppo. vr̄ .n. ꝙ debeatdirimere vt in. c. ſuꝑ eo de regu. ⁊. c. vidua. sͣ. eo. ti. So. gl.ij. ītelligit tex. de hitu ꝓbatiōis. ꝯͣriū loꝗt̉ in hītu ꝓfeſſiōisvel ẜm gl. iij. qn̄qꝫ apparet ꝙ ſuſcipiēs hītū ꝓbatiōis voluit mutare ſeculū: ſed h̓ ceſſabāt ſigna mutādi ſeculū. pͥmaſolo nō vr̄ bona: qꝛ hītus. ꝓbatiōis ēt nō īpedit mr̄imoniūꝯͣhēdū īmo libere pōt redire ad vitā pͥorē vt in. d. c. ſuꝑ eo.⁊ maxīe exquo ceſſabāt h̓ ſigna penitꝰ mutādi vitā cū nonrenūciauerit ꝓpis nec ītrauerit clauſtrū. vt in lr̄a ⁊ multuꝫīuoluit̉ ꝑ doctores ītellectꝰ huiꝰ. c. Hoſti. ītelligit īter cetera ꝙ loꝗt̉ de hītu ſuſcepto extra religionē. Sꝫ omittēdoea q̄ cōcernūt titulū. sͣ. de regula. breuiter quo ad ītellectūhuiꝰ ti. dico ꝙ tex. ꝓcedit in aſſumēte hītuꝫ ꝓfeſſoꝝ extrareligionē a n̄ hn̄te ptātē ī corporādi eū religiōi. nā p̄ſbyteriſte nō hēbat ptāte recipiēdi illā ad ꝓfeſſionē ⁊ eā ī corporādi religiōi. vt plene dixi in. c. porrectū de regula. ⁊ ſic ex ſuſceptiōe illiꝰ hītꝰ nō pōt iſta iudicari ꝓfeſſa. ſed exquo ſimpl̓r mutauit hītū vr̄ voluiſſe qͣꝫtū in ſe erat vitā mutar̄ ⁊ obſeruare ꝯtinētiā. iō ex hͦ ſigno īpedit̉ mr̄imoniū ꝯͣhēdū. ſic̄in ſil̓i dicimꝰ in ꝯiugato ītrāte religionē ꝗ ſi reuocat̉ ad petitionē vxoris dꝫ qͣꝫtū ī ſe ē ẜuar̄ ꝯtinētiā qꝛ qͣꝫtū ad illā ſeruādā pōt ſe obligare. vn̄ tex h̓ appellat illū hītū religiōis ⁊nō ꝓbatiōis ⁊ eꝗparat hāc ſuſceptionē hītus voto ſimplici. qꝛ tacite vr̄ vouiſſe ꝯtinētiā. ſecus puto ſi ab hn̄te ptāteꝫhītu recepiſſꝫ ꝓfeſſiōiſ ēt extra monaſteriū ar. ī. c. porrectū⁊ in. c. ſic̄. de regula. ⁊ ꝓ h̓ vide bo. gl. ī. c. de viduis el. i. xxvij. q. i. ¶ Quid aūt de illo ꝗ portauit hītū ꝓbatiōis ꝑ annum extra religionē. dic vt hēs tex. cū gl. in cle. eos de r̄gula. ⁊ ꝑ h̓ habes clare intellectū huiꝰ. c. ¶ In gl. in v̓. altarein fi. de hac maͣ ꝗs poſſit recipere efficaciter ad ꝓfeſſionemdic vt dixi. sͣ. poſt Inno. in. d. c. porrectuꝫ.Uotuꝫ caſtitatis de pn̄ti īpeditENIEIS nr̄imoniū ꝯͣbēdū eccl̓ia tn̄ ex cāmr̄imoniū ꝯͣhi qn̄qꝫ ꝑmittit. hͦ dic̄ īherēdo lr̄e.uarrat caſuꝫ p̄miſſa cā. 2º ponit mādatū ibi nos
itaqꝫ. ¶ Caſus kr̄alis. Quedā mulier ꝓmiſit fidē dādo nupturā ſe cuidā viro abn̄ti. poſtmodū audiuit plura de crudulitate ipſiꝰ noluit cū eo ꝯhere ⁊ cū timeret ne cōpelleret̉ꝯͣhere cū ipſo. in manu. m. hr̄mite votū cōtinētie ꝓmiſit. nōtn̄ locū vl̓ veſtē mutauit. vir hͦ audito cū alia ꝯͣxit. dictꝰ heremita ad dn̄m pa. acceſſit. ꝓponēs ei p̄dicia. Ip̄e ꝯſideranstutiꝰ eē vt p̄dicta mulier poſt fidē ⁊ votū ſimplex mr̄imōiūꝯͣhit qͣꝫ fornicationē īcurrat. mādat ꝙ ſi nō ē āpliꝰ ī facto ꝓceſſuꝫ de fide mētita. ⁊ de voto violato pnīaꝫ īpōat ⁊ ei detlnīaꝫ ꝯͣhēdi. Ber. ¶ Nō pͦ ꝙꝛ timor ſeuitie ſpōſi nō hꝫ ſpōſalia dirimere vr̄ .n. metꝰ vanꝰ qd̓ puto veꝝ niſi maxīa ſeuitia acceſſiſſet ex poſtfacto ar. ī. c. lr̄as ī fi. d̓ reſti. ſpō. ¶ Secūdo noͣ ar. ꝙ heremita pōt noīe eccl̓ie vl̓is votū cōtinentierecipe. vide qd̓ dixi pꝰ Inn. in. c. dudum de cōuer. cōiug.¶ Noͣ tertiū caſuꝫ mirabilē quē neſcio alibi ꝙ ꝯͣ votū ꝯtinētie ſeu caſtitatis eccl̓ia qn̄qꝫ diſpēſat de quo. jͣ. latiꝰ dicet̉cū gl. fi. ¶ In gl. in v̓. de ſeueritate ibi nō obſtāte voto ſimplici. nō gl. ſingl̓r vſqꝫ ad fi. quā neſcio alibi. vult .n. aꝑte ꝙſpōſalia de futuro n̄ tollunt̉ ꝑ ſimplex votū caſtitatis ſeq̄nſ⁊ iō aliꝗ vt refert h̓ Inn. dicebāt ꝙ votū illiꝰ mulieris nontenuerat exquo pͥus ꝯͣxerat ſpōſalia. vn̄ ſic̄ votū ſolēne nōvalet ꝯͣ mr̄imoniū cōſūmatū vt in. c. ꝗdā de cōuer. coniugita nec votū ſimplex ꝯͣ ſpōſalia de futuro. hoſt. dic̄ ꝙ votuꝫiſtiꝰ mulieris tenuit ⁊ ꝙ papa de gr̄a dedit ſibi prātē ꝯͣhēdinō tn̄ aꝑte tāgit dubiū ſup̄dictū. do. An. vr̄ h̓ velle ꝙ votūcaſtitatis ſit fortiꝰ qͣꝫ ſpōſalia de futuro ⁊ ſc ſentit ꝙ ſpōſalia tollunt̉ ꝑ tale votū qd̓ ēt h̓ ſentit Gaſ. Sꝫ ꝯͣriuꝫ aꝑte tꝫhoſt. jͣ. c. ſe. ⁊ ſeꝗt̉ ibi do. an. dic̄ .n. hoſt. ibi ꝙ ſi votum p̄cedit ſpōſalia nō valēt ſpōſalia vt ibi. ſi āt ſpōſalia p̄cedūt votuꝫ tunc cōpellit̉ vouēs aut ſolēnizare votuꝫ .ſ. itrādo religioneꝫ aūt ꝑficere ſpōſalia. ar. c. ex ꝑte de cōuer. cōiuga. ⁊hāc puto opioneꝫ veriorē. nā cū ſit orta obligatio ſpōſo n̄vr̄ ꝙ in ipſiꝰ p̄iudiciū poſſit vouere caſtitatē. ar. ī. d. c. ex ꝑte. ⁊ pro hͦ facit iſte tex. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ h̓ pōderat̉ votūpoſt ſpōſalia emiſſuꝫ. dico .n. ꝙ votuꝫ obligauit mulierequo ad ſe ⁊ ſoluris ſpōſalibꝰ ꝑ ſequēs mr̄imoniuꝫ ꝑ viꝝctuꝫ remāſit ī ſuo robore. ¶ In gl. fi. ibi cōꝑatiua ꝑmiſſiovult dicere ꝙ illa ꝯͣhēdo nō euitat peccatuꝫ exquo venit ꝯͣvotuꝫ. ſꝫ eccl̓ia ꝑmittit vt euitet̉ maius maluꝫ. ⁊ hāc opi. tenuerunt multi extra gl. maxīe Inn. ꝗ exponit tex. in fi. nonpoſtponas .i. nō ꝓhibeas qͣſi velit ꝙ eccl̓ia nō dabit lnīamꝯͣhēdi. ſed nō ꝓhibebit ꝯͣctum ne deteriꝰ inde cōtingat. ſedhoſt. vr̄ velle ꝙ ex diſpēſatiōe eccl̓ie iſta ꝯͣheret. ⁊ tria fuer̄tq̄ induxerunt papā ad diſpēſanduꝫ. pͦ ꝑturbatio mulierisqꝛ votuꝫ emiſit nō inſpirata ſꝫ in fraudē ſpōſi. 2ᵉ ꝑꝑ maiusꝑiculuꝫ euitādū qꝛ ml̓ier videbat̉ incōtinēs. Terto qꝛ eratiuuenis. ⁊ ſuſpecta. vn̄ papa accepit a nō idō eo debitor̄ qd̓potuit. hāc opi. ꝙ ex diſpeſatiōe ꝓcedat ſentit Spe. ī ti. delega. in. §. nūc de ep̄oꝝ. vſ. cxxxiij. vbi dic̄ ep̄m poſſe diſpēſare circa votū ſimplex ⁊ volēs allegare h̓. c. allegauit ꝑ errorē c. p̄cedēs qd̓ nihil facit. ⁊ noͣ ſing. iſtud dictū Spe. qꝛneſcio alibi ꝙ ep̄s poſſit diſpēſare ī voto cōtinētie. nā gl. j.c. ꝓxi. dic̄ ꝙ eccl̓ia pōt diſpeſare ⁊ nihil dicit de ep̄o. hoſt.ibi ſentit ꝙ papa ſolus diſpēſet ⁊ ex cā. vide gl. ī. c. i. de voto. qͥ voluit ꝙ ēt papa nō poſſit diſpēſare in voto cōtinc̄tieqꝛ nō eſt reꝑire maiꝰ bonū in quo poſſit fieri continuatio.Sꝫ qͣꝫtū ad hͦ vltimū doc. cōiter tenēt ꝯͣriū in. c. cuꝫ ad monaſteriuꝫ de ſta. regu. cōcluderē hāc maͣꝫ ſic ꝙ aut q̄rit̉ anpapa poſſit ⁊ dico ꝙ ſie ex maxīa tn̄ cā ⁊ loquor de directadiſpēſatiōe ꝑ quā euitat̉ peccatū ⁊ de hͦ dic vt dixi ī. d. c. cūad mōaſteriuꝫ. Aut q̄rit̉ de ep̄o ⁊ in termīs huius. c. putoꝙ ep̄s poterit exquo reꝑimus caſuꝫ cōceſſuꝫ ab eccl̓ia necreꝑit̉ ſibi ꝓhibita diſpēſatio facit qd̓ noͣt inn. ī. c. ex tenorede tēpo. ordi. ſed extra cāuꝫ huiꝰ. c. ſeu cōſimiles termīosputo ꝙ ep̄s nō poterit qꝛ cāus eſt valde arduus ⁊ dubiusadeo ꝙ multi dicunt ēt papā nō poſſe vt. sͣ. dixi. vn̄ iſte caſus tanqͣꝫ. arduus dꝫ reſeruari pape vt in. c. maiores ī pͥn.de bapti. Et puto attētis cauſis q̇ īduxerunt h̓ papā ad diſpēſanduꝫ. ꝙ ſine peccato iſta ꝯͣhat mr̄imoniuꝫ tn̄ aget penitētiā in ſatiſfactiōe culpe ſiqua fuit a pͥncipio ⁊ hoc vr̄ velC E C