Pars quarta. De Septem ꝑtibus

btītudinis ad aīam ꝑtinētibus. Diſt. .III

Timor. Triſtitia. Turpitudo. Ponderoſitas.Imbecillitas. Seruitus. Infirmitas. Anxietas.Vite breuitas. Quēcunqꝫ has om̄es miſerie ꝑtes tolerare contigerit ſumme corꝑis et aīe miſerie ſubiacebit. Verū nec vnā illius beatitudinis. uel vnam huius miſerie partes qͥſqͣꝫ in hacvita ꝑfecte poteſt habere. nec rurſuſ ex toto eacarere. In alia uero vita aut ꝑfectā habens beatitudinē nullatenꝰ miſerie ſubiacebit. aut ſūme ſubiacens miſerie. oīno beatitudīe carebiQd̓ ut totū cōprobare poſſimus. per ſingulasbeatitudinis ꝑtes ꝑ ordineꝫ diſcurramus.Rima pars beatitudinis ad aīam ꝑtinētiseſt ſapientia. Nec autē in futura vita tātabonis erit. ut eoꝝ q̄ ſcire uoluerint. nihil ſit qd̓ignorent. Bonus enī ꝑfecta q̄ deus eſt ſapientia replebit̉. eamqꝫ facie ad facieꝫ uidebit. quādū clare ꝑſpicit. naturā cuiuſlibet creature uid̓bit potiusqꝫ in ſeipſa uideret. q̄ in deo meliusqͣꝫ in ſeip̄a conſiſtit. Tūc enī iuſti cūcta ſcientq̄cunqꝫ deꝰ fecit. tam ea q̄ p̄terita qͣꝫ ea q̄ poſtmoduꝫ ſunt futura. Ita & a ſingulis om̄es ibi& ab omnibuſ ſinguli cognoſcent̉. nec quēqͣꝫoīno latebit. qͣ patria. qua gēte. qua ſtirpe. qͥsfuerit oriundus. Cū autē ſuꝑius dictum ſit ꝙvniuſcuiuſqꝫ mentem ab alterius oculis membroꝝ corpulentia non abſcondet. & hic dicatAnſhelmus. ꝙ a ſingulis om̄es. & ab om̄ibuſſinguli cognoſcent̉. poteſt aliquis moueri &q̄rere utrū pctā q̄ feci uidebūt om̄es. Abſit h̓Ea enī confeſſus ſum. ut delerent̉. & obliuiōidarent̉ ut nulli amplius panderent̉: Reſpondet Anſhelmuſ. Cū tu in illa gloria ab om̄i criminū ſorde purgatus. vultu dei preſenſaſtiteris. ingratus ne ei poteris eſſe ꝓ tanta miſericordia quā tibi fecit remiſſis illis delictis. Nōinquies. Et vnde inqͣꝫ gratias ages. ſi nihileoꝝ vn̄ gratias agere debeas in memoria tuahabeas. Vt igit̉ ī illius laude eternalit̓ iocunderis. ſemꝑ de quāta miſeria ſis erutus utpito corā habebis. Cū ergo ſinguloꝝ conſciētieſingulis pateant. audeo fateri ea quoqꝫ pctācūctis electoꝝ patere. ꝓ quoꝝ curatiōe tu deogratioſus exiſtens aſſidue. non ad tuā cōfuſionē. ſꝫ ad magnā dei mīam. eiuſ quoqꝫ glorificationē. tuāqꝫ cōgratulationē. Nō enī tūc propctīs te maior anguſtia cordis p̄met. ſceleruꝫve tuoꝝ magis pudebit. qͣꝫ aliquē magniſ olīvulneribus lautiatū. iāqꝫ ex om̄i ꝑte ſanatumaboliti languoriſ moleſtia p̄mit. Vel nūqͥd eorū q̄ in cunis poſitus infans egit. nūc grandeuum pudet. Tūc qͥppe cū integra ſanitas. ꝑfecta mūditia. plena remiſſio. ſecura oīm offenſionū īpunitas tibi certo arriſerit cognitio ul̓recognitio pctōꝝ tuoꝝ. ī nullo tibi horrori ul̓cōfuſioni magis eſſe ualebit. qͣꝫ eſt mō beatoPetro apl̓oꝝ principi qͣ xp̄m negauit abiuratio ſua. uel beate Marie magdalene pctā ſua.& multis alijs multa q̄ ſciunt̉ donata crimīaſua. Verum ſuꝑ h̓ agnitis delictis ſuis uelutenormi ac feda infirmitate ſua pietas. virtus& ſapientia inedici qͥ te ſanauit. ſublimius a

cunctis admirabit̉. laudabit̉. & magnificabit̉Laus aūt & magnificētia glorie dei. tua ſi bn̄aduertis gloria eſt. Sic igit̉ patet ꝙ oīm pctōrū tuoꝝ ſine dolore recordaberis. & om̄eſ ea ſine tui confuſione videbunt. ſꝫ potius hͦ ad deimīam oſtendendū. & ad gratīarū actionē iugiter exſoluendaꝫ. Perpende ſi potes qͣꝫgrataſit iſta ſapientia. qͣ tū ſicut ab om̄ibus cognoſceris. ſic a te om̄es & ſinguli cognoſcunt.Ecunda pars beatitudinis ē amititia. Perfecta aūt amititia ē. q̄ ad inimititiā cōuerti non poteſt. Bonum enim quemqꝫ ſic deusom̄eſqꝫ alij boni diligunt. ut eū odio ultra habere non poſſint. Quantū nāqꝫ ſeip̄m quiſqꝫtantū & tam diu diliget & alterū. Cū omnesvnuꝫ corpus xp̄i ſint. & xp̄us oīm caput. nonminori ſeſe affectū amplectunt̉. qͣꝫ vnius corporis membra ſibiinuicē cōpulant̉. Putas neabundans eris in dilectione. qͣ hic tibi fueritin poſſeſſione. & tn̄ iſtam tranſi. & illū contēplare ꝑ quē tibi bona om̄ia ꝓuenere. & ꝑcipieſꝙ ille plus qͣꝫ tu teip̄m. & qꝫ om̄es alij ſe incōꝑabiliter amet te. & tu ſuꝑ teip̄m & ſuꝑ om̄esalios ineffabili qͣdā ſuauitate illū amabiſ. Vn̄Anſhelmus in ꝓſologiō. Si delectat amicitiadiligūt deū pluſqͣꝫ ſeipos. & inuicē tāqͣꝫ ſeip̄oſ& deus illos pluſqͣꝫ illi ſeip̄os. Si igit̉ in hac vita miſera iocundū eſt amicū verū & fidelē habere et delectabile ē amicis cōuiuere. ꝓpter qd̓dicit ſapiēs Ecc̄i. xxv. Beatus qui inuenit amicū verū. quāta tūc erit iocūditas. tantos. tales& tot amicos. tam ꝑfecte. fideliter. & ueracitdiligentes habere & ip̄m fontē amititie poſſidere. Augꝰ. Nulli ſuꝑiori nullus inferior inuidebit. ſicut nūc non inuident archangelis angeli ceteri. Habebit enī donū alius alio minuſvt hͦ quoqꝫ donū habeat nec uelit ampliꝰ. Tāta erit ibi amicitia ꝙ ip̄i deū plus diligent. qͣꝫſeip̄os. & deus illos diliget pluſqͣꝫ ip̄i leipſos.& tanta uis caritatis omēs ſibi ſociat. ut vnuſqͥſqꝫ qd̓ in ſe non acceperit. in alio accepiſſe ſegaudeat.Ertia pars beatitudinis eſt concordia. Cōcordiā tam rarā habet h̓ homo. ut nec ip̄ecū alijs. nec alij ſecū. īmo nec ip̄e ſemꝑ ſibimetip̄i concordet. Sic eni corpus & aīa diſſident.vt qd̓ unū appetit. alterū nolit. Sicut ait apl̓uſGalla. v. Caro concupiſcit aduerſuſ ſpm̄. ſpūſaūt aduerſuſ carnē. h̓ enī ſibi inuicē aduerſāt̉.Et Ro. vii. inuenio aliā legē in membris meisrepugnantē legi mentis mee. In alia uero uita in lumma cōſiſtunt concordia. Corpus enī& aīa cuiuſlibet ſancti. īmo om̄es iuſti ſibimuicē tante erūt concordie. quāte in p̄ſenti ſuntoculi noſtri. Sicut enī oculus vnus uerti nonpoteſt quo non uertat̉ & alius. ſꝫ ſemꝑ in eandem ꝑtem uoluuntur. ſic corpus & aīa uel ſocietas illa iuſtoꝝ nil poterit uelle diuerſū. ſꝫ eādē ſemꝑ uolūtatē habebūt. Corpus vnū erimꝰqͥcunqꝫ ibi erimus. eccleſia vna. ſpōſa vna xp̄ierimus. quicūqꝫ ibi erimus. Ip̄a dei uoluntasdiuerſa non erit a tua. ſꝫ ſic̄ tū qd̓ ille. ſic & ille