Hominis. Diſt. XX.Pars quarta. De miſericordia

nec tynea demolit̉. & vbi fures non effodiūtnec furant̉. et bn̄ dicit thobias in die neceſſitatis. ſcꝫ in morte et poſt mortē. tūc em̄ indigethomo maxime miſericordia. Sola aūt miſericordia eſt comes defunctoꝝ. ait amb̓. Vn̄ diues epulo qui lazaro pauꝑi n̄ eſt miſertꝰ dumviueret. nec in morte nec poſt mortem miſericordiā inuenit. vt vnicam aque guttulā impetraret. Magna igit̉ ē ſapīa pauꝑibꝰ ꝓpter deūmiſericordit̓ erogare. hec eſt ſapientia nō terrena aīalis. et dyabolica. ſed ſapientia que deſurſū eſt. De qua Iac̓. ii. Que deſurſū eſt ſapiētia. pͥmū quidē pudica eſt &cͣ. plena miſericordia & fructibus bonis. Iſta ſapientia nō tm̄ ēmiſericors. ſꝫ plena miſericordia. quia miſericordia facit eam plenā replendo meritis & ſpiritualibus bonis. & fructibꝰ id eſt oꝑibꝰ ſanctis. vnuſquiſqꝫ em̄ nr̄m eſt in orto dn̄i. id eſteccleſia ſicut arbor fructi fera. Vnde dicit dn̄sMath̓. vj. Arbor bona fructꝰ bonos facit. mala aūt arbor fructus malos facit. Nō vero miſericors eſt ſicut oliua fructifera hn̄s in ſe fructus ſuauiſſimos ex qͣ ꝓcedit oleū dulciſſimūvnctionis. qd̓ quidē valet ad mitigandū dolores. ad ſanandū languores. ad cōdimentū ſaporis & nutrimentū ardoris. Vn̄. pͣs. īꝑſonamiſericordis hoīs dicit. Ego auteꝫ ſicut oliuafructifera in domo dn̄i. Sane tot fructꝰ producit hec oliua. tot exhibet opera pietatis.Octauū eſt acquiſitio amicoꝝ. hō nanqͣꝫmiſericors acquirit ſibi amicos et multiplicat.interceſſores pro ſe ad deū obligat. & in cauſaſua ꝯgregat aduocatos. Ideo dicit dn̄s. facitevobis amicos de māmona iniquitatis. nec ſolum hoīes acquirit amicos. ſꝫ qd̓ longe maiuseſt ip̄m deū. ſicut dicit̉ ecēi. iii. Elemoſinā pauꝑis ne defraudes ⁊cͣ. Et poſt multa pietatisoꝑa. Subdit. In iudicādo eſto pupillis miſericors vt pater &cͣ. Et eris tu velut filius altiſſimi. et miſerebit̉ tibi magis qͣꝫ mr̄. ¶ Nonū ēin afflictione cōſolatio. ps Si dicebā motꝰ eſtpes meꝰ miſericordia tua. dn̄e ad me. ẜm ml̓titudinē do. m. in cor. m. ꝯſo. t. letife. a. m. IdēFiat miſericordia tua vt cōſolet̉ me. Deus em̄miſericors illos cōſolat̉ & liberat et a rribulatione et a miſeria qui miſeros cōſolant̉ & eoruꝫcōpatiētes miſeriis miſerent̉. vn̄ Augͥ. Beatosdicit eē dn̄s qui ſubueniūt miſeris. qm̄ eis itarependit̉ vt a miſeria liberent̉. pͣs. Beatus quiintelligit ſuꝑ egenū & pauꝑem in die mala liberabit eum dn̄s. ¶ Decimū eſt pene debiterelaxatio. quia pena quā ſolue̓ debet aliquis īpurgatorio. ꝓpter oꝑa miſericordie relaxaturSicut homo dando de ſuis aliqua ꝓcurat ſe apena carceris liberari. Vn̄ regi nabug̓. cui deꝰin ſomno ꝑ viſionē on̄derat. & ꝑ danielē p̄dixerat. eiiciēt te ab hoībus. & cum beſtiis feriſqꝫerit habitatō tua. fenum vt bos comedes &cͣ.Dixit daniel qͣzobrē rex cōſiliū meū placeat tibi. & peccata tua elemoſinis redime. & iniquitates tuas miſericordiis pauꝑum. Ecōtra. Seruo neqͣꝫ qui noluit cōſeruo ſuo miſereri & de-

bitum ſibi remitte̓ dixit dn̄s eius. Serue neqͣꝫom̄e debitū dimiſi tibi. qm̄ rogaſti me. nōneergo oportui: et te miſereri cōſerui tui. ſicut &ego tui miſertus ſum. & iratus tradidit eumtortoribus quouſqꝫ redderet vniuerſū debitū.¶ Vndecimū ē diſtricta rōis exactio. Xp̄se m̄ in iudicio de oꝑibus miſericordie diſceptabit et rationē exquiret. ſicut dicit̉ Math̓. xxv.Tunc dicet rex impiis qui a ſiniſtris eius er̄t.Eſuriui. & non dediſtis mihi manducare. Sitiui. et nō dediſtis mihi bibe̓ &cͣ. Et ſequit̉ ſententia nimis terribilis & horrēda. Diſcedite ame maledicti in ignē eternū. qui paratus eſtdyabolo et angelis eius. Dicit em̄ bt̄s Iacobꝰ.Iudiciū ſine miſericordia fiet illi. qui nō fecerit miſericordiā. ¶ Miſericordibus aūt dicetEſuriui. et dediſtis mihi māducare. Sitiui. &dediſtis mihi bibere &cͣ. Et ſequit̉ ſentētia deſiderabilis & amāda. Venite bn̄dicti pr̄is meipoſſidete regnū qd̓ vobis paratū eſt a cōſtitutione mūdi. Iſtud horrendū iudiciū p̄ueniensmicheas ꝓpheta ait. vj. Indicabo tibi homo qͥdſit bonū & qͥd dn̄s requirat a te. vtiqꝫ face̓ iudiciū. diligere miſeri cordiā. & ſollicitū ambulare cū deo tuo ¶ Duodecimū eſt multiplexbn̄dictio. ꝓpter qd̓ dicit̉ ꝓu̓. xxii. Qui pronuseſt ad miſericordiā bn̄dicet̉. A quibus. ꝓfectoa recipientibus. a videntibus et audientibꝰ. ſꝫqd̓ eſt pͥncipal̓r appetendū a deo bn̄dictioneꝫgr̄e in pn̄ti & bn̄dictione glorie in futuro iudicio qn̄ dicet iuſtis. Venite bn̄dicti &cͣ. Necnō eſt ſtatim poſt mortē qn̄ recipietur in celoIdeo dicit̉ ꝓu̓. xxi. Qui ſequit̉ miſericordiamet iuſtitiā inueniet vitam et gloriā. Et eiuſdē.xiiii. Qui miſeret̉ pauꝑi bt̄s erit. ¶ Vlteriꝰſciendū ꝙ duplex e miſericordia. Eſt em̄ miſeſericordia quedā corporalis. & quedā ſpūalisMiſericardia corꝑalis eſt multiplex. videliceteſurientē reficere. ſitientē potare. nudū veſtireinfirmū vel in carcerē exiſtentē viſitare. captiuū redimere. vagū in domū reciꝑe. mortuū ſepelire. De om̄ibus iſtis excepto vltimo habet̉ſimul. Math̓. xxv. De tribus eoꝝ et ſepulturamortuoꝝ dicit̉ ſpāliter tho. i. Eſuriētes alebat.nudis veſtimēta p̄bebat. & mortuis atqꝫ occiſis ſepuituram ſollicitus exhibebat. ¶ Similiter miſericordia ſpūalis ml̓tiplex eſt. videlicetignorantes inſtruere. negligētes exhortari.in dubiis cōſulere. peccantes corriꝑe. afflictosſeu mneſtos conſolari. & eis ex aīo condolere.penitentibꝰ indulge̓. defectus alioꝝ nō culpabiles ſupportare. pro omnibus etiam inimicisorare. Verſus. Cōſule. caſtiga. ſolare. remitte.fer. ora. Debemꝰ igit̉ eē milericordes. ignorates inſtruendo. delinquētes exhortādo. in dubiis ꝯſulēdo. Et d̓r ecc̄i. xviii. Qui miſericordiam docet et erudit ſicut paſtor gregem ſuamItē peccātes arguendo. pͣs. Corripiet me iuſtꝰin miſericordia. Item afflictos cōſolando. ecc̄i.vii. Ne deſis plorantibꝰ in conſolatōe & cū lugentibus ambula. Iob. xxxi. Flebā quondamſuꝑ eo qͥ afflictus erat &cͣ. Iere. ix. Quis dabit