Crucis Xp̄i. Diſt. XIXPars quarta. De Virtute

deū. recōciliatōis incitamēta. Bern̄. Securumhabes acceſſū o homo ad deuꝫ &cͣ. vbi habesan̄ filiū mr̄em & filium an̄ patrē. Mater oſtēdit filio pectus & vbera. filius oſtendit patrilatus & vulnera. nec vlla poterit eſſe repulla.vbi tot incurrunt caritatis inſignia. Nec illeDuodecimo xp̄s ꝑ paſſione ſuā nos in celis gl̓ificat. nā paſſio vl̓ crux eiꝰ ē via ꝑ quā dirigimur. Pōs ꝑ qͣꝫ trāſferimꝰ. ſcala. ꝑ quā progredimur. nauis ꝑ quā trāſuehimur. Signū ꝑqd̓ diſtīguimur ¶ Primo qͥdē hec ē via regiarecta & cōpendioſa ꝑueniēdi ad celū. Io. xiiii.Ego ſum via. veritas. et vita. Vn̄ vere pōt dicere. hec via. ambulate in ea. neqꝫ ad dexterā.neqꝫ ad ſiniſtrā. Item hic eſt pons ꝑ quem trāſferimur. Pons inqͣꝫ quē fecit nobis xp̄s aſſiſtēs pōtifex futuroꝝ bonoꝝ. Heb̓. ix. In quofecit tres arcus. ſcꝫ ſūme penalitatis. pauꝑtatisvilitatis cōtra cōcupiſcētiā carnis. cōtra ꝯcupiſcētiam oculoꝝ. cōtra ſuꝑbiā vite. que ſūt triaꝑicula gn̓alia pn̄tis vite. q̄ mergūt aīas in ꝑditionē inferni. I Eſt etiam crux nanis inſtitoris delonge portās panē ſuū. ſcꝫ corpus xp̄iqui eſt panis vite. ꝓuer. xxxi. De lōge quia demortalitate ad īmortalitatē. In hac ſūmus inſtitor merces p̄cioſas exhibuit ꝓ vilibus quasaſſūpſit in ea. Augͥ. venit ad nōt celeſtis negociator acciꝑe pauꝑtatē. dare diuitias. acciꝑe cōtuimeliā dare honores. ſubire labores. dare reqͥem. acciꝑe dolores. dare ſalutē. ſubire morteꝫ.dare vitā. ¶ Eſt etiā ſcala ꝑ quā celū aſcēdit̉de qua. Gen̄. xxviii. Vidit iacob in ſomnis ſcalam ſtantē ſuꝑ terrā. cuiꝰ cacunē attingebatcelū. et angelos aſcēdentes et deſcēdentes pereā. & dn̄m innixū ſcale. Per hāc celos aſcēdūtangl̓i aīas deducendo & introducēdo in celū.deſcēdūt ad mīſteriū & adiutoriū ſeruoꝝ crucis. ¶ Eſt etiā porta celi per quā ingredimurVt dicit̉ gen̄. xxviii. Vn̄ in morte ſūmi pōtificis redibant hoīes exules ad hereditates ſuas.Similiter nos aſcēdimus per morteꝫ xp̄i ad celuꝫ. Itē in vita bt̄i bernardi. d̓r ꝙ aliqn̄ ei egrotanti eſt viſum ꝙ pn̄taret̉ an̄ tribunal xp̄i iudicandus. quē cū dyabolus multis q̄ſtionibꝰet accuſationibꝰ ꝓpulſaret. Rn̄dit. Fateor exꝓpriis meritis nō ſum dignus obtine̓ regnūceloꝝ. ſꝫ duplici iure illud obtinet dn̄s meus.ſcꝫ hereditate patris et merito ſue paſſionis.altero ip̄e ſibi cōtentus ē. alterū illud mihi donat cuius merito paſſionis & dono nō cōfundor illud mihi vendicare. Ad hoc dyabolus cōfuſus obmutuit. et ſanctus de extaſi rediit.¶ Eſt etiam ſignū ꝑ qd̓ diſtinguimur. Vn̄notandum ꝙ eſt ſignū multiplex. Eſt em̄ ſignum diſtinctiuū. diſtīguit em̄ monetas xp̄ianas ab infidelibus. oues xp̄i a dyaboli. Mat.xxii. cuius eſt hec ymago. & hec ſupͣſcriptio.Et poſt. reddite que ſunt ceſaris ceſari. Et queſunt dei deo. Moneta que in iudicio dei inuenietur ſine hac ſuꝑſcriptione reddet̉ dyaboloqui eſt ceſar. id eſt pͥnceps. poſſidēs mūdanovt tanqͣꝫ faber infernalis in fornace inferni eā

cōburendam ponat. Xp̄iana anima monetahoc ſignū dei viui hn̄s reddit̉ ei in celeſtes theſauros reponenda. Itē eſt ſignū ouiū xp̄i quoceleſtis paſt or eas cognoſcit. Ioh̓. x. Ego cognoſco oues meas. Ite eſt ſignū domoꝝ dei &hoſpitalarioꝝ & templarioꝝ qui hoc ſigno ſignant̉ ſuꝑ habitaculū & templū dei. Vn̄ cumhoc diſtinguunt̉ domus cōſecrate a n̄ cōſecratis. in hoc diſtinguunt̉ milites dei. ¶ In triꝑtita hyſtoria et eccl̓iaſtica. ix. li. ix. ca. diciturꝙ cōſtantinus ſtatuit vt crux impͥmeret̉ ī monetis xp̄ianis. & ꝙ hoc ſigno ſignarent̉ armamilitū ſuoꝝ. Itē in hyſtoria antiochena legit̉.ꝙ vrbanus papa apud claromontē ſtatuit. ꝙom̄s qui vellēt face ꝑegrinationeꝫ trāſmarinapro deo hoc ſigno diſtinguerent̉. ¶ Item inpͥmitiua eccleſia cum hoc ſigno catholici ſe cognoſcebāt. Vn̄ legit̉ in miraculis marie magdalene. ꝙ cū ip̄a veniſſꝫ apud marſiliā cū ſancta martha ſorore ſua et alijs pluribus. & predicaret ibi articulos fidei & audiret̉ libenter.tū ꝓpter ſuam nouitatē. et eoꝝ que p̄dicabat.vel ꝓpter ſuā pulcritudinē. vel eloquii gratiaꝫet dulcedinē. Et ip̄a et ſui multā penuriā paterent̉. vxor pͥncipis ciuitatis que ad eam audiēdam aliqn̄ cōuenerat ꝑterrita eſt de viſtōe horribili. et vir eius vltimo ſil̓r. et dictū eſt eis. ꝙniſi membris xp̄i fame afflictis et penuria cito neceſſaria ꝓuiderēt. cito punirent̉. qui cumeis inuentis loquerent̉ bt̄e marie magdaleneꝓmiſerūt ꝙ crederēt in xp̄m quē maria p̄dicabat et obedierēt ei ſi eis obtineret ꝓlis fecunditatē. & ꝙ viſitarēt bt̄m petrū qui apud antiochiā p̄ſidebat. et terrā ſanctā. Cum aūt uxor dicta que diu fuerat ſterilis eſſet p̄gnans &ꝓpinqua partui p̄ gaudio voluit ſtatim pͥnceps ſolue̓ ꝓmiſſū. et ire apud antiochiam. vxoraūt eius noluit remane̓. vnde bt̄a magdalenain ſignū recognitionis dedit eis cruces in veſtibus. Cum aūt nauigarēt vxor dicta peperit& poſt partū mortua eſt. gaudet vir ꝓ nato filio. ſꝫ magis dolet ꝓ vxoris morte. & pro filiocito morituro. Cū aūt naute vellēt eas in mariꝓiicere. obtinet dn̄s ille. vt applicēt ad ꝓpinqͣꝫinſulā. vbi vxorē ſuā dimittet in lecto pato &pueꝝ viuū inter eius vbera. cōmendauit eos cuſtodie bt̄e magdalene. q̄ cuꝫ ei obtinu̓at. vt eaetiā eēt pueri nutrix et cuſtos. Cū veniſſꝫ apd̓antiochiam ſignū crucis cognitū eſt a xp̄ianisinſtructꝰ a beato petro & baptizatus. Poſtqͣꝫviſitauerat terrā ſanctā cū bt̄o petro rediit poſtannū. applicans ad locū vbi vrorē ſuā mortuam reliquerat. videt puerū ludentē cū lapillulis litoris. qui videns eos fugit ſub cooꝑturaad vbera mr̄is qͣſi catulus cum qͣtuor pedibusinueniūt pueꝝ viuū et ſanū & muliere ita iacētem vt dimiſerāt eā. adiurāt eam. vt virtute fidei quā petrus docebat ſurgat. et merito beatemagdalene. Que ſtatiꝫ qͣſi de ſomno ſurrexitet ei narrauit quō ip̄a fuerat ꝑ omnia loca ſueꝑegrinatōis. & ꝙ doctrinā petri apl̓i cū ipſoaudierat. Deinde gaudentes ad ꝓpria redier̄t