Pars tertia. De motiuisad paupertatem. Diſt. Ciiii.

exhibuit. Cū at̄ ille vellet partē dare. et ille nullatnꝰ vellet acciꝑe. clamabat adueniētibꝰ. Venite ad hominē dei. videte quid fecit. Ille autēfugit ne agnoſceret̉ & honoraret̉. Item cū invrbe quadā quidā pauꝑ inueniſſet ſacculū cūmultis aureis. tulit ad domū ſuā vt ſeruaret illi qui amiſerat. Cum aūt p̄co clamaret ſi quisinueniſſet pecuniā talis mercatoris. ſi eaꝫ redderet medietatē ei daret ille qui amiſerat. Audiens hec pauꝑ ille adduxit eū ad domū ſnā.& agnito ꝙ ſua eſſet. reddidit ei pecuniā integre. Ille aūt attēdens viri pauꝑtatē & fide litatem & familie ſue. cogitans ꝙ melius eam nōpaſſet erogare. totaꝫ ei dabat. cū nollet acciꝑevel eam vl̓ de ea aliquid. Ille egreſſus domumꝓiecit eā intus abiens. Cum aūt nollet reciꝑepauꝑ clamauit poſt eū. latrones. vterqꝫ iudicipreſentant̉. requiſitus cur ſic reclamaſſꝫ poſtnercatorē ait. Vere latronē exhibe o. qꝛ mihivolebat ſubriꝑe duo de maioribꝰ hoīs q̄ habeāpauꝑtatē ſcꝫ & fidelitatē ꝓiiciēs in domo meapecuniā quā ſibi reſtituerā ex fidelitate mea.& voluit ꝙ eam retinerē vt pauꝑtatē meā. &fidelītatē āmittereꝫ. Ad hoc faciūt ml̓ta exēplainſra li. iii. De auaritia que diſſuadent auaritiā. & ꝑ cōſequēs ſuadēt pauꝑtatē. Item adhoc faciūt exempla ph̓oꝝ paganoꝝ. qui nonꝓpter eterne retributionis p̄miū. ſꝫ ꝓpter vāelaudis cōmertiū. & vane ph̓oye liberius habēdum ſtudiū pauꝑtatē elegerūt. ¶ In vita beati ioh̓is euangeliſte legit. ꝙ cū in quadā ciuitate aſie quidā ph̓s Chratō noīe cuidā iuueniqui gēmas habebat p̄cioſiſſimas ita p̄dicauitcōtemptū mūdi et diuitiaꝝ. ꝙ corā om̄i ppl̓oeas fregit. rediēs ī fragmēta parua. Vbi cū ſuꝑueniſſet bt̄s Ih̓es doctrinā hāc on̄dit rep̄henſibilē eſſe ex eo ꝙ nō ꝓpter verā dei gloriam.ſꝫ ꝓpter vanā hoc factū eſt. & ꝙ potius gēmefuiſſent vendende. & p̄cium ꝓ deo erogandūpauꝑibus qͣꝫ frāgende. cui cū ꝓmiſiſſent. tamiuuenis. qͣꝫ ph̓s. ꝙ ad xp̄m cōuerterent̉. & cōſiliū ſuū de hoc facerēt. ſi eas p̄cibꝰ reintegͣretfacta or̄one corā om̄i ppl̓o eas in integrū reꝑauit. It̄ refert Hier̄. de quodā ꝙ cū ꝑgerꝫ apudathenas ad ph̓iam addiſcēdā & vitiutes acqͥrendas. maximā auri maſſaꝫ quā ſecū ferebatcōſiderans ꝙ nō poſſet ſimul auꝝ& virtutespoſſidere. a ſe proiecit dicens. O diuitie abitehinc ꝓcul a nobis. Idem dyogenes vt meliusph̓ye vacaret. degebat in dolio iuxta fontem.hn̄s doliū ꝓ tecto. olera ꝓ cibo. reſecās a ſe oēꝫſuꝑfluitate. & ſic ſibi ſufficiēs locupletē ducebat vite pauꝑtatē. Ad quē cū veniſſet quidaꝫaulicus. & inueniſſet eū ad fontē. olera ſua lauantē. ait ei. Cū ſapiēs ſis ph̓s ſi mihi credidiſſes nō olera lauares. ſꝫ in aula regia ſūmus pnͥceps mecuꝫ maneres. Cui rn̄dens ait. Et tu ſimihi credidiſſes & pauꝑtate mediocriter vtiVoluiſſes. nō oporteret te regibꝰ adulādo blādiri & mentiri. ¶ Nic etiā cū vidiſſet quēdāvenientē ad fonte. & aquā fontis bibentē. cūduabus manibus ꝓiecit vaſculū qd̓ ad bibēdū

habebat dicēs. neſciebā naturā mihi de ciphoprouidiſſe. Item alius cum ferret aurū. ꝓiecitin mari dicens. Ite peſſime diuitie malo ſubiergere vos. qͣꝫ ſubmergi a vobis. Iteꝫ ad hocfacit exēplū bragmānoꝝ. de quibus bt̄s Ieroꝰin ꝓlogo biblie mentionē facit. qui dicunturnudi ſapientes. de quibus papias ait. ꝙ bragmāni ſūt indie religioſam vitā ducētes in plaga orientali que ē verſus paradyſum. de quibus dicit̉ ī hyſtoria tranſmarina. ꝙ ſūt ppl̓i timidi habitātes in india de herbis et fructibusviuentes. & aquā fluminis bibētes. ſeꝑatim aſuis vxoribus habitantes. et ad eas ꝑ fluuiumvenientes. nec cum eis coeuntes niſi ſemel inanno temꝑe ad hoc certo. cauſa ꝓlis ꝓcreāde.Vxores autē ſi pepe̓rint filios. poſtqͣꝫ educatifuerint. eos a ſe ſeparāt. & relinquūt ſuis pr̄ibus. ſi feminas. eas apud ſe mr̄es detinēt. Hiinec hn̄t domos nec agros nec poſſeſſiōes neccauſas nec lites. quia nec hn̄t ꝓpriū. totꝰ eoꝝlabor ē vacādi dīne ſapīe & ſūme. Vn̄ eoꝝ ſapientiorē eligūt qͣꝫ ſibi dydaſculū et regē cōſtituūt. quē docentē de diuinis naturis & d̓ mōibus audiūt. & ei obediūt. De quibus cū audiſet alexander loqui. ſcripſit dandamō eorūdydaſcalo. ꝙ volebat eos honorare ꝓpter ſuāſapientiā. & ꝙ ip̄e paratus erat eis dare quicquid ab eo petiſſent. inter alia aūt que ſcripſitei dādamꝰ. ſripſit hoc Nos nec guerras nec lites habemus. qꝛ nec poſſeſſiones nec ꝓpria habemus. ſꝫ de terre grammibus & radicibus &fructibus cōiter accipimus ꝓut indigemus adcibū. & aquā fluminū ad potū. quia ſuꝑfluitates non habemus. infirmitates nō habemus.Nos bragmāni ait. ſimplicē & purā vitā ducimus. nihil volumꝰ hr̄e plꝰ niſi quātū nr̄a natura exigit. oīa cum paciētia ſuſtinemꝰ. neceſſariis ad vitā cōtenti ſumus. & id iudicamusneceſſariū. qd̓ non eſt ſuꝑfluū. hoſtes interiores occiſos habemus. vn̄ exteriores non timemus. corꝑa de foliis arboꝝ oꝑimus. de quoꝝfructibus ea reficimꝰ. lac comedimꝰ. & aquāde fluuio bibimus laudes deo ſemꝑ canimus.&deſideramus vitā futuri ſeculi. diuitias nonamamus. qꝛ inſatiabili aeſt eaꝝcupiditas. quead pauꝑtatē ſolēt adduce̓ nō poſſūt aquirendi finē facere. Et poſt multa hmōi ait dandamus. Rogamus te vt cū moriemur om̄s desnobis īmortalitatē qͣꝫ ſuꝑ om̄ia deſideramus.et tibi imꝑpetuū ſeruiemus. Cum aūt reſcripſiſſet alerāder. Ego cum ſim mortalis hoc qd̓petitis quō vobis cōferre poſſum. reſcripſit eidictus dādamꝰ. Tu ergo cū ſis mortalis qͣretot mala faciēdo diſcurris. Quidā dicūt quoſdam iſtoꝝ vocari gimnoſohiſtas et nudos ſapientes qui habitāt in ſpeluncis in ꝑtibus illisnudi vacātes ſūme ph̓ie. i. G imnaſiis ſapiētievel ſophie. ¶ Itē in libro de vita bragmanoꝝlegit̉. ꝙ cum alexāder magnus penetraſſet interiora indie. & veniſſet ad ſiluā dādami regis et didaſcali bragmānoꝝ. miſit nūtios adeum. qui inueniētes eū iuxta fontē ſub qͣdam