Pars tertia. De paupertate.voluntaria. Diſt. Ciiii.

ſollicitudinibus. et oneribus affligant̉. nō propter deum & ſuaꝝ ſalutē aīmaꝝ. Sicut legit̉feciſſe dyogenes ph̓s. qui cū hr̄et pecuniā quāad caput ſuū poſuerat vt dormiret. et qͥdā latro hoc ꝑciꝑet. inſidiabat̉ ei de nocte ꝯſurgēsquō dormiēti eaꝫ ſurriꝑet. et ille ecōtra hec aduertens p̄ ſollicitudine cuſtodiēdi eam cū affligeret̉ et dormire nequiret. vocato latrone. &accepta pecunia illā ꝓiecit ei dicēs. tolle miſer.et vt cunqꝫ me ſine dormire. ¶ Itē maximianus imꝑator purpurā imꝑialem depoſuit &imperium dimiſit. nihil eſſe difficillius dicensqͣꝫ imꝑare ꝓpter ſollicitudines diuerſoꝝ negocioꝝ. et elegit vitam pͥuatā apud mediolanuꝫducere. ne diuerſis anguſtiaret̉ curis. Tn̄ ī aliquibus cronicis legit̉. ꝙ tā ip̄e qͣꝫ diocletianꝰqui fuerūt eccleſie peſſimi ꝑſecutores. diuinoiudicio a demōe ſūt arrepti. diocletianꝰ apudnicomediā. maximianus apud mediolanū. eadem die qui ſimul imꝑauerūt imperium relinquentes. De diocletiano legit̉ hoc cōmendabile. ꝙ factus imꝑator ſuos parēces ita moderate ditauit. vt nec nimia pauꝑtate dep̄ſſi nimisaffligerent̉. & ne diuitijs accumulati in ſuperbiā extolle̓nt̉. hoꝝ pauꝑtas ſine merito fuit &imperii dimiſſio & diuitiaꝝ. qꝛ nō ꝓpter deūhas abiecerūt. ¶ Itē eſt pauꝑtas bona ipſampatiēter ferentiū. eoꝝ .ſ. qui ſūt pauꝑes neceſſitate. Scd̓a eſt melior eam nō ſolū patiēter ferentiū. ſꝫ etiā letāter. & eſt optima eoꝝ qui oīamūdana abiiciūt temꝑalia ꝓpter deum. & ſuſtinēt pauꝑtatē libenter. ꝓu̓. xii. Melior ē pauper ſufficies ſibi. qͣꝫ diues gl̓ioſus indigēs pane. Tob̓. v. Sufficiebat nobis pauꝑtas noſtrahic facit diuites. qꝛ nullus pōt eſſe diues niſiſatis habeat. ſꝫ vt dicit̉. Cui ſatis eſt quod hr̄.ſatis illū cōſtat hr̄e. ecc̄i. xi. Eſt homo abūdāspauꝑtate. & ocl̓s dn̄i reſpexit illū in bonū &cͣEx poſt. pauꝑtas et honeſtas a dn̄o deo ſunt.De his aūt qui ſunt pauꝑes neceſſitate qͥ onꝰpauꝑtatis patiēter portāt. dicit. Bern̄. Sūt pauperes miſerabili neceſſitate. laudabili volūtatequibus tn̄ apud dei miſericordiā ꝓfuturā ſpero hācip̄am ſuā miſeriā. Scio tn̄ nō de his eēdictū. Beati pauꝑes ſpū. ſꝫ de his qui poſſuntdr̄e. volūtarie ſacrificabo tibi .ſ. qui de neceſſitate faciūt virtutē eam ſibi inflictā patienterportando. vel eam cū eaꝫ nō habeāt volūtarieſpretis temporalibus diuitiis ſuſcipiendo. Bonus pauꝑ fuit lazarus qui portatus eſt mortuus ab angelis in ſinū abrahe. de quo quidamſenex ait in vitis patrum. nihil reꝑimus ſcriptū de lazaro pauꝑe ꝙ aliqͣꝫ vituteꝫ fecerit. niſiꝙ nūqͣꝫ aduerſus diuitē murmurauit. qͥ nullāei miſericordiā impēdebat. ſꝫ cū gr̄arum actione laborē ſuſtinebat pauꝑtatis ſibi a dn̄o inflictū. Itē meliores vident̉ eſſe pauꝑes cum viteinnocentia et ſimplicitate qͣꝫ multas hr̄e diuitias quas poſſent & ſcirēt acquire̓ lucris temporalibus inhiando & mūdi negotia exercendoꝓuer. xxviii. Melior eſt pauꝑ ambulās in ſimplicitate ſua qͣꝫ diues pͣuis itineribus. Item ſil̓i

meliores qͣꝫ pͥmi vident̉. qui non ſolū pauꝑtatem ſibi datā a deo patiēter ſuſtinēt. ſed etiamde neceſſariis vite ſue ſibi ſubtrahūt. ea q̄ poſſūt ꝓ deo tribuūt. vt faciebat illa vidua euangelica. que de penuria ſua in gazofilatiū miſerat duo minuta. que dn̄i iuditio plus om̄ibusmiſit. Mar. xxi. Luc̓. xxi. Item de melioribusdici poſſūt. qui oīa ſibi ſubiiciūt temꝑalia eacōtemnēdo. pͣs. Diuitie ſi affluāt nolite cor apponere. qui ſunt ſimiles dauid. abrahe. et alijspatriarchis ſanctis qui non fuerūt pecuniaꝝauari cōgregatores. Sed fideles diſpēſatores.quoꝝ manibꝰ de bonis dn̄i nihil adherere cōtigit. que ſibi retinerēt. Vt faciebat bt̄s nicholaus. & bt̄s Ioh̓es elemoſinariꝰ. & alij qui viteneceſſaria ſolū ſibi retinebāt ad vſus neceſſarios om̄ia alia ꝓ deo erogabāt. nō retinēdo aliqͣſuꝑflua. Optimi aūt pauꝑes ſunt qui om̄ia teporalia ꝓpter deū abiiciūt. & ſeip̄os ſeruitutiꝑpetue ſubiiciūt. vt illi de quibus. Math̓. xix.dicit̉. Ecce nos reliquimus om̄ia. & ſecuti ſumus te &cͣ. Sern̄. ī ſermo. de paſſione. Homines bone volūtatis qui xp̄iana pietate diuitias in pauꝑtate cōmutāt. & etiā n̄ habitas tanqͣꝫ habitas cōtemp̄ſerūt. relinquētes oīa ꝓpterchriſtum. ſicut et ip̄e reliquit oīa ꝓpter ip̄os ſecunt̉ agnū quocunqꝫ ierit. Ideꝫ in ſermōe deoībus ſanctis. Vere martyrii genus eſt pauꝑtas volūtaria. Quod em̄ martyriū grauius. qꝫinter epulas eſurire. inter veſtes algere. pauꝑtate pͥmi inter diuitias quas offert mundus.quas oſtentat malignus. qͣs deſiderat appetitus. an nō merito coronabit̉ qui ſic certaueritIdē in quibuſdā dictis. Pauꝑtas volūtaria ſuos a gemīa īpugnatione quā hmōi mūdi diuites impugnant. reddit ſecuros .ſ. a ꝓpria inuidia & aliena. Pauꝑtas em̄ duꝫ putat̉ miſeriaaliena caret inuidia. & quia eſt voluntaria nemini quicqͣꝫ inuidet. Nec autē pauꝑtas bonofacit tam ꝑ reꝝ abdicationē qͣꝫ ꝑ pauꝑtatis donū. et ex eo ꝙ nō ſolū pauꝑtatis defectus portat homo patiēter. ſꝫ etiā libēter & gaudenter.nō cum murmuratioue. ſꝫ cū gr̄arum actioneBern̄. in ẜmo de om̄ibus ſāctis. Vis obtinerecelū. pauꝑtatis volūtateꝫ amplecte̓ & tuū eritnon em̄ tam pauꝑtas virtus reputat̉ qͣꝫ amorpauꝑtatis. amicitia pauꝑum aicos regis eterni facit. amicitia pauꝑtatis. reges. regnū em̄celoꝝ paupeꝝ eſt. Beatus ergo qui poſt illa n̄abiit. que poſſeſſa honerāt. amata inquinant.amiſſa excruciant. Idē in ſermone de aduentudn̄i. Magna quedā eſt pēna pauꝑtatis per qͣꝫtācito volat̉ in celū. qd̓ pauꝑtati nō tam ꝓmittit̉ qͣꝫ dat̉. Videmus em̄ pauꝑes alios qui ſiveram hr̄ent pauꝑtatē. adeo puſillanimes nō inuenirent̉ & triſtes. vtpote reges celi. ſꝫ hii ſūtqui pauꝑes eſſe volūt. eo tn̄ pacto. vt nihil eisdeſit. & ſic diligūt pauꝑtatē. vt nullam inopiāpatiant̉. Non talis erat bt̄s arſennius. qͥ pauptatis defectus nō ſolū ferebat patiēs. ſꝫ etiamlibēter & gaudēter. De quo legit̉ in vitis pr̄mꝙ cum fuiſſet rome de magnis ſeni oribus. &