PARS VIII.Vitio.Gule. DISTINICTIO. .I.

gule. maxīe in tabernis. Aliqn̄ guloſus totuꝫexpendit pr̄imoniū. exheredās filios & uxorē& cū ad egeſtatē deuenerit. furat̉ uel rapit. ſicut faciūt uſurarii uel raptores ꝓu̓. xxx. generatio q̄ ꝓdentibꝰ gladios hꝫ ut cōedat inopesde terra. & pauꝑes ex hoībus. Aliqn̄ & ſi noneos ſpoliant. ſubtrahūt pauꝑibꝰ ea que eis deiure nature debēt. Aliqn unus guloſus expendit ī ſuꝑfluitate vn̄ decē uel plures pauꝑes refici poſſent. Bern̄. Noli putae̓ gratuitū qd̓ expendis ꝓ xp̄o in pauꝑes. uelis nolis debitoresScd̓ꝫ alios ſcādaliſant eos qͥ uidētes diuitum& epl̓oſoꝝ delitas & ſuꝑflua nō habēt neceſaria & triſtant̉. Seneca. uicinus diues cupiditatē irritat ꝯuictori. ad Ro. xiiii. Si ꝓpter cibūtuum frater tuus cōtriſtet̉. iam nō ẜm caritatem ambulas. noli cibo tuo illū ꝑdere ꝓ quoxp̄us mortuus eſt. Sil̓is ē guloſus eſau qͥ ꝓpt̓modicā delectatōnem lenticule uēdidit ius pͥmogeniture ſicut legit̉. Gen̄. xxv. Abiit paruipēdens ꝙ pͥmogenita uēdidiſſet. ¶ Secundogua obruit ſanitatē. Seneca. Impone cōcupiſcetie tue frenū. om̄ia que ſunt blādimēta reiiceede cū eruditōne. bibe citra ebrietatē. nec pn̄tibus delitiis inherebis. nec deſiderabis abſentes. uictus cibi ex facili ſit. palatū tuū famēsexcitet nō ſapores. ꝑuo fames cōſtat. magnofaſtidiū. nō in rebꝰ uitiū eſt. ſꝫ in aīmo. nihileque ſanitatem impedit qͣꝫ remedioꝝ crebramutatō. faſtidiētis ſtomachi ē multa deguſtare. que ubi nimia ſunt inqͥnant. & nō alunt.ecc̄i. xxxvii. In multis eſcis erit infirmitas. &auiditas appropīquabit uſqꝫ ad colerā. ꝓptercrapulā multi ꝑierūt. ecc̄i. xxxi. Ecōtra uita īſobrietate &cͣ. Seneca. Quis hoſtis ī quēqͣꝫ ſitcōtumelioſus fuit quantū in quoſdā uoluptates ſue. que nō ſolū eos excecant corꝑalit̓. ſꝫ faciūt eos mutos. ꝑaliticos. & cōtractos. & diu̓ſis infirmitatibꝰ corꝑaliter & ſpūaliter obligatos. Sil̓is eſt gula ſquinātie que ꝑ gule inflatōnem cito & ſubito hoīem ſuffocat. Sobrietas ecōtra uitā prolongat. ecc̄i. xxxvii. Qui abſtinēs eſt adiiciet uitā. Seneca. Poteſt nr̄a ꝓuidentia huic corpuſculo longiorē ꝓlongae̓ mōram ſi uoluptates quaꝝ maior ꝑs ꝑit poterimus regere & coercere. Siſis eſt cuidam infirmitati qdicit̉ boliſinus .i. appetitus caninus.ꝓu̓. xiii. venter impioꝝ inſatiabilis. ꝑiculoſa ēhec infirmitas. cui medicamentū uertit̉ innocumentū & augmentū. Greg̓. in moꝝ. Quotſolatia quaſi ad uiuēdi uſum querimꝰ. qͣſi totnoſtre infirmitatis medicamētis obuiamꝰ. ꝙhocip̄m medicamentū in uulnus uertit̉. qꝛ exquiſito remedio paulo diutius inherētes ex eograuius deficinius ꝙ ꝓuide ad refectōem paramus. Nec infirmitas qn̄ uenit uſqꝫ ad ſenectutē in ſenibus. magis creſcit quo uita plusdecreſcit. In hyſtoria trāſmarina ſcribūt bragmani alexādro. Mēſas nr̄as deliciis nō implemus. & ideo nobis nec nocēt nec infirmitatesgenerāt. apud nos em̄ illicita ē uentris extenlio. ꝓinde ſumus ſine aliqͣ egritudīe. & diu ui

uimus. & qͣꝫdiu uiuimꝰ ſani ſumꝰ. Medicīasnll̓as facimꝰ qꝛ naturā nr̄am nullis ſuꝑfluitatibꝰ gͣuamꝰ. Itē dādamꝰ magiſter bragmānorū ad alexandrū dicēs. tātis & tam incōueīentibus rebus tāqͣꝫ ꝯtrariis ur̄m corpus repletis.ꝙ cū ip̄is cōpugnantibꝰ corrūpit̉. & poſt artemedicoꝝ corꝑa ueſtra euacuatis. & turpitudinem maxīam atqꝫ egrītudīem ꝑ hoc uobis acquirētes. ip̄am quoqꝫ euerte̓ tali curatōne cupitis hn̄tes uoracitatis ſuppliciū nō ſalutem.In decretis de cōſe. d. v. Ioh̓es criſoꝰ. Nibil ſicponderoſum ē ſicut cibus bn̄ digeſtus aut decoctus. nihil ſic ſalutis aut ſenſuum acumienoꝑatur. nihil ſic egritudinem fugat ſicut moderata refectio. Sufficiētia nutrimēti ſoſpitatem ꝓcreat ſimul & uoluptatē. exuberantiauero morbum facit. & moleſtias ingerit & eg̓tudines generat & facit. fames uero paucisdiebus liberat hoīem ab hac penali uita. exceſſus cibi ſubito occidit. uel diuturna egritudīeafficit & occidit. Hiero. Cibos regios ſequūt̉morbi regii ut lupus & gutta. q̄ non libenterrequieſcūt in hoībus ꝑcis & laborioſis. Fabuloſe ponit̉ exemplū de gutta & pulice. obruitigit̉ ſanitatē. & uarias infirmitates gn̓at. frequent̓ etiā indlucit mortē. morbo ſubito crudeli et improuiſo. Iob. xx. Cū ſatiatꝰ fuerit eſtuabit & artabit̉. Om̄is dolor irruet ſuꝑ eū. pͣs.Adhuc eſce eoꝝ erāt in ore ip̄oꝝ. & ira dei irruit ſuꝑ eos. ꝟb. ii. Dum filii iob cōederent &biberēt in domo fratris ſui pͥmogeniti uentꝰuehemēs irruit a regione deſerti& opp̄ſſit omnes. Nota ꝙ demones impinguāt guloſos ſicut porci impīguant̉ in paſcuis glandium qͣsauide ſumūt. nec eū qͥ excutit & dat eis reſpiciunt. & dum attēdunt glandibꝰ cōedendis. laniſta ꝑcutit eos ſecuri. & ſubito occidit incautos. Sil̓r dyabolus hoīem ſicut bouē laniſta.Faciūt demoēes de guloſis. ſic̄ faciebāt arelatēſes temꝑe gētilitatis. ut dicit magiſter geruaſtus li. ii. d̓ mirabilibꝰ terraꝝ. Hii iuuenes tresemebant quos ꝑ totū annū delitioſe paſcebāt& in fine anni eos impīguatos occicebant. &ſuꝑ aram latā erectam ſuꝑ colūnas altas ſingulis annis eos demonibꝰ immolabāt. Iō arelatum dicebat̉ quaſi ara lata. Sanguīe autē illoꝝ iuuenū innocent̓ occiſoꝝ ſe cōſpergebantquaſi ꝑ eam purgarent̉. Quos arguit ſanctꝰcroſiniꝰ p̄dicans eis fidem. & ꝙ purgādi erātꝑ ſanguiem xp̄i innocētis. Sil̓r dyabolus guloſos poſtqͣꝫ diu pauit & inpīguauit male occidit. Hiero. cuidam diuiti pingui ait. Impinguatꝰ es ad uictimā. & qͣſi bos per amena paſcua duceris adocciſionem. Itē ad hoc facit qd̓legit̉ dyal̓. xl. ca. de monacho. qui cū crederet̉ieiunare cōedebat occulte. qͥ infirmitate ad extrema ꝑductus dixit hoc fratribus ꝙ draconidatus erat ad deuorandū ꝓpter dictā cauſamqui iam cauda ſua eū ligauerat. & eius ſpiritūabſorbebat os ſuū tenēs in ore eius. & cū hocdixiſſet. defunctus ē. ¶ Tertio gula ſenſumobnubilat. Iob. xxviii. nō inuenitur ſapientia