PARSVII.DePena Symoniaci. DIS. .XV.

laycis. ſꝫ tm̄ modo res temꝑales q̄ noīe decimedant̉. ut ſupͣ dictū eſt. Circa collatōnem uerobn̄ficioꝝ ſciendū. ꝙ ſi ep̄s an̄qͣꝫ debitum bn̄ficium offerret ob aliqͣꝫ cām ordīauerit aliquidſubtrahēdum de fructibꝰ bn̄ficii cōferendi. etin pios uſus expēdendi non ē illicitū. Si ueroab eo tibi bn̄ficium offert requirat aliqͥd ſibiexhiberi de fructibꝰ illius bn̄ficii. idem ē ac ſialiud munus ab eo exigeret. & ideo non caretIrca quintū ſcꝫuitio ſymonie.utrū liceat dare ſpūalia ꝓ munere ab obſequio uel a lingua. dicendū ꝙ noīe pecunie intelligit̉ om̄e illud cuius p̄ciū pecuīa poteſt mēſurari. Maīfeſtum eſt ꝙ obſequiū hoīs ad aliqͣꝫ utilitatē ordinat̉ q̄ poteſt p̄cio pecunie eſtimari. un̄ & pecuniaria mercēde mīſtri ꝯducūtur. Et ideo idem ē dicendū ꝙ aliquis det remſpūalem ꝓ aliquo obſequio tꝑali exhibito uelexhibēdo. ac ſi daret ꝓ pecunia data uel ꝓmiſſa qua illud obſequiū eſtimari poſſit. Sil̓r etiam ꝙ aliqͥs ſatiſfaciat p̄cibus alicuius ad tēporalem gr̄am querendā ordinat̉ ad aliqͣꝫ utilitatem q̄ poteſt pecuīe p̄cio eſtimari. Et iō ſicutcōtrahit̉ ſymonia accipiēdo pecuīam ul̓ qͣꝫlibꝫre in exteriorē. qd̓ ꝑtinet ad munus a manuita etiā cōtrahit̉ ꝑ munus a lingua uel ab obſequio. Vn̄ ſi aliqͥs clericus alicui p̄lato impēdat obſequiū honeſtū. & ad ſpūalia ordinatūputa ad utilitatem ecc̄ie& miniſtroꝝ eiꝰ auxiliū ex ip̄a deuotōne obſequii reddit̉ dignusecc̄iaſtico bn̄ficio. Sicut dicit. g̓g̓. in regiſtro.Ecc̄iaſticis utilitatibus deſeruiētes. ecc̄īaſticadignū eſt admīſtratione gaudere. Si uero ſitobſequiū inhoneſtū & ad carnalia ordinatūputa qꝛ ſeruiuit p̄lato ad utilitatē ꝯſanguineorū ſuoꝝ. uel pr̄imonii. uel ad aliqͥd aliud huiuſmōi. eēt munus ab obſequio& ſymoniacūItem ſi quis aliquid ſpūale alicui cōfert gratiſppter ꝯſanguīeitatem uel qͣꝫcūqꝫ carnalem affectōnem. quidē illicita eſt & carnalis collatōnon tn̄ ſymoniaca. qꝛ nihil ibi accipit̉. vn̄ hocnō ꝑtinet ad cōtractum emptōnis & uenditōnis. ī quo fundat̉ ſymonia. Si tn̄ aliquis detalicui bn̄ficium ecc̄iaſticum h̓ pacto uel intentione ut inde ſuis ꝯſanguīeis ꝓuideat. ē manifeſta ſymonia. Item ſciendū ꝙ munꝰ a lingua dicit̉ uel ip̄a laus ꝑtinens ad fauorē humanum qui ſub p̄cio cadit. uel etiā preces ex quibus acquirit̉ fauor hūanus. ut cōtrarium euitet̉. & ideo ſi aliquis prīcipaliter ad hoc intendat. ſymoniā cōmittit. Ad hoc aūt uidet̉ prīcipaliter intendere qui p̄ces pro indigno porrectas exaudit. vn̄ ip̄m factū eſt ſymoniacū. Siaūt preces ꝓ digno porrigant̉. ip̄m factū noneſt ſymoniacū. qꝛ ſubē debita cauſa ex quā illiꝓ quo preces porrigunt̉ ſpūale aliquid cōferatur. tn̄ poteſt eē ſymonia in intentōne ſi nonattendat̉ ad dignitatē ꝑſone. ſꝫ ad fauorē hūanum. ſi uero aliqͥs ꝓ ſe rogat ut obtineat curam aīaꝝ. ex ip̄a p̄ſumptōne reddit̉ indignuſ& ſic p̄ces ſunt ꝓ indigno. licite tn̄ poteſt aliquis ſi ſit indigens ꝓ ſe ecc̄iaſticum hn̄ficium

petere ſine cura animaꝝ.¶ DE. PENAI SVMONIIACI. DIS. XV.Irca ſextū ſciendū ꝙ pena ſymoniacipic. j ij. j. qj i. ca. ſ quis xp̄e. Quii ordieſt ut priuet̉ eo qd̓ ꝑ ſymoniam acqͣſinatus eſt nihil ex ordīatione uel ꝓmotione q̄eſt ꝑ negatōnem facta ſibi ꝓficiat. ſꝫ ſit alienˢa dignitate & ſollicitudīe quā ꝑ pecuniā acqͥſiuit. Nullus em̄ pōt licite retiuere id qd̓ ꝯtrauoluntatē dn̄i acquiſiuit. puta ſi aliqͥs diſpenſator de rebus dn̄i ſui daret alicui ꝯtra uoluntatem & ordīationem dn̄i ſui. ille qui reciꝑetlicite retinere nō poſſet. Dn̄s aūt cuius ecc̄iaꝝp̄lati ſunt diſpenſatores & mīſtri ordinauit utſpūalia gratis darent̉. ſꝫm illud. Math̓. x. Gratis accepiſtis. gͣtis date. & ideo qͥ muneris int̓uentū ſpūalia quecūqꝫ aſſecūtur ea licite retinere nō poſſunt. Inſuꝑ aūt ſymoniaci tam uēdentesqꝫ ementes ſpūalia aut etiā mediatōe̓salijs penis puniunt̉ .ſ. infamia. depoſitōne. ſiſint clerici. & excōicatione. ſi ſint laici. ut habet̉ infra. q. i. ca. Si quis ep̄s. Vn̄ ſciendum ꝙille qui ſymoniace ſuſcipit ſacꝝ ordīem recipitquidē caracterē ordīs ꝓpter efficaciā ſacramēti. nō tamē recipit gr̄am neqꝫ ordinis executionem. & qꝛ quaſi furtiue recipit caracterē cōtra principalē dn̄i uoluntatē. iō eſt ip̄o iure ſuſpenſus. & quo ad ſe .ſ. de executōne ſui ordīsnō ſe intromittat & quo ad alios ut ſcꝫ nulluſei cōicet in ordinis executōne. ſiue ſit peccatūeius publicū ſiue occultū. nec poteſt repete̓ pecuniam quā turpit̉ dedit. licet alius iniuſte retineat. Si uero ſit ſymoniacus qꝛ cōtulit ordinem ſymoniace. uel qꝛ dedit uel recepit bn̄ficium ſymoniace. uel fuerit mediator ſymonie ſieſt publicū eſt ip̄o iure ſuſpenſus & quo ad ſe& quo ad alios. ſi eſt occultū eſt ip̄o iure ſuſpenſus quo ad ſe tm̄. nō aūt quo ad alios. Itēnota ꝙ ſi ille qui ep̄atum ſymoniace adeptuseſt p̄cipiat clerico ſibi ſubdito ꝙ ab eo recipiatordines. nō tenet̉ ei obedire īmo nec ꝓpter p̄ceptum eius. nec ꝓpter excōicationeꝫ pape dꝫordīes reciꝑe ab eo qͣꝫ ſcit ſymoniace ꝓmotuꝫ& ſi recipit ordīem nō recipit ordīs executōeꝫetiā ſi ignoraret eū eſſe ſymoniacū. ſꝫ indigetdiſpenlatōne. qͣꝫuis dicāt ꝙ ſi nō poteſt ꝓbae̓eum eſſe ſymoniacū debet obedire recipiendoordīem. ſꝫ nō debet exequi abſqꝫ diſpenſatōneſed hoc abſqꝫ rōne dicit̉. qꝛ nullus debꝫ obedire alicui adcōicandum ſibi in facto illicito. ille aūt qui eſt ip̄o iure ſuſpenſus & quo ad ſe.& quo ad alios illicite cōfert ordīem. Vn̄ nullus debet ſibi cōicare recipiēdo ab eo quacūqꝫex cauſa. Si aūt nō ꝯſtat ei nō debet pctm̄ creciere alterius. & ita cū bona ꝯſcientia debꝫ abeo ordinem reciꝑe. Si aūt ep̄s ſit ſymoniacꝰ aliquo alio modoqꝫ ꝑ ꝓmotōnem ſue ſymoniace factā. pōt ab eo reciꝑe ordīem ſi ſit occultuꝫqꝛ non eſt ſuſpenſus quo ad alios. ſꝫ ſolū quoad ſeip̄m. ut dictū eſt. Itē ſi quis aliquid ſpirituale ſymoniace adeptus eſt ꝓcurantibꝰ alijsip̄o nec uolente nec ſciēte nihilominus priuat̉