Dais. Septima. De. Auaritia.Diſtinctio.Secunda.

que reddit hominem grauem .i. ſummoꝑe incuruat eum ad infima. Item dicit̉ infirmitasgrauis. quia difficilis adcurandum. qꝛ quātomedicamentū maius apponit̉. tanto magis infirmitas augmētatur. qꝛ quo plus addunt̉ diuitie temporales cordi cupido. eo magis cupiditas adauget̉. Sicut quātoplura ligna igniayponunt̉. tanto in maiorē flāmam erigitur.Poeca. Creſcit amor nūmi quantū ip̄a pecuīacreſcit. Item grauis eſt eius curatō. qꝛ materianimis adheret ſubiecto. ſic̄ qͣꝫto materia morbi fortius adheret mēbris uitalibꝰ. tanto difficilior eſt curatio morbi. temporales aūt diuitienimis uehementer adherent cordi auaro. & iōuix ab eo poſſunt auelli. Sicut qui ꝑiclitant̉ īmari uel aquis currentibꝰ quicqͥd app̄henderint ita fortiter tenēt ꝙ nō poſſunt eis auferriVn̄ auari uix redeūt ad pnīam. ecc̄i. xii. Quiauꝝ diligit nō iuſtificabit̉. Iere. viii. App̄henderūt mendaciū & uoluerūt reuerti. Sunt eīſimiles accipitri impinguato. qui nō uult redire ad manū reuocantis. licꝫ on̄dat ei carnesrubeas. Item ſimiles ſunt gallinis q̄ dicuntureſſe ſurde in auguſto. quia paſtum inueniuntabundantē. Iere. xxii. Locutus ſum tibi ī abūdantia tua & dixiſti nō audiam. Item grauiseſt eius curatō. quia materia morbi nimis eſtuenenoſa. Cū em̄ temporalia male acquirunt̉om̄ibus ſcient̓ vtētibus ſunt uenenū. ul̓ qn̄ nimis amant̉. uel qn̄ eis homines abutunt̉. Vn̄cum cōſtantinus imꝑator ditaſſet ecc̄as q̄ prius in tribulatōne fuerāt & maxima pauꝑtateaudita eſt uox dicens. Hodie effuſum ē uenenum in eccleſia dei. Vn̄ ſicut cyconia nutritpullos ſuos uenenoſis. ſic auarus filios & uxorem. deut̓. xxxii. Fel draconū uiuū eoꝝ. &c̓.Similis ē auarus mitridati regi ponti qui obſeſſus a filio ſuo famate ſe cū tota familia datis epulis copioſis intoxicauit. Item grauis eſthuius morbi curō. qꝛ cōtinua. ecc̄es. iiii. Vnꝰeſt. & ẜm nō habet. & tn̄ laborare non ceſſat.In die laborat corꝑaliter oꝑando. In nocte uero mētaliter meditando & frequēter etiā loniniando. Item hec infirmitas nō ſolum eſt continua. ſꝫ etiā ꝑacuta. cor em̄ auari ardet ut ignis. qꝛ auaritia ignis eſt de quo. ꝓu̓. xxx. Ig.nis nūqͣꝫ dicit ſufficit. Mich̓. vj. Adhuc igͣnisin domo impii. & theſauri iniquitatis &c. Exhoc ardore ſequit̉ ſitis in explebilis & inſatiabilis. hic eſt ſerpens flatū adurens qui quos ꝑcutiebat ardore inextīguibili & ſiti inſatiabilioccidebat. De auaro dicit̉. ꝓu̓. xiii. Vent̓ impioꝝ inſaturabilis. Et. xxvii. Infernus et ꝑditio nūqͣꝫ ſatiantur. Sic oculi impioꝝ inſatiabiles. De bufone dicit̉ ꝙ reſpitiens terram & timens ꝙ nō poſſit ei ſufficere intrat foueā ſuam. & cum pede ponderat terrā quā comeditecc̄i. xiiii. In ſatiabilis ē oculus cupidi. Bern̄.Non plus ſatiabitur oculus auari auro qͣꝫ corpus aura. Vnde ẜm Greg̓. Auarus ꝑ ydropicum deſignat̉. Item hec infirmitas eſt grauisꝓpter diuerſas curas ſollicitudinū quibꝰ pū-

zit̉. affligit̉. &. q. corrodit̉ cor auari. ecc̄es. ij.Oeccatori dedit deus afflictōnem & curā ſuꝑfluam ut addat & cōgreget. Eodem. v. Cunctis diebus uite ſue comedit in tenebris & incura multa atqꝫ triſtitia. ph̓s. Pecunia auaroſuppliciū eſt. ꝓfuſo decus. patricidiū ꝓditori.Math̓. xiii. Luc̄. viii. dicunt̉ diuitie ſpine. g̓g̓.Profecto ſpiue ſunt qꝛ aculeis ſollicitudinuꝫmentē lacerant & pungūt corda auaroꝝ. Sūtut nūces uermiculoſe a uermibꝰ corroſe. ut q̄dam mices yndie de quibꝰ in hyſto. trāſmarina dicit̉. ꝙ ſunt ad modū capitis hūani groſſe. & aꝑte inueniunt̉ plene ſerpentibꝰ mordacibus. i. curis malis. Sunt ut poma ſodomoꝝplena fauilla. Aee cure non ſinūt eos dormire. ecc̄i. ii. Cūcti dies eius laboribꝰ & erumnispleni ſunt. nec ꝑ noctem quieſcit. ¶ Ad hocfacit exemplū dyogenis ph̓i. qui cū in uia portaret pecuniam & eam ſuppoſuiſſet capiti ſuout dormiret aduertit fure ſollicituꝫ qūo eā furaret̉ dormienti. Cū aūt ip̄e pre ſollicitudineſomniū amiſiſſet ſciēs appropinquantē furēꝓiecit ei pecuniā. dicens. Tolle miſer pecuniā& ꝑmitte me dormire. Cum quidā diues maneret iuxta cuiuſdā pauꝑis domum. & pꝰ cene ſue delitias intraret lectū ſuum delicatum& mollem ut quieſceret. occupatꝰ diuerſis curis irruentibus diuerſoꝝ bonoꝝ ſuoꝝ q̄ habebat in diuerſis locis. cum non poſſet dormireaudiebat pauꝑem poſt cenā parcam & laborēdiurnum in lecto duro ſuauiſſime quieſcentē& ſolatiū qd̓ habebat cum puero ſuo & uxore. Qui īuidens eius quieti ſurrexit an̄ diem& aꝑto hoſtio pauꝑis ſuſpendit in eo burſamplenā pecunia qui excitatus in mane cū uelletegredi domū cadentem pecuniā recepit. & cūdiū deliberaſſet quid inde faceret. timēs ne ul̓uxor uel alius ip̄am furaret̉ ei. finxit ſe pati īrenibus occultas eam ſub lecto ſuo & iacensſupͣ. nō uolebat dormire de nocte p̄ ſollicitudine quid de ea faceret. Cum aūt diues quereret ab uxore pauꝑis quid uir ſuus haberꝫ quinō audiebat̉ ultra cantans. & illa aſſereret ꝙpateret̉ in renibꝰ. ait. Ego ueniā& curabo eūEt accedens & pecuniā ſuam repetēs ip̄am ſecum deportauit. & reſtituta eſt pauꝑi quies pͥſtina ſanitas & iocunditas cū ſomno. Bn̄ igitur diuitie dicunt̉ ſpine. ꝓu̓. xxiiii. ꝑ agrū pigri hominis trāſiui& ecce totū repleuerāt urtice. cooꝑuerant ſuꝑficiē eius ſpine. &c̓. tamenut dicit̉. Iob. xxx. Eilii ſtultoꝝ & ignobiliū eſſe ſub ſentibus delitias reputabant. Sūt cōtrarii auibus lucis qui in nidis ſuis ſpinas habētexterius. molliciē interius ut ibi ſuauit̓ quieſcant. Ecōtra ip̄i habent molliciē ueſtiuꝫ extracum diuite epulone. intra ſpinas remorſionū& tamē ſunt ut ruſtici qui neſciūt quieſcere īmolli lecto ꝯſcientie. ſꝫ in aſꝑitate remorſionūqͣꝫuis ꝓpt̓ ꝯſuetudinem & morā in pctō auaritie nō ſentiūt. Hiero. Suꝑflua cura eſt in hiisrebus cor apponere que cū anguſtia redeūt &obtenta ꝑuo tempore ſubſiſtunt. ſubſiſtentes