Pars. Septima. De. AuaritiaDiſtinctio.prima.

uel diminutōnem illius menſure malū ꝑ ueniat. In omnibus aūt q̄ ſunt ꝓpter finē bonūcōſiſtit in quadam mēſura. Nam ea que ſuntad finē neceſſe eſt cōmenſurari fini. ſicut medicina ſanitati. Sicut patꝫ per ph̓m in. i. polit̓.Bona aūt exteriora habent rōem utiliū ad finem. Vn̄ neceſſe eſt ꝙ bonū hominis circa eacōſiſtat in quadā mēſura. dum ſcꝫ homo ẜmaliquā mēſuram querit habere diuitias exteriores ꝓut ſunt neceſſarie ad uitam eius ẜm ſuam cōditionem. Ideo in exceſſu hmōi menſure cōſiſtit peccatū. dum ſcꝫ aliquis ſupͣ debitūmodum uult eas uel acquirere uel retinere qd̓ꝑtinet ad rōnem auaritie. que diffinit̉ eſſe immoderatus amor hn̄di. unde patꝫ ꝙ auaritiaeſt peccatū. Sciendū autem ꝙ auaritia poteſtimportare immoderantiā circa res exterioresduplicit̓. Vno mō immediate quantū ad acceptōnem uel cōſeruatōnem ip̄aꝝ ut ſcilicꝫ hōplus debito eas acquirat uel cōſeruet. & ẜm h̓eſt directe pctm̄ in ꝓximum. qꝛ ī exterioribꝰdiuitiis non poteſt unus hō ſuꝑabundare niſi alter deficiat. qꝛ bona tēporalia nō poſſuntſimul poſſideri a multis. Alio mō poteſt īportare immoderantiā circa interiores affectōesquas quis ad diuitias habet. puta ꝙ immoderate aliquiſ diuitias amet aut deſideret aut delectet̉ in eis. & ſic auaritia eſt pctm̄ hominisin ſeip̄m. qꝛ ꝑ hoc deordinat̉ eius affectꝰ. licꝫnō deordinet̉ corpus. ſic̄ ꝑ uitia carnalia. Excōſequenti aūt eſt pctm̄ in deū ſicut & om̄iapeccata mortalia inquantū homo ꝓpter bonūtemꝑale cōtemnit eterna. Item ſciendū ꝙ auaritia ẜm ꝓpriam rōnem habet obiectū ſpeciale. alia em̄ eſt ratio boni utilis. & alia boni delectabilis. diuitie aūt ẜm ſe habēt ratōem utilis. appetunt̉ em̄ inquantū in hoīnis u̓ſum cadunt. & ideo ẜm hanc cōſideratōnem eius ꝓpriā auaritia eſt ſpāle peccatū. inquantū ſcilicet auaritia dicit̉ īmoderatus appetitꝰ habēdipoſſeſſiones q̄ noīe eris uel pecule deſignaturVerū qꝛ uerbū habendi ẜm primā impoſitōnem ad poſſeſſiones ꝑtinere uidet̉. quaꝝ totalit̓ ſumus dn̄i. & inde ad multa alia deriuat̉.Sicut dicit̉ homo habere ſanitatē. uxorem. ueſtimentū. & alia hmōi ſicut dicit̉ in p̄dicamētis. ꝑ cōſequens etiā nomē auaritie ampliatūeſt ad omnē inordinatū appetitū habēdi quācūqꝫ rem. Sicut dicit Greg. in quadā omēſ. ꝙauaritia eſt nō ſolum pecunie. ſꝫ etiā ſciētie &altitudinis. cū ſupͣ modū ſublimitas ambiturAug̓. in libro de libero ar. Auaritia que grecephylargiria dicit̉ nō in ſolo argēto ſꝫ in omnibus rebus que mordīate appetunt̉ intelligenda eſt. Itē ſciendum ꝙ auaritia importat īmoderantiā qͣꝫdam circa diuitias duplicit̓. Vnomō immediate circa ip̄am acceptōnem & ꝯſeruatōnem diuitiaꝝ. inquantū ſcꝫ aliquis inquirit pecuīam ultra debitū aliena ſurripiēdo uelretinēdo. & ſic opponit̉ iuſtitie. & hoc mō accipit̉ auaritia. eze. xxii. ubi dicit̉. Principes eiꝰin medio eius. q. lupi rapientes p̄dam ad effū

dendum ſanguīem. & auare lucra ſectando.Alio mō importat immoderantiā circa interiores affectōnes diuitiaꝝ. puta cū quis nimisamat ul̓ deſiderat diuitias. aut nimis delectatur in eis etiaꝫ ſi non uelit raꝑe aliena. & hocmō auaritia opponit̉ liberalitati que moderatur hmōi affectōnes ut dictū eſt. & ſic accipitur auaritia. ii. coꝝ. jx. Preparāt repromiſſaꝫbn̄dictionem hanc eſſe. ſic. q. bn̄dictionē non.q. auaritiam. glo. ut ſcꝫ doleāt ꝓ dato & parum ſit quod daturAIrca ſcd̓m ſcilicet utrum auaritia ſemꝑ ſitpeccatū mortale. dicendū ꝙ auaritia dicit̉duplicit̓. Vno mō ẜm ꝙ opponit̉ iuſtitie. &ſic ex genere ſuo eſt peccatū mortale. & ſic adauaritiam ꝑtinet ꝙ aliquis miuſte capiat ul̓ retineat res alienas. qd̓ ꝑtinet ad rapinā & fuitum que ſunt peccata mortalia. ut infra dicet̉In hoc tn̄ auaritie genere cōtingit eſſe ueīalepeccatū ꝓpter imꝑfectōem actus. ut dicet̉ ibidem. Alio mō poteſt accipi auaritia ẜm ꝙ opponit̉ liberalitati. & ẜm hoc importat inordinatum amorē diuitiaꝝ. Si ergo in tm̄ amordiuitiaꝝ creſcat ꝙ preferat̉ caritati. ut ſi ꝓpt̓diuitiaꝝ amorē aliquis nō uereat̉ facere cōtraamorē dei & ꝓximi. ſic auaritia erit peccatummortale. Si aūt mordīatio amoris infra hocſiſtat ut .ſ. homo qͣꝫuis ſuꝑflue diuitias ametnō tn̄ prefert eaꝝ amorē amori diuino. ut ſcꝫꝓpter diuitias nō uelit aliquid facere contradeū uel ꝓximū. ſic auaritia eſt pctm̄ uenialeVnde ſuꝑ illud. i. coꝝ. iii. Si quis ſuꝑedificatſuꝑ hoc fundamentū lignū fenū ſtipulam &c̓dicit glo. ꝙ lignū fenum & ſtipulā edificat ille qui cogitat que mūdi ſunt qūo placeat mūdo. qd̓ ꝑtinet ad peccatū auaritie. ſed iſte nonpeccat mortalit̓. ſꝫ uenialit̓. De eo nāqꝫ diciturhic cū ſaluus erit. ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē.uel ſpūale. dicendū ꝙ ſpūale peccatū eſt.Irca tertiū utrū auaritia ſit pctm̄ carnaleQuod declarat̉ ſic. Peccata nēpe ī affectōnecōſiſtunt. omnes aūt affectōnes aīe ſiue paſſiones terminant̉ ad delectatōes & triſtitiasut patꝫ ꝑ ph̓m in. ij. ethy. Delectatōnum autēquedā ſunt carnales quedā ſpirituales. Carnales quidē delectatōnes dicunt̉ que ī ſenſu carnis cōplent̉. ſicut delectatōnes ciboꝝ & uenereoꝝ. Delcātiones uero ſpūales que cōplent̉ īſola anime app̄henſione. Illa uero peccata dicunt̉ carnalia. q̄ ꝑficiunt̉ in carnalibꝰ delectatōnibꝰ. Illa uero dicunt̉ ſpūalia q̄ ꝑficiunt̉ inſpūalibꝰ delcātionibꝰ abſqꝫ carnali delcātione& hmōi ē auaritia. Delectat̉ eī auarus in hocꝙ ꝯſiderat ſe poſſeſſorē diuitiaꝝ. & iō auaritiaeſt pctm̄ ſpūale. Sciendū em̄ ꝙ qꝛ auaritia eſtcirca obiectū corꝑale. tn̄ in eo ꝙ nō querit delectatōnem corꝑalem. ſꝫ ſolū animalē. ꝓut ſcꝫhomo delectat̉ in hoc ꝙ diuitias poſſideat. &ideo nō eſt peccatū carnale. rōe tn̄ obiecti mediū eſt int̓ pctā pure ſpūalia q̄ querūt delcātionē ſpūalē circa obiecta ſpūalia. ſic̄ ſuꝑbia ē circa excellentiā. & uitia pure carnalia q̄ querūt