Pars. Vj. De Languore. Et.De. Impeditōne bonoꝝ. Diſtī. XIIII.

Aliqn̄ accidit ex carnalis cōſolationis abundantia. qꝛ quāto magis caro impinguat̉ tanto magis eſt ſpūs macilētus. Sic̄ quāto pinguior efficit̉ caſeus tāto minus relinquit̉ de ſb̓ſtantia butyri. de qua. Iob. xxix. Lauabaꝫ pedes meos hutiro .i. affectus pinguedīe deuotionis. B. Delicata eſt diuina cōſolatio. nec cocedit̉ admittētibus alienam. Tertio cauſat̉ exſuꝑbia. qꝛ ſuper mōtes gelboe. ros nec pluuiauenit. nec ros gr̄e. nec pluuia pietatis. ii. Reg̓.i. b̓. in ꝑſona deuoti ait. Heri& nudiuſtertiusinuaſit me languor anime. & inde hebetudo īſolita. poſt inertia quedā. ſuꝑbia inuēta eſt inme. & deus declinauit in ira a ſeruo ſuo lacriinas non cōpungit. Quarto orit̉ indeuotō excordis duritia ex antiqua malitia. b̓. Ip̄m ē corduꝝ qd̓ nec cōpunctione ſcindit̉. nec pietatemollit̉. nec deuotōe mouet̉. Idem. Qūo eſt tāta duritia cordis ꝙ ei nō ſapit pſalmodiatio.nō legere libet. nec orare delectat. meditatōesſolitas nō inuenit. propter qd̓ ad uigilias ſolitas eſt homo ſomnolētus. ad opus manuū piger. ad iram p̄ceps. ad odium ꝑtinax. līgue &gule indulgentior & ſecurior p̄lumptōne. obtuſior a p̄dicatione. Om̄es mōtes in circuitueius uiſitat dn̄s. ad eam aūt non appropinqͣtQuinto orit̉ ex ingratitudīe q̄ eſt ut dicit. b̓.uentus urēs ſiccās uenas pietatis. rorē gr̄e &flueuta mīe. Sexto orit̉ ex negligētia bn̄ operandi. & inde fit anima arida Ecōtrario ꝑ aſſiduitatē boni oꝑis impinguat̉. ꝓu̓. xiii. Aīmalaborantiū impinguabit̉. Septimo ꝓ impatientia fit aīma arida. pͣs. Aruit tanqͣꝫ teſta uirtus mea. que cito frangit̉. Nō impatiēs eſt ſic̄lignū aridum qd̓ modico uerbo frangit̉. et igne tribulatōnis appoſito. cito in iram ſuccendit̉ ad modicū flatum temptatōis. Ad hoc faciūt multa que habent̉ ubi agit̉ de orōe infraDe deuotōne orōnis.¶ DE LANGVORE.Einde cōſideranduꝫ eſt de languore.Eſt aūt languor ſpūalis grauis infirmitas & ꝑiculoſa. qꝛ aufert omnē ſaporem diuine dulcedīs. & oīm ſpūalium inficiēs palatū cordis. ut om̄ia ſibi uideant̉ amara. pͣs. Omnē eſcam abhoīata eſt anima eoꝝ.dulcia fiūt ei amara. Aug̓. Palato nō bene ſano pena ē panis qui ſano eſt ſuauis. pͣs. Quāmagna ml̓titudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſti timentibꝰ te. glo. Hanc dulcedinemnō ſentiūt qui palatū hn̄t infectū a febre iniqͥtatis. Ad hoc facit exempluꝫ de illo monachocui om̄ia fiebāt amara ꝑ accidiam. ꝑ cōfeſſionē liberato. infra. De cōfeſſione. Itē de illo cuiom̄ia uertebant̉ in ſtercꝰ. infra de pnīa. Eē depane ſordidato infra. De cōfeſſione ¶ Item gͣuis eſt hec infirmitas ꝓpter inſenſibilitatemAufert em̄ ſenſum & uitā ſpūalem & motū.. Scio lōge a ſalute eſſe mēbrum qd̓ obſtupuit. & egrū ſeſe nō ſentientē ꝑiculoſius laborare. Grauis eſt. qꝛ aufert bn̄faciendi ptātem.eſt em̄ ꝑalyſis ſpūalis. Math̓. viij. Puer meus

iacet in domo ꝑalyt̉. & male torquet̉. Eiuſdeꝫ.xi. Offerebāt ei ꝑalyt̉. iacentē ī lecto. Itē. luc̄..v. portātes in lecto hoīem qui erat paraliticꝰAccidia eſt ſil̓is adonibezeth qͥ p̄ſcindebat eisquos capiebat ſummitates manuū & pedumut dicit̉. Iud̓. j. Math̓. xii. Homo manū habēsaridam ſcꝫ dexterā ſignat accidioſum. qꝛ ē inutilis in eis que ꝑtinent ad dexterā boni oꝑisSiſ̓r. Marc̓. iii. zach̓. xi. de paſtore cōdolo dicitur. Brachiū eius ariditate ſiccabit̉. & oculuseius dexter obtenebreſcet. Itē grauis eſt ꝓpterdiuerſitatē. qꝛ eſt febris lenta & languor ī ſpiritualibꝰ. ecc̄i. x. Languor ꝓlixior grauat me¶ DE IMPEDITION Edicu m.BONORVM.DIS. XIIII.Einde cōſiderandum eſt de impeditōne bonoꝝ. ex eo nāqꝫ ꝙ accidioſo bona ſunt īſipida uel amara diſplicet ei in alijs uidere qd̓ ip̄e facerenegligit uel cōtemnit. & ideo ne fiāt nitit̉ impedire. Hoc uitiū diſſuadēt multa & on̄dumeſſe ſummoꝑe fugiendū. ¶ Primū quare debemus hoc uitiū uitare eſt. qꝛ facit hoīem dyabolo ſil̓em qui aduerſat̉ omni bono. Vnde ſathana dicit̉ aduerſator uel aduerſariꝰ .i. theẜ.ii. Impediuit nos ſathan. zach̓. iii. Sathan ſtabat a dextris ih̓u ut aduerſaret̉ ei. Vnd̓ apparuit beato martino ꝓperanti ad pr̄iam ſuamdicēs ꝙ ei ſemꝑ aduerſaret̉ quocūqꝫ iret. Quorn̄dente. dn̄s michi adiutor non timebo. &c̓.quaſi fumus euānuit. Hic impedit maxīe ſemen bonū. Math̓. xiii. Venit malus & rapitſemē. Luc̄. viii. Venit dyabolus & tollit &c̓.Auic ſil̓es ſunt qui p̄dicatōem uel ſemē boniꝓpoſiti impediūt. Vn̄ dn̄s dixit petro uolenti impedire bonū ꝓpoſitum eūdi ad paſſionēMath̓. xvi. Vade poſt me ſathana ſcandaluꝫes michi. ¶ Scd̓o qꝛ impediētes bonū ſunt rethe dyaboli. ꝑ qd̓ retrahit ad bonū ꝓcedentestren̄. iii. Expandit rethe pedibus meis. & cōuertit me retrorſſuꝫ. oſee. v. Audite h̓ ſacerdotes. Et poſt. Laqueꝰ facti eſtis ſpeculatōni &.q. rethe expanſum ſuꝑ montē ehabor uictīasdeclinaſtis in ꝓfundū &c̓. Tale rethe erat anthyocus om̄ia bona impediēs & fieri inhibēs.ii. Mach̓. i. Scripſit rex anthyocus om̄i regnoſuo ut omnes relinquerēt legē. & cōſenſeruntomnes. Et poſt. Miſit ꝑ omnes ciuitates iudeqͥ ꝓhiberēt holocauſta & ſacrificia & placatōnes fieri in templo dn̄i. & ſabbatū & dies ſolennes celebrari. & filios circūcidi &c̓. ¶ Tertio ſunt aucupes dyaboli uenātes ſibi aīmasHiere. v. Inuēti ſunt ī ppl̓o meo uiri aucupes&c̓. iii. Reg̓. xii. Hieroboam cogitās qūo filios iſrl̓ reuocaret a cultu dei duos uitulos poſuit. alteꝝ in bethel qui domꝰ dei dicit̉. alteꝝin dan. qꝛ ꝑ aſꝑitatis timorē que ī religione ēalios reuocat. Alios ꝑ on̄ſionem & amorē mū̓dane ꝓſperitatis. qꝛ ſunt ſiſes ſtribis & phariſeis qui apl̓os uolebāt. impedire ne fructū facerēt. & ppl̓m ne dn̄m ſequeretur. de quibus.Math̓. xiiii. Ve uobis ſcribe & pharyſei qui