ipsam chartam super rupem sanctam posui, et pro quolibetsignato et pro aliis, qui memoriae occurrebant, orationemsingularem fudi cum devotione tantilla, quantam Deus suabenignitate milii miserrimo dignatus est dare, supplicans Deo,ut in virtute efflcacissiinae orationis, ibi in cruce factae, bauemcain exilem orationem acceptare dignaretur, et si non proptermea merita, tamen propter merita eorum, pro quibus orationemfundere decreveram vivorum et defunctorum. Deinde adalia loca sancta descendi cum charta, et eam super sanctis-sima loca expandi, commendans inscriptos generaliter etsingulariter.
Iain autem medium noctis transerat, et militibus expe-ditis Missas legere incepimus in quatuor locis signatisfol. 110 in 6 art. Et habui locum in loco unctionis corporisDomini illo mane, et in Missa habui chartam cum nominibuscarorum meorum ante me, et ipsam Missam pro eis ordinavi.Dic autem facto cantavimus summam Missam in dominicoscpulchro de resurrectione Domini, ut patet infra fol. 180 B.Et ita finitum fuit Officium.
Postquam autem omnia completa fuissent, et dominosMauros exspectaremus, ut nos emitterent, ecce, subito ortaest concertatio et corrixatio inter nobiles milites novellos, ettumultus gravis, ex eo, quod quidam de peregrinis se inges-serat, et miles factus fuerat, qui tamen multis rationibus (in-)habilis erat. Erat quidem bonus et jocundus socius, sed dig-nitati militiae disproportionatus. Hunc peregrini milites, comiteset barones, pro temeritate increpabant, alii vero milites sibiconsocii eum defensabant, et ita contra se in sancta ecclesiastabant et conclamabant. Cum autem ad Fratrem Johannemmemoratum fol. 183 B caussa devoluta fuisset, convocavitomnes milites in ecclesiam golgathanam ante altare majus, etillum, propter quem litigium ortum fuerat, per nomen Deiadjuravit, et omnes suos socios, ut dicerent conditiones illiusviri. Quibus auditis, declaravit dictus Frater Johannes, illumnullo modo esse militem, nec pro tali habendum. Et ita resilla fuit (18 8 A) quietata et pacificata. Et ille bonus sociusa militia fuit absolutus. Statim autem adhuc nobis de hacre loquentibus venerunt Mauri et nos de templo ejecerunt, ct