338

ad cujus clivum pro parte dependet, et mirabilibus fossatis perpetras et rupes scissas est munita, et spissis altisque muris etturribus est vallata. Ab extra est suburbium, et ad partem sub-urbii ad clivum monlis sunt multae domunculae parvae et tugu-riola stupa et calamis et sarmentis factae et luto compactae,et est quasi villula, inhabitantque illam Zigari illi, qui per orbemvagantur, de quibus supra Fol. 80 dictum est. Et omne foruinequorum, porcorum, et quidquid tumultuosum est, agilur in illoloco extra urbem, et in urbe est quies et pax, et negotiationesquietae in ea tractantur. In ea urbe est sedes episcopalis, hu-milis ecclesia, miser clerus, distractus populus. Ea urbs est incornu Achajae sita, quae olim Argea dicebatur, et inde GraeciArgivi dicti sunt et imperium Graeciae multo tempore lenuerunt.Ab ea urbe potest iri pedes per Macedoniam usque in Thraciamet Constantinopolim contra aquilonem, contra meridiem autem perfrelum Adriaticum in Siciliam, quae anliquiori vocabulo diciturTrinacria, facili navigatione cum vento prospero devenitur.

Trinacria, quae et Sicilia, est insula magna, et Trinacriadicta secundum Isidem, quasi triquadra, quia in tres quadras di-visa. Tel dicitur Trinacria propter tria acra, i. e. promontoria,scilicet Pachinum, Pelorum et Lilybeum. Pelorum promontoriumrespicit ad aquilonem, sic nominatum a Pelon, gubernatore Han-nibalis ibi sepulto. Pachinum vero ad austrum spectat, ab aeriscrassitudine dictum. Lilybeum autem occidentem respiciens a ci-vitate ejusdem nominis in eo constructa sic dicitur. PelorumPoennio monti olim junctum fuit, et tune non erat insula, sedItaliae pars, terrae motu autem factum est, quod mare intervenit,et Trinacriam ab Italia divisit, exiguo quidem freto, sed multumaesluoso et numquam quielo. Pachinum autem respicit Achajam.

Antiqui dicebant, quod gigas Typhon, filius Titanis, cumprovocasset Jovem in certamen, iratus Jupiter cum fulmine pro-stravit et ad ejus opprimendam superbiam corpori ejus superim-posuit Trinacriam perpetuo portandam.

In ea insula sunt montes perpetuis incendiis flainmantes, quisine intermissione ut fornaces ardent et lapides exuslos ejiciunt.Ibi est Aetna, mons celeberrimus in medio insulae, in verticehabens duos hiatus, per quos globi flammarum ascendunt, quos