210

et in terra, secl multum differenter, quod mnlta cxperientia didici.Cum aulem sero factum esset, lmilti venerunt de civitate in ga-leam, nobiscum volentes transfretare, inter quos duo liominesgaleam ingressi sunt, ad quorum ingressum tota galea commotafuit: quibusdam placebat ingressus eorum, aliis displicebat, quidamoptabant, ut prope locarenlur, alii jurabant, si secus suos cumboscollocati fuerint, quod galeam resignare vellent et ad aliam tran-sire (Ij) navem; quidam maledicebant patrono propter earum re-ceptionem, et ut verum fateor, si dominus Johannes et ego sci-vissemus illorum ingressum, aliam galeam elegisemus, et si locas-sent eos juxta nos, sicut comminabanlur nobis, in craslinum inaliam galeam transivissemus. Aperte dicam cum supportatione, quifuerint hospites illi lam male visi. Fuit quidam leno arte auri-faber etgemmarius, qui cum scorto delicalissimo ad nos ingressusest. Hoc scortum a Yenetiis Alexandriam advexerat et prostiluerat,et adepto lucro turpi redire cum ea volebat. Yiceranl aulem ambodominos galeae nostrae precibus mullis, eosque sub hac condilioneacceptaverunt, ut foemina in sua cumba semper muneret neeadscenderet aliquando, et clamosa non esset aut garrula nee pro-cax, nullumque admitteret nee ipsi lenoni se submitteret, sednavali castilate viveret, et si secus repertum fuerit, absque mise-ricordia ambo simul ad proximum litlus ejiciendi essent, sive litlussit terra haliitabilis sive inhabilabilis, sive Chrislianorum sive Tur-corum, et hoc pacto ingressae sunt istae personae. Sed longafuit habita concertatio et deliberatio, in quo loco vellent eos lo-care; aut simul, vel separatim. Mullae aulem preces fueruntporrectae domino decano Moguntinensi, ut, si non ambos, sallimfoeminam in suam suorumque reciperet. cellulain, sed vir prudensnullo modo consentire voluit sciens, non fore tutum cohabitareserpe'nli et fovere seorpionem sinu incaute. Sicque data esteis slantia in carina, ultra maluin ad parlem prorae, sicut nostrastanlia erat ad parlem puppis. Et quamvis hae duae personaecondilionis displicabilis essent, tarnen in verdate dico, quod itasilenter, patienter, pacifice et disciplinate se habuerunt, ut modonon solum non suspeclae et despeclae essent , sed honestae etbonae ab omnibus haberenlur, unde sua pudicitia et honeslateomnium in se concilabant affectum. Ipse enim aurifaber erat virjuvenis, mundus, pulcher et rationabilis lotusque ad omnes