362 DE CATENIS TATRVM GRAECORVM

ratione, vt praetermiflis omnibus digreflio-nibus, quae vel diftionis venuftatem lubo-lent, vel ad corrigendos mores (pedtant,ea inprimis breuiter et fuccin£te tradat, quaead fenfum grammaticum inrelligendum ma-xime faciunt. Quod au&oris noltri confi-lium cum aliis viris do£tis, cum maldona-to praefertim acceptum fuit, qui in com,ad Matth. XVII, k. in verborum proprietati-bus diligentiflimum eum efle monuit. Du-bitarunt autem alii vtrum evthymivs , analius quispiam auftoris laude ornandus lit;ad quos pertinet 10. hentenivs, qui in epift.nuncup refert, plurimis au&orem huiuscatenae vifum fuille oecvmenivm. Sed cumillud: videtur maxime ambiguum Iit, itanec certius quid euincit addu£ta a rich si-mone 1, c. p. 410 conieftura, qua theo-ehxlactvm au£toremefl’t libi perluadet Quienim inter vtrumque intercedit confenlus,vel a chrysostomo, tamquam communi fon-te, fluxit, vel fi fingularem dogmatum quo-rumdam tra£lationem fpeftes, a ftabilitis inecclefia Orientali fidei capitibus. Verumfaepius difceuere evthtmivm a theophvlac-cro cum in interpretatione, tum in le£lione,exempla comprobant. Ita e. c. cum theo.fhvlacto quidem et aliis codicibus confpi-rat in le£lionibus fupra memoratis Matth.III, 11. V, 47 Luc. VII, 3 . et aliis. Haudraro tamen lingulari le&ione gaudet, inquibusdam tantummodo N. T, codicibus

obuia;