24^ Prosecutio dissertationisdum non putabat Innocentius I.,utpote arbitransverba Apoftoli : Non enim fervituti fubjecliis cftfrater aut foror in hujufmodi, ad illum etiamcafum fc extendere, in quo ex duobus fidelibusalter in haerefim labitur, vel gentilitatis erro-rem , & odio fidei deferit compartem, & con-fcqucnter matrimonium in utroque cafu folvi,five ex duobus infidelibus alter convertatur, fi-ve ex duobus fidelibus alter pervertatur &c.

CCXIV. Cafus itaque propofitus hic erat: ”,, An Chriftiano, in odium uxoris fuse Chrif-„ tiante ad gentilifmum tranfeunte, uxoremque„ abdicante, hax autem authoritate feu judicio,, archidiaconi ad alias nuptias cum Chriftia-,, no tranfeunte, poftea vero, primo viro ad„ Chriftianifmum redeunte, primum ejus ma-„ trimonium fubfiftat ? „ Et arbitrabatur illequidam Innocentii III. praideceffor, qui, juxtadiflertatorem , cft Innocentius I., non fubfiftere.Non ergo ab Innocentio 111. difienfit, nec dif-fenfiffe videtur Innocentius I. in cafu Apoftoli,fed in alio, quem fub ipfo arbitrabatur conti-neri, exiftimans, quod , ficut diffolvitur, autdifioiubile eft matrimonium, dum ex duobus in-fidelibus alter convertitur, & a parte infidelidimittitur, ita etiam folveretur, aut folubileforet, dum ex duobus fidelibus alter in ha;rc-fim vel gentilitatis errorem incidit, compar-temque odio fidei repellit. Quod nobis tantumfavet, quantum favere aliquid poteft. Hinc fi-quidem poflumus colligere, quod tunc tempe»iis de noftra, circa cafum Apoftoli, fententianullatenus dubitaretur, fed potius tamquam om-nino certa haberetur, & ita quidem, ut longiusquam par erat, a nonnullis fubinde extendere-tur, fed qua: ultra limites extenfio corredta eft& fupprelfa, quod noftrap fententia; numquaro