De quafervitutisfpeeie A-poftolusI. ad Co-rinth. cap.7- v. Jg.agac, dif-Jeritur.

Ex quofonte ad-verfelententisfautoresopinio-nem fuamhauferintexamina-tur.

94 Dissertatio

nent folutionem vinculi , ut ait Cajetanus,

fuarnque eo in cafu obtineant veritatem.

XXXI. Diximus verba Apoftoli merito reftrin-gi ad illam fervitutis fpecicm , quae vere fervituseft : neque enim vinculum matrimonii, quodvinculum perpetui amoris eft, quod & interAdam & Evam fuit in ftatu innocentia;, rcdlefervitutem vocaveris : ft ergo fervitus dici de-beat , illud eft ratione tori & habitationis; mo-re omnium gentium, quo qualifeunque obliga-tio fervitus vocatur.

Et vero diftindlio illa non eft inanis, mulie-rem fcilicet alligatam effe legi viri quoad vincu-lum ad mortem ufque , non fubjedtam autem quo-ad torum & cohabitationem; neque etiam Judaeisiftis temporibus incognita : fiquidem Dominusin evangelio de ea loquatur, & feparatio,de quaibidem agit, licet generaliter expreffa, tamenjun&a non erat cum libertate ad novas nuptiasconvolandi ; quidni idem de Paulo dicatur, dumdocet fervituti obnoxium non effe fratrem autfororem in cafu defertionis, feu illud intelligen-dum effe de feparatione quoad torum , non quoadvinculum ? Ne Iit contradkftio inter verba ifta ;uxor alligata eft legi , quamdiu vivit vir ejus;i. ad Corinth. 7. f. 39. & verba f. 15. fi infi-delis di/cedit &c.

De cetero, Apoftolus nullam hic ponit excep-tionem a lege , quam Deus ab initio tulit de in-folubilitate matrimonii, fed tantummodo decla-rat parti fideli fas effe, dum infidelis difcedit,ut viciffim recedat, eamque liberam effe a prac-cepto, quod ipfe dederat, ne volentem cohabi-tare defereret. Seu, ut Ambrofius ait, tantum-modo culpam abfiulit defiituto.

XXXII. Videamus jam quis fuerit Ambrofiafiter ille, ad quem pro hoc negotio recurrere ne--ceffe eft, ut fontem erroris indicemus. Nominq