Theologo-Canonica. 21

cui non nifi fua infidelitas potefi exprobari. Itafiquldem feribie in cap. 3. iiaue : PermifitC Chriftus ) ut is , qui fornicariam habet uxorem ,illam expelleret , gentilem vero uxorem ficus. Ethofn. 63. tom. 8. Jideo grave, adeo venia indignumeft hoc peccatum , ut, fi uxor invito conjuge , etiamindololatra, ab itio feparetur , a Deo puniatur , fiab adultero , minime.

fy:. Hic fibi triumphare videntur adverfarii ,fed non rcflecftunt, quod ifta omnia praefentemquaeftionem ne attingant quidem, quod, inquam,non attingant cafum Apoftoli, de quo hic agi-mus.

XXXIII. Agit Apoftolus de cafu, quo a partefideli dilcedit infidelis, eique cohahitare renuit,& fuper hoc noftra quacftio verfatur. Agit au-tem Chryfoftomus in utroque textu de cafu pror-fus difparato, five agit de cafu , non quo a par-te fideli dilcedit infidelis, fed quo a parce infidelidifcedit fidelis, & ab jpfa invita feparatur, utpatet ex verbis ejus; qui cafus tantum diftat acafu Apoftoli , quantum diftat caelum a terra,uc per fe patet. Uc quid ergo talia objiciunt ?Sane fi praejudiciis fuis nimium non indulgerent,li vel propria dumtaxat verba attente confidera-rent, ex illis convinceretur, quod extra cafumApoftoli vagencur, cum exprelle agant de fidelideferente infidelem, cui Jua tantum potefi infideli-tas exprobrari. Eftne ibi cafus Apoftoli ? Pro-fccfto , dum in cafu ifto mulier converfa ad fecun-das tranfit nuptias, non illum deferit, cui fua tan-tum potefi infidelitas exprobrari , fed illum , cui,praeter infidelitatem, jure merito poffit illud ex-probrare, quod cum ipfa nolit habitare.

XXXIV. Varia in decurfu occurrent adver-fariorum argumenta , quae eodem vitio laborant,ut mirum fit, viros praxlaro ingenio pollentes,

»3