Druckschrift 
Handschriftenkunde für Familienforscher
Entstehung
Seite
9
Einzelbild herunterladen
 

In nomine s(an)c(t)e et inciiuiciue trinitatis. Lgo berta ck(e)i gr(ati)a bumllis abb-(atiss)a in uisbeke (Z(uoma)m in aetib(us) bumanis solickujm) aliq(u!)c> uel stabileuix potest inuenin s(eä) ipsa que sub tempfor)e tiunt cu(m) tempfor)e ciekluunt eta memoria tollunt(ur). oportet in neeessariis reru(m) contractlb(us). aci scripturs(rum)sukkragia conuoiare. utpote gua(rum) solo amminieulo renouat(ur) antiqfuijtas. etlubrica solickatur memoria. IZap(ro)pter uniujerjsis xpi (—Ltiristi) kickellb(us) tamkut(ur)is g(ua)m psre)sentib(us) notu(m) e(ss)e cupimfus). g(uo)ci lanciolkus kr(ater)n(oste)r p(res)d(yte)r s(sn)c(t)i iaeobi in monast(er)io. sp(irit)u karitatis intla(m)-mat(us) et beate remurisratio(n)is spe inckuctjus). p(ro) reuerentia pat(ro)ni suis(an)c(t)l iaeobi cu!(us) bistoris(m) et seq^ue)ntia(m) genfer)sli (eon)sensu b(omi)neabb(atiss)e berte scil(ic)s(t) sororis kiläentiensis p(re)positi maioris bertolcki ettoti(us) (eon)usnt(us) ta(m) msio(rum) g(us)m mino(rum) p(er)petuo cantanckafm)suscepim(us). et p(ro) remeckio a(n)i(m)e ckjomijni sui p(re)positi ber(n)karcti. p(ro)-priis cienariis reäemit molenciinu(m) qfuo)ckäa(m) munclsre a q(uo)ckam eonrackominist(er)iale n(ost)re eccl(es)ie illuci in b(e)n(e)kicio tensnte. q(uo)ck iäe(m). c. inman(us) p(re)kate ck(omi)ne abb(atiss)e resignauit. g(uo)ck ip(s)a p(rs)äicto tr(atr)in(ost)ro. b. sac(er)äoti in b(e)n(e)ticio (con)tulit. ip(s)e u(ero). I., annua(m) pensione(m)ei(us)ckejm) molenckin! ack rekectione(m) et remeckiufm) noct(ur)ni et ckiurm laboris(con)uentui n(ost)ro ut tam(en) cks cottictiana p(re)bsncla nicbil sub(uer)tbat(ur) ackemptione(m) ulni. pisclu(m). uel pullo(rum) in ciie beati iaeobi p(er)petuo assignauit.statuens ut usq(ue) ack em(en)c>atione(m) molenckini q(ui)nq(ue) sol(ick>) in ciie s(an)c(t)eMargarete sine om(n)i (con)trackictione soiuant(ur). et p(ri)orisse aci p(re)sc(ri)pteco(n)soiatio(n)is p(ro)motione(m) p(er)agencia(m) p(re)sentent(ur). em(en)ckato sute(m)molerxiino. (con)silio p(ri)orisse et (con)uent(us) pensio augeat(ur) et statuta ciie>nuiolabiiit(er) p(ri)orisse a moienciinsrio p(er)soluat(ur). blec orciinatio k(a)c(t)ae(st) a p(re)tata ci(omi)na uenerabiii abbfatissja. L. et reuerencia (p(ri)orlssa gerb-(ur)ge. bertkeicie, Sopkia. bertba. in auciientia om(n)ium soro(rum) (con)uent(us)n(ost)ri t(un)c uiuentiu(m). p(re)sentib(us) p(res)b(yte)ris eccl(es)ie n(ost)rs meinrico,lluckolko, gockekrlcko subciiacono kilio ck(omi)ni arnolcki uiiliei. Woikram(m)o (con)u(er)so.et lanciolko sac(er)ciote kul(us) ckonatio(n)is auctore, Lst auts(m) bec collatioorn(n)ib(us) p(re)nominatis app(ro)bantib(us) sie orciinata et collauciata. ut p(re)sens.uel succeciens abb(atiss)a uel p(rl)orissa uel aligua cke n(ost)ro collsgio uel q(ui)sq(ua)mticielis aci alias usus uel in sliu(m) cliem nu(n)cz(us)m ciebeat (com)mutare, Ziq(ui)stam(en) ausu temerario baue 6euota(m) orciinatione(m) tam rationabilit(er) tirmata(m)znkringere uel p(er)mutare p(re)sumpserit anatberna sit. et deato(rum) sp(ostu)lo(rum)petri et pauli cionec resipiscat uinc(u)Io innoiiat(us) p(er)maneat. ^t ne sepeäictit(rat)ris n(ost)ri. b. ta(m) lauciabilis cieuotio lapsu temp(or)is a celeb(ri) memorialabat(ur). auctoritate cl(e)i s(an)c(t)i(que) iob(ann)is bapt(iste) et n(ost)ra statuim(us).ut boe sc(ri)ptum sing(u)lis annis in uig(i)Iis beati iaeobi in eapitulo n(ost)ro legatur-

Nr. 2 ist ebenfalls eine lateinische Urkunde, die der Bischof Wittekind vonMinden 1256 dem Stifte Fischbeck ausgestellt hat. Wir sehen, daß sich jetztdie Form der Buchstaben schon mehr zu einer fließenden Handschrift hinneigt,zur sogenannten Cursive, obgleich man noch deutlich den Malcharakter heraus-fühlt. Aber es ist schon ein ganz anderes Schriftbild wie bei Nr. 1. DieKürzungen von Nr. 1 wiederholen sich in etwas anderer Form, aber doch nochsehr ähnlich den vorigen. Die Endsilbe -us, z. V. in ViUäslrinÄus gleicht hiermehr einer 9- „Epc" mit Kürzungsstrich darüber — opisooxus; das „et",z. B. zwischen „^bbatisso" und „donventui" ist ganz anders geworden wiebei Nr. 1; die Kürzungen sind hier nicht mehr so häufig, anstelle eines Kommas

9