6

SRSflp-; . /tfw •/"•flSfl'-W A smä: ••: wSr'if

T

4* o© *f

pauperatem linguae , vt tum erat, vernaculae , siue deindustria, quod iis carmina sua distinguere, tanquam stel-lis quibusdam, vellent. Quaecunque denique caussa in-tercesserit, patet, saepius Graeci sermonis puritati, cui,obsoletum quicquid est, adversatur, decedere aliquid inpoetarum oratione debuisse. Quatenus vero eo ipso stu-dio immigrarint in carmina, atque adeo in linguam Grae-cam formae Hebraicae rationi similiores, docuit er ne-sti, Vir summus, in diatriba, de vestigiis linguae He-braicae in lingua Graeca, v. Opuscula Philolog. p. 171.Orationem denique Atticam, non tam e verbis flosculisquedicendi singulis, aestimare conuenit, quamquam id quo-que recte atque ordine fieri arbitramur, sed ex vniuersafigura et habitu, qui inest in dictionis perpetuitate. Quodvel inprimis tenendum putamus, cum ad id, quod quae-rimus hac caussa, maxime opportunum sit. Valet enimad illorum v. c. pfohenii, elsneri sedulitatem va-nitatis arguendam , qui similitudinem inter vtrumque ge-nus probaturi, phrasibus ex optimo quoque scriptoreGraeco decerpendis operose incumbunt. Nam si maxi-me vicissent viri eruditi, ne minimam quidem particu-lam in N. F. voluminibus contineri, quin ab Atticorum ve-terum aliquo prius, non modo adhibita, sed frequentata re-pedatur, nihil tamen effecissent, propter quod illa quoqueAttica censeri necesse esset. Inter Xenophontis , vt hocvtar, et Diui Ioannis orationem, qui simile quodammo-do argumentum tractant, cum uterque Doctoris sui di-cta et facta memorabilia, non admodum elato orationissono, referat, tantum interfuturum esset, vt, etiam si ver-ba et formae loquendi omnes vtrinque plane eaedem effice-rentur, toto tamen viderentur genere discrepare : alter enim

oratio-