141

bratur Rectori, quod illuin ad iusiurandum praestandum adegerit, qui iurisdictioni Rectorissubiectus minime sit, tametsi membrum Academiae esse possit. Qui insinuabat, Notariuserat Amenaburgensis, cui nomen est Ioanni Menzio. Testes ei astabant duo cives Mar-

Fol.234.b. pur|genses Henricus Arnoldt sartor et Hartmannus Scheffer faber serarius [sie]. Rectorsimul ac scriptum in manus sumit et vult legere, Notarius et testes abitum parant. Rectorexpectare petit, quoad legerit, ut possit respondere. Illi, se non habere in mandatis, utresponsum expectent, si quid respondendum videatur, posse scripto fieri. Itaque Rectorcoram illis protestatur, quod aeeipiat tantum ad referendum collegis, ad assentiendumminime, si quid in scripto contineatur, quod Academiae praeiudicet. Postridie cogiturSenatus eiusque de scripto iudicium cognoscitur. Visum est Senatui, Rectorem debere inpraesentia Decanorum D. Scharffcnio indicare, si velit esse membrum Academiae, esse,quod Rectorem magistratum suum agnoscat, cum ista duo a se invicem avelli nulli modopossint, si nolit agnoscere, agnosci amplius pro membro non posse; quod si vocatus adRectorem et Decanos comparere nolit et forsan obtendat, quod Commendator paritioneminhibuerit, idem significandum illi esse per pedellum, quod Academia ipsum ampliusmembrum sui corporis non agnoscat. Atque hoc quidem significatum illi est, cum14. Martii vocatus comparere noluit, causatus Commendatoris mandatum prohibitorium.Regessit autem D. Scharffenius pedello nunciatori, se non sperare, ita secum actum iri,nec credere, quod tale quid ab Illustrissimo Principe mandatum sit. Visa haec fuit tacitaquaedam ad Principem provocatio. Itaque Senatus Academicus aliter facere non potuit,quin rem omnem Principi per literas aperiret, id quod fecit 25. Aprilis. Princeps posteaCancellariae Marpurgensi rescripsit, quid cum Scharffenio agi velit. Res autem ita trans-acta est, ut Procancellarius D. Iacobus Iungman 16. Iunii per Scribam Sigfridum BeckerRectori indicari fecerit, et vel ipse Cancellarius postridie, a concione matutina, in foroeidem indicarit, Illustrissimum Principem mandasse serio, ut D. Scharffenius Rectoremmagistratum agnoscat eiusque iurisdictioni se submittat; ni faciat, statutum in illum iripoenae exemplum, promisisse autem D. Scharffenium, quod mandato Principis parere etRectorem pro magistratu suo habere deineeps velit, quem antea non tarn suo iudicio, quamheri sui. Domini Commendatoris> iussu abnuerit. Atque sie D. Scharffenius in gremiumAcademiae rediit et reeeptus est.

Fol .235 .a. Privilegia.

Quod metuendum esset ab Hispano milite, occupante Palatinatum, exercitum Ulu-strissimus Princeps conscripserat et in urbes passim distribuerat. Erant illi milites nonsolum hospitio excipiendi, verum etiam eibandi magnam partem. Cum autem cives Omnibusexcipiendis alendisque non sufficerent, pars oneris etiam in Professores et caetera Academiaemembra derivata est, exceptis tantum Professoribus, qui habitarent in publicis Academiaeaedibus. Videbatur quidem id detrahere nonnihil communibus literatorum privilegiis, sedparere necesse fuit, qui imperandi ius liabent. Insuper, qui exercitui dux praeeiat, Piinceps

18*